Categorie archief: boeken

Gedichten leren eten

img_20160724_180716.jpgGedichten schrijven zouden veel Nederlanders kunnen, schrijft Ellen Deckwitz in haar inleiding bij haar schriftelijke cursus hoe je kunt genieten van poëzie. Dat het lezen een stuk lastiger is, bewijst ze in haar Olijven moet je leren lezen.

Poëzie lezen is hetzelfde als het leren eten van olijven, schrijft de dichteres. Hoe vond je de eerste olijven? Of het allereerste biertje? Je hebt ontdekt dat het lekker is door het te eten en te drinken. Zo werkt het ook met poëzie, stelt Ellen Deckwitz.

Ook gedichten kun je leren eten. (11)

Of ze daar gelijk in heeft, weet ik niet. Ze doet wel een poging om poëzie bereikbaar te maken. In 23 artikelen schetst ze verschillende aspecten van gedichten en licht ze bepaalde dingen toe. Moet een gedicht bijvoorbeeld rijmen of kan poëzie troosten? Het zijn legitieme vragen over de geheimzinnige wereld van de gedichten.

Het blijft voor mij wel de vraag of poëzie niet onbereikbaarder wordt door het te proberen uit te leggen. Juist die geheimzinnigheid, dat weëe gevoel in je maag. Dat helpt je verder om gedichten tot de diepste kern te vinden. Niet het praten dat het mooi is, maar het voelen dat hier iets machtigs gebeurt waar je geen invloed op hebt. Dat vind ik het mooie van poëzie. Het verstand kan er daarom niet altijd bij en ik weet niet of je verder moet willen.

Zo beweert Ellen Deckwitz dat een gedicht zeker niet alles kan betekenen. Als je dat zou beweren, doe je het gedicht onrecht:

Poëzie betekent dus een leesafspraak. Een gedicht kan veel betekenen, maar niet alles. Wie dat denkt is gemakzuchtig en doet het gedicht onrecht. Je beroept je dan op het moeilijke imago van de poëzie, terwijl hier net in amper achthonderd woorden is gedemonstreerd dat interpretatie in de praktijk reuze meevalt. (77)

Het draait bij poëzie niet om wie er gelijk heeft, maar wat het losmaakt, stelt ze. Ik ben het maar gedeeltelijk met haar eens. Juist dat interpreteren maakt voor veel lezers zoveel stuk. Het onheimelijke gevoel dat een gedicht of een dichtregel kan oproepen, hoeft niet altijd verklaart te worden. Maar mag er zijn en in dat geval mag er betekenis zijn, maar het hoeft niet.

Dat is juist het geheim van de poëzie.

Ellen Deckwitz: Olijven moet je leren lezen, Een cursus genieten van poëzie. Amsterdam/Antwerpen: UItgeverij Atlas, 2016. ISBN: 978 90 450 3134 7. Prijs: € 17,99. 160 pagina’s.Bestel

Mateloos lezen – #50books antwoorden vraag 29

img_20160719_074426.jpgHet woord ‘binge’ verwijst naar een onbeteugelde inname van iets. Dat kan eten zijn, maar ook drinken of alle afleveringen van een televisieserie in 1 avond. Dat het bij lezen ook bestond, wist ik niet, maar had ik natuurlijk wel kunnen vermoeden. Ook de boekenseries kunnen in 1 keer achter elkaar gelezen worden.

In vrij korte tijd achter elkaar

Niet echt mijn ding. Ik heb wel series in vrij korte tijd gelezen, zoals Het bureau van Voskuil. Of het grootste deel van het oeuvre van een schrijver zoals bij Daum. Verder ben ik er denk ik toch te nuchter voor. Gelukkig riep mijn boekenvraag genoeg reacties op en er blijken veel lezers te zijn die wat minder goed maat kunnen houden.

Het idee voor deze boekenvraag komt van een tweet van Gerhard Hormann die op vakantie is zijn eigen achtertuin. Hij brengt zijn dagen al lezend door. Hij jaagt al lezen door het hele oeuvre van Thomas Verbogt en Nico Dijkshoorn. De term ‘binge reading’ heeft hij in het nieuwe boek van Jan Dijkgraaf gelezen. Ik las vooral een leuke boekenvraag in deze tweet.

