Categorie archief: achtertuin

Zonnestralen

2 reacties

image

Dan schijnt de zon heerlijk en trek je in de achtertuin. Ik haal de kussens uit de schuur en leg ze op het houten bankje helemaal achterin de tuin. Lekker in de zon ga ik zitten. Een kop koffie erbij. De merels fluiten het riedeltje van de buurt. Een paar tuinen verder zitten buren met elkaar te kletsen. Dat hij zoveel leest als ze op vakantie zijn. ‘Wat moet ik anders’, verzucht hij luid.

image

Voor de tweede keer heeft Saartje de drijvende kikker uit de kikkerpoel gehaald. Hij ligt demonstratief op de tegels. Ik pak hem op en laat hem in de poel drijven. Ik zie hoe het onkruid opnieuw opgekomen is na de regenachtige dagen van laatst. Goedmoedig trek ik het er weer uit. De wortels gaan dit keer erg makkelijk mee. Misschien gaan we het toch winnen.

image

De pioenroos heeft inderdaad knoppen. Zou het dit jaar eindelijk lukken? De geurende sering staat prachtig in bloei. En de achterliggende rododendron heeft volle knoppen die elk moment kunnen uitkomen. Het roosje dat ik vorig jaar plantte, komt nog niet echt los. De enorme bessenstruik tegen de poort aan, zit barstensvol bessen. De merels hebben een deel opgevreten, maar er lijkt genoeg over om te rijpen.

image

Het laatste straaltje middagzon beschijnt het achterste hoekje van de tuin. Precies op het bankje. En ik voel me even heel gelukkig. Hier heb ik op gewacht. En ik zie en voel het ook. Wat een rijkdom op die paar vierkante meter grond. Opgegroeid met de vreze Gods, weet ik dat alles van waarde weerloos is. Daarom probeer ik er nog ietsje genieten bij te doen. Alsof dit nog niet genoeg is.

Knoppen Ginkgo

1 reactie

detail-knop-blad-ginkgo-biloba
De Ginkgo Biloba loopt uit. Overal steken kleine groene bolletjes uit het hout van de boom. In de knoppen zitten piepkleine blaadjes. Indrukwekkend om te zien hoe de specifieke vorm van de bladeren zich al laat zien. Het zit tot in de kleinste haarvaten van de boom. Het gespleten blad dat toch een geheel vormt.

beginnende-bladeren-ginkgo-biloba

Het zit in het DNA van de boom, overal dat typische blaadje. Ik probeer voor mij te zien hoe het blad al in het zaadje zit. Het kenmerk van deze bijzondere boom. Zo wortelt het DNA van de kleinste kiem helemaal tot in de top van de boom. Overal dat blaadje dat op twee afzonderlijke blaadjes lijkt en elke cel van deze boom bevat deze informatie.

knoppen-ginkgo-biloba

Om de paar centimeter heeft zich knop genesteld. Het groen tekent al overduidelijk af tegen de grijsbruine bast. Een hoopvolle tijding na zo’n winter met uitlopers tot in het voorjaar. Ik tuur weer tevreden naar de boom, mijn boom, de Ginkgo. De boom die meer rust geeft dan 100 vakanties bij elkaar.

Ginkgo in herfst

1 reactie

De Ginkgo in de herfst. Het vult elk najaar de achtertuin in een prachtig gele tint. Alleen lijkt het dit jaar niet zo te lukken. De bladeren blijven ergens steken tussen groen en geel. Dan vallen ze al uit de boom. In de kruin blijven de kleinste blaadjes het langste zitten. Ze sieren als een puntige piek op de kerstboom.

De Ginkgo begint ook meer en meer vorm te krijgen. Het afgelopen jaar is de boom hard gegroeid. Vooral in de hoogte. Of dat een mooi gezicht is, kun je betwijfelen. De stam begint beneden ook mooi stevig te worden.

Na het planten van deze boom en de moeizame start vroeg ik mij af of hij het zou redden. Die twijfel is helemaal weg. Hij begint de achtertuin te domineren. Zijn bladeren doen het in elk geval wel. De hele tuin ligt bezaaid met het blad dat 2 en toch 1 is.

