Willem Brakman

Roem valt niet iedere schrijver ten deel. De dood van schrijver Willem Brakman (1922-2008) kreeg een tiende lengte als dat van de dode Voskuil toebedeeld bij het journaal vanavond. Ontoegankelijkheid werd hem verweten, maar de kleine lezersschare die hem las, was trouw, heel trouw. Elk nieuw boek dat van hem verscheen schaften ze aan. Geen lange rijen bij de plaatselijke boekhandel.
Een trouwe lezer die ik ken is Ernst van Alphen. Hij is zelfs op hem gepromoveerd. Van Alphen noemt de ontoegankelijkheid van het journaal ‘verleiding en verzet van Willem Brakmans lezer’. Hij typeert het werk als postmodern. Bij zijn inauguratie als hoogleraar Literatuurwetenschap in Leiden, noemde hij het een schrijver die hield van ouwehoeren.
Ik las van Brakman De Afwijzing en kreeg er weinig grip op. Er gebeurt veel en weinig in de romans van Brakman.

Kijk verder op:

  • www.wbrakman.nl: een website boordevol informatie, van een echte liefhebber
  • www.vn.nl: een artikel over biograaf Gerrit Jan Kleinrensink die Willem Brakman volgt als Eckermann achter Goethe.

Geef een reactie