Best wel willen

De blogger weerzinwekkend schrijft in haar reactie dat ze het eigenlijk best zou willen, maar het leven van alledag slokt haar toch weer op. Alleen de vakantie biedt ruimte voor een piek in het lezen. Maar een hele stapel boeken in heel korte tijd achter elkaar lezen, is best lastig als je een druk en hectisch leven leidt.

Boeken verzwelgen

Blogger Niek zegt dat ze niet aan ‘Binge reading’ doet. Wel ‘verzwelgt’ ze een heel seizoen televisieserie in 1 keer, maar voor boeken gaat die vlieger niet op. Als ze erover gaat nadenken, dan gebeurt het toch wel 1 of 2 keer jaar dat een boek haar zo bij de kladden heeft, dat ze niet meer kan stoppen met lezen. Dan lijken de letters op het papier haar niet te vermoeien, maar energie te geven. Het houdt pas op als ze een nacht geslapen heeft, dan kan ze weer terugkeren in deze wereld en laat ze de wereld van het boek achter zich.

Napolitaanse romans

Al leest blogger Lalagè liever op zichzelf staande boeken, ze doet soms ook aan ‘binge reading’. Zo las ze laatst de eerste 3 delen van de Napolitaanse romans van Elena Ferrante in 1 keer uit. Een prettige ontdekking, vindt ze. Al is het fijn dat het 4e deel nog niet uit is. Zo heeft ze tijd voor haar andere romans, waarbij soms een deel uit een serie zit. De reeks vakantieboeken die ze gaat lezen bevat veelbelovende namen: Maarten ’t Hart, Haruki Murkami, Rascha Peper en Kader Abdolah.

Op zoek naar betekenis

Carel gaat eerst op zoek naar de betekenis van het woord. Hij zegt dat hij het weinig doet. Dat geldt zeker voor een hele serie in 1 keer achter elkaar uitlezen. Maar voor een boek kan het zeker gebeuren dat hij zo gepakt wordt door het verhaal dat hij het in 1 keer uitleest.

Hele serie in 1 keer

Aan ‘binge reading’ wil Martha best meedoen. Ze herkent de verhalen dat je in 1 keer een hele serie wilt uitlezen. Het gebeurde haar bij Harry Potter, De kronieken van Aurian en The secrets of the immortal Nicolas Flamel. Ze verheugt zich deze vakantie op een nieuwe serie waaronder The Iron Fey.

Binge reading bestaat niet

Volgens Jannie is het helemaal niet mogelijk om aan ‘binge reading’ te doen. Je lijdt er immers als lezer niet onder, terwijl het Engelse woord ‘to binge’ dit wel suggereert. Ze leest veel en graag. Soms een hele serie of een groot deel van het oeuvre van een schrijver.

Geluk

Als je die schrijver later ontdekt, heb je het geluk dat je veel boeken kunt lezen. Is de schrijver net gedebuteerd, dan is elk nieuw boek een feestje. Voor de rest vindt ze zich te oud om aan ‘binge reading’ te doen. Wel waakt ze voor boekenmarkten en kringloopwinkels, want het begrip Binge bying kan wel degelijk schade toebrengen en daar wil ze zichzelf voor behoeden.

Binge-lezen

Binge-lezen, inderdaad daar doet Ali aan. Ze vindt het heerlijk om hele Fantasyreeksen te lezen, liefst in 1 keer achter elkaar. Van sommige schrijvers heeft ze de hele serie in huis en dan merkt ze als de serie achter de rug is, dat het even omschakelen is. Dan moet ze even afkicken en leest even wat lichtere kost. Zo heeft ze de series Harry Potter, Twillight of de boeken van Raymond Feist allemaal in 1 keer gelezen.