Tomatenplant

3 reacties

tomatenplant

Ineens groeide er een tomatenplant in de achtertuin. Tegenover de vuilnisbakken begon het met een onbeduidend plantje. We herkenden de blaadjes. Na het ruiken aan de blaadjes was het ons duidelijk: hier openbaarde zich een tomatenplant.

Hoe het ding daar gekomen is? Geen idee. Op de rug van een vogel. Meegenomen door een hond en bij nader inzien niet opgegeten. Of gewoon gezaaid door Doris. We weten het niet. Doris zaait alle pitjes die ze tegenkomt in de grond in afwachting tot ontkieming.

punttomaatjes

De plant groeide als kool. In de 3 weken dat de plant staat is hij van een onbeduidend scheutje in een heuse struik veranderd. Nu zitten er 2 trossen tomaten aan, punttomaten zo lijkt het op het eerste gezicht. Ze monden uit in een heuse druppel.

Alleen zijn ze zo groen als gras en de warmte laat te wensen over. Zo vragen we ons hardop af of er wel iets zal rijpen. De herfst nadert met rasse schreden en de mooiste dagen lijken voorbij. Wie weet komen er nog een paar mooie dagen.

In het andere geval laten we ze in huis rijpen. Dat kan ook. Alleen is het resultaat wel afwachten. Hopelijk smaken ze beter dan het late tomaatje dat we vorig jaar binnen lieten rijpen.

Kikker in groene bak

3 reacties

image

‘Hij leeft’, gil ik als ik de vuilnisbak open. De kraalogen kijken omhoog vanuit de diepe de Kliko. Hij is nog niet zo lang geleden geleegd. Keurig op het groente-afval is de kikker gekropen. En zit muisstil. Wat nu? ‘Pak hem maar op’, zegt Inge. Ik duik omlaag. Het dier zit helemaal onderin de afvalcontainer. Hij springt weg en zakt weg achter de afvalzak.

De hond Saartje kwam ermee naar binnen: een kikker. Ze legde hem op het tapijt. Teuntje er gelijk bij. Een kikker in huis, dat is natuurlijk wel interessant. Inge was alleen thuis, zag het als kikkerliefhebber met lede ogen aan. Het diertje bewoog niet meer. Lag doodstil. Ze pakte de amfibie met een doekje op en wierp hem in de groene bak.

Ze vertelde het verhaal. Ik wilde iets weggooien en keek gelijk de diepte in. Daar zat hij. De kikvors. Ik ben al een held op sokken en durfde het diertje niet op te pakken. Eindelijk de moed bijeen geraapt en dan ontspringt hij de dans. ‘Wat nu?’ roep ik. Inge kijkt ook en ziet het beest zitten. ‘Ik dacht echt dat hij dood was’, zegt ze met spijt in haar stem.

We leggen de container maar op zijn kant. Als Inge een kwartiertje later gaat kijken, zit hij er nog. De honden willen alleen maar naar buiten. Een container op zijn kant is leuk. De lekkere geur maakt de vagebond in ze los. Met moeite houden we ze binnen. Als ik een klein uurtje later ga kijken, is de container leeg. Hij vertoeft in de vrije wereld van de achtertuin.

Het is de vraag hoe vrij die wereld is voor de kikker. Ik heb hem – of zijn broer – zojuist al uit de klauwen van de buurkat gehaald.

Straatje schoonvegen

1 reactie

image

Enthousiast geworden door de border die ik vorige week aanlegde in de voortuin, begonnen aan het straatje in de achtertuin. De werkzaamheden hier liggen al stil sinds ik het platje voor de containers verplaatst heb achter de schuur. De border van rechtopstaande tegels hield ergens halverwege op.

Daarom heb ik afgelopen weekend de rest van de tegels in de grond geslagen en de ergste vuiligheid weggeveegd. Nu straalt een prachtig stukje tuin vanachter de tegelwand. De regen heeft gisteren en vandaag de rest van het vuil gewassen. De zandkorrels tussen de tegels gespoeld en het pad nog sterker zichtbaar gemaakt.

De enorme hoeveelheid hemelwater die gisteren uit de hemel viel, stroomde betrekkelijk snel weg. De plassen waren snel verdwenen. Ik had mijn straatje beter gelegd dan ik durfde te vermoeden.

