Trier

Een groep kinderen zwermt voor ons uit. We weten nog niet dat er meer zullen volgen. ‘Dacht ik dat het handig zou zijn om op zaterdag te gaan, dan heb je niet die schoolreisjes.’ Een bus stopt bij de Basilica, waar onze auto geparkeerd staat in de parkeergarage. Een nieuwe groep kinderen vliegt uit de deur van de bus en zwermt uit over het plein.
Wat verderop ontdekken we de oorzaak van deze zwermen jongeren. ‘Heilig Rock Tage‘ schreeuwen vlaggen rond de Dom. Hebben wij weer. We denken buiten het seizoen rust en ruimte te scoren, maar hier in Trier krijgen we dat het laatste.
De Basilica van Constantijn is dicht vanwege een bruiloft, de Dom biedt evenmin ruimte voor de toerist, een mis hult het gebouw in wierook en gezang. Het is de EO-jongerendag, maar dan in het kwadraat. Een enorme tent op het domplein geeft de grote groepen pelgrims bier en worstjes, het ontneemt ons het zicht op de ingang van de Dom. De mengelmoes van bouwstijlen verschuilt zich achter wit tentdoek.
Trier in de drukte heeft ook wel wat, ontdekken we verderop als we van een voorjaarszonnetje genieten bij de Porta Nigra. We drinken samen uit een pakje chocomel en nemen een hap van het harde broodje met kaas. De donkere stenen maken het gebouw nog indrukwekkender dan het al is. De zon woelt een zomergevoel los, het is de enige zonneschijn die we zien tijdens deze vakantie.
Als ik dan een bruiloft later eindelijk in de Basilica sta, verwonder ik mij over de hoogte, de breedte en de diepte. Eén cassette in het cassetteplafond, meet drie bij drie. Dat is groter dan mijn studeerkamer in oppervlakte. Ik loop alleen in deze enorme ruimte. Inge houdt Doris een oogje in het zeil, die glijdt joelend van de glijbaan in het speeltuintje vlak achter de basilica.

Geef een reactie