Outlander

Soms is het ook lastig als de serie in ontwikkeling is en uitdijt of dat de schrijver even een uitstapje maakt naar een ander boek. Dat heeft Ali bijvoorbeeld bij de Outlander serie van Diana Gabalon. Deze schrijfster heeft gezegd 6 delen te schrijven, het zijn er inmiddels 8 en het einde is nog niet in zicht. Daarom leest ze eerst maar de eerdere delen voor ze verdergaat.

Lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Binge reading – #50books vraag 29

img_20160715_070436.jpgEen opmerkelijk tweetje las ik gisteren van Gerhard Hormann:

De term ‘bing reading’ refereert naar ‘bing watching’ waarbij een hele serie in 1 keer achter elkaar wordt bekeken. De kijkers krijgen er vierkante ogen van, maar volgens nu.nl zouden 4 van de 10 televisiekijkers doen aan ‘bing watching’ of ‘bing viewing’.

Hoe zit het met ‘binge reading’? Het wordt niet alleen in het boek van Jan Dijkgraaf genoemd, maar geldt als een fenomeen waar vooral jong volwassenen zich aan schijnen over te geven. Net als bij het kijken naar televisieseries schijnen ze in 1 keer een hele boekenserie in 1 ruk uit te lezen.

Ik heb het ook wel gehad bij een paar boekenseries. Zo las ik Voskuils boekenreeks van Het bureau in 1 zomer uit. In het eerste jaar van mijn studie was ik zo gek op de Tandeloze tijd van A.F.Th. van der Heijden dat mijn studie eronder leed. Ik las het ene na het andere deel en begon bijna aan de zojuist verschenen 2 3e delen. Gelukkig pakte ik het net op tijd weer op.

Ik merk het ook bij het lezen van het oeuvre van 1 schrijver. Dan heb ik de onbedwingbare neiging om alles te gaan lezen. Ik heb alle romans van P.A. Daum in een paar weken achter elkaar gelezen. Zo las ik al een groot gedeelte van de boeken die Jan Wolkers schreef en werk ik ook de boeken van Paul Theroux af. Gelukkig doe ik het wel kalm aan. Het moet wel leuk blijven.

Dat brengt mij bij de 29e boekenvraag:
Heb jij ook weleens aan binge reading gedaan?

Hoe zit dat bij jou? Heb je weleens in een paar weken achter elkaar het hele oeuvre van een schrijver gelezen? Of waagde je in een heel korte tijd aan een hele serie?

Ik ben erg benieuwd naar jullie antwoorden.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Vakantieboeken – #50books antwoorden vraag 28

img_20160711_082331.jpgBestaat het, een lijst met boeken die je in de vakantie gaat lezen? In veel reacties geven bloggers aan dat ze geen specifieke vakantieboekenlijst in gedachten hebben. Ze lezen gewoon waar ze zin in hebben en hanteren er niet bepaald een vakantieagenda bij. Blijkbaar lenen zich in de zomerperiode dezelfde boeken voor lezing als daarbuiten.

Licht vakantiewerk

Carel pakt in de vakantie vooral zijn e-reader. Dat is vooral ideaal vanwege de beperkte ruimte die het elektronisch lezen vraagt. Op vakantie kiest hij echter sinds hij Het puttertje van Donna Tart eens meenam, vooral het lichte werk. Detectives, thrillers en boeken met columns. Carel vindt dat er in zijn vakantie vooral niks moet en een zwaar boek is te veeleisend.

Geen vakantielijstjes

Ook Fokke heeft geen vakantielijstjes. Hij heeft tijdens zijn vakantie in Portugal lekker doorgelezen. Zo lag er op het eerste stuk van zijn vakantie De wereld van gisteren (Herinneringen van een Europeaan) op zijn schoot. Nu zit hij helemaal gedoken in Oorlog en vrede van Tolstoi. Dus toch! Zijn 2! eerdere pogingen strandden, dus ik ben ontzettend benieuwd hoever hij nu is gekomen in de 1652 pagina’s tellende nieuwe vertaling.

The Kraus Project

Het boek The Kraus Project van Jonathan Franzen is ongelezen teruggekomen van zijn vakantie. Veel kan Fokke er niet over vertellen. Het boek is al een vakantie eerder gekocht, maar nog altijd ongelezen.