Bessenjager

3 reacties

De bessen in de achtertuin worden roder en roder. De struik heeft de aandacht van een jonge merel. Ik tref het diertje extra vaak aan in onze achtertuin de laatste dagen. De vogel ziet er uit als een echte jonge merel: dik door de kleine veertjes en heel schattig. Elke keer als ik hem treft, loopt hij bij de bessenstruik vandaan.

Merels zijn behoorlijk slordig als het om de inzameling van eten gaat. De bessenstruik in de achtertuin wordt ruw ontdaan van de bessen. Voor een kleine hap, grijpen ze een hele tros bessen die dan na de hap ondankbaar op de grond wordt gesmeten. Zo leek het snel op een slachtveld in plaats van een weelderige bessenstruik.

Het doet mij denken aan de merel die afgelopen winter geobsedeerd was door de rottende en gistende vijgen. Het vijgenboompje heeft de winter niet doorstaan. Dor en droog steken zijn bladerloze takken uit. Ik laat hem nog even staan. Zo kunnen de vogels hem nog goed gebruiken als landingsplaats en vluchtoord. De honden hebben de onderste tak al losgetrokken.

Ik was even bang dat de rode bessen aan onze monden voorbij zouden gaan. Ze wilden maar niet rood worden. Onder de struik lagen de onrijpe bessen, neergesmeten door de merels. Het ophangen van zilverpapier lijkt wel vruchten af te werpen, of beter gezegd: vruchten rood te maken. Er hangen meer en meer rijpe exemplaren in de struik. Zo krijgen we er zelf ook nog plezier van.

Jong blad Ginkgo

2 reacties

De Ginkgo Biloba in de achtertuin krijgt weer blad

Het voorjaar manifesteert zich steeds weer in nieuwe dingen. Zo zag ik vandaag ineens hoe mooi de Ginkgo in knop staat. De kleine bladeren vertonen zo jong al de splitsing. De jonge groene kleur maakt me helemaal weer blij. Een halfjaar nadat de gele bladeren de boom verlieten, is er nieuw blad in aantocht. Het voorjaar geeft niet alleen nieuw blad, maar overal hoop.

Vogelvoedersysteem

2 reacties

image

De vogelhuisjes in onze achtertuin en voortuin zorgen voor een ongelijke verdeling van het voedsel. Ondanks het afdakje weten zelfs de dikke duiven een graantje mee te pikken. Regelmatig verjaagt een gemene ekster de kleinere vogels om alles voor zichzelf op te eisen.

Van de zomer zag ik hem al hangen bij iemand op de camping: een heuse silo met gaten als verdiepingen. Op verschillende hoogtes kunnen de kleinere vogels terecht voor graan. Een prachtig idee: de voederflat. Een graansilo waarbij mus en mees zijn deel kan pikken uit de buis. Geen muis die erbij kan. Geen grote vogel die hier iets mee kan.

image

Zo trof Inge gisteren het ‘vogelvoedersysteem’ bij de eurowinkel voor het spotprijsje van 2,50 euro. Ik zag hem hangen en vroeg hardop af of we voor ook niet zoiets moesten hebben. Dat is er vandaag gekomen. Het systeem achter telt 3 gaten en de silo voor heeft er 2. Iets minder heftig. Maar dat komt ook omdat het afdakje wat minder kan hebben.

Het resultaat is prachtig. Voer voor groot en klein. De merel kan zich tegoed doen aan de overrijpe vijgen. De ekster en kauw mogen zich vermaken op het pleintje achter met de hazelnoten.

image

In de achtertuin



Vijgen voor de merel

1 reactie

De vijgen hangen misschien troosteloos in ons boompje en de bladeren bedekken de grond. Onze tuin is helemaal winterklaar. De bladeren liggen er nog en aan de planten hangen nog vijgen en bramen. Ze vormen een heerlijke plek voor de vogels. Zo kunnen ze ook in barre tijden lekkere dingen vinden.

Vandaag zag ik een merel druk aan het werk met een vijg uit onze vijgenboompje. Hij had een vrucht opengekregen en verorberde de inhoud. Het leverde een mooi plaatje op en laat zien dat een tuin helemaal niet winterklaar gemaakt hoeft te worden.

De vogel smikkelde de vijg helemaal naar binnen. Het resultaat een prachtig opengewerkte vrucht. Na het maken van de foto, keerde de merel keurig terug. En heeft de rest van zijn maaltje opgegeten.