Hoewel Liesbeth zich had voorgenomen niet mee te gaan bloggen met de wekelijkse boekenvraag, bij deze vraag over vakantieboeken begon het toch te kriebelen. Gelukkig heeft ze haar eigen verbod overtreden, want ze schrijft altijd heerlijk over boeken. De vakantielijst brengt haar in een weemoedige stemming over vroeger waarbij het samenstellen van de lijst met boeken die mee op vakantie moest, een onderdeel van de voorpret was.

2 e-readers mee op vakantie

Dat kwam ook omdat de boeken van de bibliotheek werden geleend en een verkeerde keuze een rampzalige vakantieperiode zou betekenen. Nadat ze stopte met haar bibliotheekabonnement, kocht ze haar huis vol boeken. Maar ook dat is gestopt. Ze heeft een e-reader. Al haar boeken heeft ze zo bij zich. En als je moeilijk keuzes kan maken, is dat een uitkomst. Zeker ook omdat ze tegenwoordig 2 e-readers bij zich heeft. Voor het geval er eentje crasht.

Hoewel Jannie niks in de vraag zag, heeft zij toch een blogje gemaakt. De ervaring leert dat dit de beste blogjes zijn. Iemand voelt er eerst niks voor, maar gaat erover denken en komt tot verrassende inzichten. Dat geldt zeker ook voor Jannie. Ook zij heeft de luxe van het pensioen, waardoor ze elke dag kan lezen wat ze wil.

Lezen ter ontspanning

Het maken van lijstjes is vooral een last en niet een lust. Gelukkig biedt het lezen ook een ontspanning. Al geeft Jannie deze vakantie ook ruimte aan andere dingen als wandelen en fotograferen. En misschien gaat er nog een dichtbundel mee. Wie weet.

Luxeprobleem

Martha heeft last van een luxeprobleem. Ze kan niet kiezen in de stapel boeken die op lezen wachten. Het is een flinke vakantieleeslijst waaruit ze kan kiezen. Leest ze eerst Neil Gaimans roman De oceaan aan het einde van het pad of waagt ze zich aan wat Nederlandse literatuur als Erik Jan Harmens of de poëziecursus van Ellen Deckwitz? Ze krijgt al hulp lees ik in de reacties.

Styx, of: de zesplankenkoorts

Niek heeft een zomerleeswensenlijstje gemaakt. Ze spaart weliswaar geen boeken op voor de vakantie, want ze leest als ze werkt ook heel veel. Daarom is de vakantieleeslijst een lijst met boeken die ze van plan is om te gaan lezen in augustus. En daar zitten zeker juweeltjes tussen zoals STYX, of: de zesplankenkoorts van striptekenaar Peter Pontiac.

Een boek over de dood, terwijl de schrijver en tekenaar aan een akelige ziekte leed. Hij is niet meer onder ons, maar laat een bijzonder boek na. Daarmee biedt dit boek naast het leesgenot ook de ruimte voor bezinning. Een beter vakantieboek kun je daarmee niet wensen, zeker als het boek daar ook mogelijkheden toe geeft.

Lees morgen de nieuwe boekenvraag. En niemand hoeft zich verplicht te voelen om te antwoorden.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Vakantieboeken – #50books vraag 28

De zomervakantie is al aangebroken in sommige delen van Nederland. Het is rustiger op de weg want veel mensen gaan lekker een paar weken weg. Zo biedt de vakantie tijd om tot rust te komen en je een beetje te bezinnen. Het levert na de vakantie wel weer een stortvloed aan echtscheidingen op of mensen hakken eindelijk andere knopen door om dingen in hun leven aan te pakken.

Zou iedereen geïnspireerd raken door de boeken die ze lezen? Veel mensen beperken het lezen van echt goede boeken tot de vakantie. Ze lopen dan te zeulen met vuistdikke boeken die al een heel jaar – of langer – liggen te wachten gelezen te worden. Terwijl dat juist vaak tot frustratie leidt. Het boek is veel te dik voor die 2 weken waarbij ook nog veel plaatsen worden aangedaan. Het is beter om een paar dunnere boeken mee te nemen, dat leest veel lekkerder en frustreert een stuk minder.

Ik ga op reis en ik neem mee. Toen ik alleen op reis ging naar Italië, nam ik een enorme stapel boeken mee. Zeker ook een paar dikke pillen zoals Anna Karenina van Tolstoi en De gebroeders Karamazov van Dostojevski.

De eerste las ik uit, bij de tweede bleef ik ergens steken. Overigens heb ik alle andere boeken die ik bij mij had uitgelezen. Het was een heerlijke vakantie waarbij ik aan de hand van Goethes dikke Italiaanse reis een beetje mijn Duitse held achterna ging.

Dat brengt mij bij de boekenvraag voor vandaag:
Wat is jouw vakantielijstje?

Welke boeken ga je zeker deze vakantie lezen en welke laat je (weer) liggen? Ik ben heel benieuwd naar de tips om de zomer al lezend door te komen.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Op zoek naar plaatsen – #50books antwoorden vraag 27

Roepen bepaalde literaire verhalen of romans je op om een bepaalde plaats te bezoeken? Dat is de boekenvraag van deze week. Martha noemt in haar blog over plaatsen en boeken de roman Labyrinth van Kate Moss. Het speelt in de Languedoc nabij Carcassonne. In dit landschap vol kastelen en andere Middeleeuwse bouwwerken speelt de roman van Kate Moss. Hier zou Maria Magdalena met de heilige graal zijn gevlucht.

Wel de plaats, niet het boek

Ze is er alleen nog nooit geweest. Precies het omgekeerde is voor haar het geval met Agneta van Jan van der Mast. Ze kent de wijk goed, maar het boek niet. Dat gemis is goedkoper en eenvoudiger op te lossen. Ze hoeft er alleen maar voor naar boekwinkel of bibliotheek en het boek te lezen. De rit naar de Languedoc is iets kostbaarder en tijdrovender, maar ligt ook niet verschrikkelijker ver. Allebei goed te doen om deze zomermaanden te gaan doen.

Boeken en Berlijn

Jannie beantwoordt haar eigen vraag in een prachtige blog over hoe zij zich verdiept in Berlijn voor ze de stad bezoekt. Voor haar is het niet de Lonely Planet maar het boek Boze geesten van Berlijn van Philippe Remarque, maar ook Alleen in Berlijn van Hans Fallada. Thuisgekomen was ze nog zo vervuld van Berlijn dat ze Rode liefde, een Oost-Duitse familiegeschiedenis van Maxim Leo las. Niet een literair boek, maar wel meeslepend.

Boeken over Berlijn

Over Berlijn is er overigens ontzettend veel te lezen, niet alleen het vorig jaar verschenen boek Duel met paard van Pauline Genee, maar ook de reisverhalen en romans Cees Nooteboom, waarin de stad een prachtige hoofdrol speelt. Ik zou bijna een blogpost kunnen maken met een enorme lijst aan boeken over de Duitse hoofdstad.

Frederiksoord en Veenhuizen

Daarnaast vertelt Jannie in haar blog hoe ze Frederiksoord en Veenhuizen via de omgekeerde route leert kennen. Bij een bezoek aan de musea, koopt ze het boekje Een steen in de vijver van L. Lambregts. Later maakte ze via Suzanna Jansen kennis met de wereld in het strafkamp Veenhuizen. Overigens ook over deze belevingswereld, lazen we Hollands Siberië van Mariët Meester voor Een perfecte dag voor literatuur. Een schitterende roman.

Praag en Gustav Meyrink

Voor Wim is de stad Praag vooral gaan leven door de schrijver Gustav Meyrink (1868-1932). Hij kende het Praag van Franz Kafka, maar de roman De Golem heeft zijn liefde voor de stad versterkt. Veel plaatsen die in de roman een rol spelen, heeft hij ook bezocht, zoals het oude getto en de Joodse begraafplaats.

Praag en Milan Kundera

Het bezoek aan de stad stimuleerde hem om alles te lezen wat er over Praag verschenen is of waar de stad een rol in speelt. Zo maakte hij kennis met het oeuvre van Milan Kundera. Wim merkt tegelijk op dat hij ook steden bezocht vanwege een film, zoals Venetië om alle plekken uit de film Don’t look now te bezoeken.

Lezen in de luie stoel

Voor blogger Niek ontstaat niet zo sterk de neiging om te gaan reizen naar aanleiding van een boek dat ze gelezen heeft. Zij vindt de reis in het hoofd bij het lezen zelf veel belangrijker. Lekker in de luie stoel maakt ze de grootste reizen al lezend. Het brengt haar op plekken waar ze anders nooit zou komen en nu bereikt ze deze vanuit haar eigen huis. Zonder een stap te hoeven zetten.

Vlieland wordt Texel

Daar heeft Lalagé ook een beetje last van. Zij vindt het ook heerlijk om een grote reis te maken door een boek te lezen. Ze hoeft niet zonodig het boek achterna. En de keren dat ze dan besluit om bijvoorbeeld naar Vlieland te gaan nadat ze Het leek stiller dan het was van Eva Kelder las, dan zijn de huisjes volgeboekt. Zodoende kwam ze op Texel aan. Ook leuk, maar natuurlijk niet echt een boek achterna.

Ze schrijft het heel mooi in een tijd waarin je alle plekken van de hele wereld kunt bereiken:

Als je de hele wereld kunt bereizen, bestaat de echte uitdaging erin thuis te blijven en de wereld daarvandaan te ontdekken.

Lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Rommelroute – Tiny House Farm

Zo hebben we zaterdag voor ons huis gestaan met onze spulletjes. Het eerste deel van het ontspullen. We staan ingeschreven op de lijst voor de rommelroute in onze wijk en verkopen de dingen die we kwijt willen. Het zijn een paar dozen met speelgoed, spelletjes en andere dingen die al een paar jaar op zolder staan met de bestemming voor de verkoop.

Koningsdag lukte niet, daarom slaan we onze slag bij de rommelroute. Het weer belooft het beste weer van de week te worden met rond het middaguur mogelijk een buitje. Daarom stallen we deze ochtend alles uit en zetten het in onze voortuin. Het idee van de rommelroute: je zet de te verkopen spulletjes neer voor je huis.

Nog voordat we alles buiten willen zetten, zwaait een man al voor ons raam. Hij is op zoek naar kinderboeken. Daarom halen we snel een paar dozen naar beneden voor de verkoop. Met een paar planken uit de schuur maken we een tafel om alle spulletjes goed neer te kunnen zetten. Daarna plaatsen we de boekendozen schuin tegen de tegels van onze tuin aan. Zo krijgt iedere bezoeker een goede indruk van alles wat er in de verkoop is.

De kinderboekenkoper komt terug en koopt het grootste deel van de dagopbrengst. Een stapeltje van 8 boeken voor 12 euro. Daarna komt het publiek in een gestaag tempo voorbij. De fiets van 100 euro vindt iedereen te duur, daarom verdwijnt er vooral klein grut in de tassen die ze bij zich hebben. Een een paar boeken literatuur die ik in allerijl van zolder heb gehaald.

Als we dan tegen 13 uur de wolken dreigend in onze richting zien drijven en we de balans opmaken, besluiten we op te breken. Het laatste uur is er geen klant meer geweest. Juist als het begint te druppelen en ik de boeken veiligstel, komt de laatste klant. Hij houdt alleen van oorlogsboeken, dus ik kan doorgaan met inpakken. Zijn vrouw koopt een schaal voor een euro.

Als alles weer binnen is en de planken in de schuur zijn opgeborgen, begint het keihard te plensen. Net op tijd voor de grote regenbui binnen. Het is 2 uur, we zouden nog een uurtje hebben moeten staan. De geringe hoeveelheid klanten en regen zijn genoeg reden geweest om op te breken.

Dan tellen we het geld dat we binnen hebben gehaald: 39 euro. Niet zo heel veel, maar we hebben wel een paar mensen gelukkig gemaakt met onze spulletjes. En het stimuleert ons om verder te gaan met het ontspullen. Zo staan onze katoenen tent en de fiets die Doris gewonnen heeft op marktplaats.
Bieden maar!

Steden en boeken – #50books vraag 27

img_20160628_082758.jpg

Ging het vorige week over muziek, de vraag die Jannie in haar blog over boeken en muziek stelt over een ander aspect in boeken, staat aan de basis van de vraag van vandaag.

Land, streek of plaats in boek

In veel boeken speelt namelijk een bepaalde plaats, land, gebied of streek een prominente rol. Jannie haalt in haar voorbeeld mijn woonplaats Almere aan, waarnaar ze erg nieuwsgierig werd toen ze vorig jaar Renate Dorresteins roman Weerwater las.

Door omstandigheden heb ik het boek nog steeds niet gelezen, maar Jannie werd wel heel nieuwsgierig naar Almere en ze heeft zelfs al eens een wandeling rond het Kasteel gemaakt. Een prachtige plek. Ik kom er wel een paar keer per jaar. Ik ga vooral in de winter, omdat de desolate indruk van dit half affe bouwsel dan het sterkste op mij overkomt.

Agnetapark in Delft

Ik vind het wel heel mooi dat een boek iemand naar de plek waar het verhaal speelt, krijgt. Dat geldt natuurlijk ook voor het boek van Jan van der Mast Agneta waarin het Delftse arbeiderstuindorp Agnetapark een belangrijke rol speelt. Allemaal plaatsen waar je na het lezen van een boek in geïnteresseerd raakt.

Het zijn de plekken van schrijvers en dichters die mensen bezoeken, maar de plekken die in een roman of boek een rol spelen, zijn minstens zo belangrijk. Het schijnt dat jaarlijks mensen op Bloomsday door Dublin lopen in het spoor van romanheld Leopold Bloom door de stad.

Dat brengt mij op de volgende vraag:
Welk boek heeft jou geïnspireerd een bepaalde stad, streek of land te bezoeken?

Beïnvloeden door plaats?

Laat jij je door de beschrijving van een plaats in een roman beïnvloeden? Of word je niet nieuwsgierig naar een bepaalde stad na het lezen van een mooi boek? Ik ben waanzinnig benieuwd naar de antwoorden.

En wat betreft het lezen van Renate Dorrestein haar roman over Almere. Ik ben er zeker van. Het komt wel, alleen weet ik nog niet wanneer.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Boeken met muziek – #50books antwoorden vraag 26

image

Boeken en muziek gaan prima samen stelt boekenblogger Wim. Bij het lezen draait hij vaak muziek, meer als achtergrondbehang dan om intens naar te luisteren. Als het wat intensiever moet, luistert hij jazz. Dat ontregelt een beetje, schrijft hij.

Leonard Cohen

De boekentip als het om muziek en lezen gaat, in de mooiste combinatie dat boek en muziek elkaar aanvullen, is Leonard Cohens The Book of Longing. Hierbij past uitstekend de muziek van zijn cd Ten New Songs uit 2001, stelt Wim. Dat Philip Glass op dit boek muziek heeft gemaakt, vermeldt hij wel. Maar dit is niet geschikt om te luisteren als achtergrond muziek bij het lezen.

Philip Glass

Ik heb genoten van deze muziek van Philip Glass, ik ben ook een fan. Al vraagt hij soms meer aandacht dan de achtergrond. In sommige gevallen is de muziek van Glass juist prachtig als achtergrond omdat het de cadans van het lezen zo mooi kan stimuleren.

Muziek als afleiding

Mooi om te lezen dat de boekenvraag Jannie juist stimuleerde erover na te denken. In eerste instantie zag ze er niet zoveel in, bij het lezen leidt muziek haar juist teveel af. Maar ze heeft zeker wel dat een boek haar kan stimuleren om naar bepaalde muziek te gaan luisteren.

Grote zwijgen

Dat heeft ze bijvoorbeeld gehad met het boek van Erik Menkveld Het grote zwijgen. Zo verwijst de titel van het boek naar een symfonisch lied van Diepenbrock, Im grossen Schweigen op een tekst van Friederich Nietzsche. Het zorgde bij Jannie ervoor dat ze zich in muziek is gaan verdiepen waar ze in eerste instantie niet zo snel bij zou uitkomen.

Louis Paul Boon

Martha denkt bij muziek meteen aan het boek Menuet van Louis Paul Boon. De titel verwijst naar een bepaalde dans waarop veel muziek geschreven is, het verwijst naar de kleine passen die de dansers moeten maken. Het blijft een beetje de vraag of het boek ook echt muziek in je losmaakt.

De dikke Steinz

Daarom helpt het om de dikke Steinz open te slaan. Dan gaat er een wereld voor je open. Je komt dan Wurthering heights tegen van Emily Brontë waarop Kate Bush een gelijknamig nummer geschreven heeft. Of wat dacht je van Lolita van Nabokov dat Martha doet denken aan The Police.

Lolita

Het laatste nummer herinner ik mij bij een Leids leesclubje. We lazen toen inderdaad Lolita en daar kwam inderdaad dit nummer van The Police ter sprake.

Tietekont

Blogger Carel heeft wat minder verbeelding nodig bij muziek en boeken. Hij verwijst met plezier naar de Radetskimars van Strauss. In Turks fruit wordt dat wel heel plastisch uitgedrukt met: ‘Tietekont tietekont tietekontkontkont, tietekont tietekont tietekontkontkontkont, tietekontkontkont et cetera.’

Goldberg variaties

In de reacties onder Carels blog, merkt Jan op dat hij het vaak heeft bij het horen van een bepaald muziekstuk dat hij dan aan een bepaald boek moet denken. Zo denkt hij vaak aan Godfried Bomans als hij Bachs Goldberg variaties in de interpretatie van Glenn Gould hoort. Het krakkemikkige krukje waarop de Amerikaanse pianist verplicht moet zitten waarbij hij de muziek neuriet. Het doet hem onmiddellijk aan Godfried Bomans denken.

Minimale muziek

Voor Niek is er niet meteen een boek waar ze aan moet denken bij een bepaald muziekstuk of liedje. Alle pogingen van Simon Vestdijk en Maarten ’t Hart ten spijt. Wel luistert ze vaak naar muziek als ze leest. Geen grootse en meeslepende muziek, maar minimale muziek zoals van Wim Mertens of haar favoriete band Swans. Muziek die niet te veel van je vraagt, maar heerlijk het lezen ondersteunt.

lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Lezende vaders – #50books antwoorden vraag 25

image

Las mijn vader eigenlijk wel, vraagt leesblogger Fokke zich af in het antwoord op de boekenvraag met welk boek je je vader echt blij zou maken. Na enig nadenken, ontdekt hij het: zeker zijn vader las. Hij las alles wat er los en vast zat over Den Haag. Hij zou dus zeker blij zijn geweest met een nieuw boek over de Hofstad.

Vaders boekenvoorkeur

Lalagè informeert eerst even bij haar vader of ze wel over zijn boekenvoorkeur mag bloggen. En het mag. Aan Vaderdag doet ze niet mee, maar gelukkig zijn er genoeg andere gelegenheden waarbij ze haar vader een cadeau geeft. Vaak is dat een boek, schrijft ze. Ze heeft het boekenwurmgen van 2 kanten meegekregen, dus de liefde voor het boek deelt ze zeker ook met hem.

Waar ze hem nu echt blij mee maakt? Ook haar vader houdt van het verleden en leest het liefste non-fictie of een geromantiseerd waargebeurd verhaal. Maar voor een goeie detective is hij ook te porren. Hij verslond de 3-delige cyclus van Stieg Larsson, terwijl zijn dochter blij was dat ze de delen uit had.

Spoorman

Jannies vader leeft niet meer, hij overleed 11 jaar terug. Hij was een echte spoorman, met een modelspoorbaan op zolder, boeken over treinen en met het hele gezin naar het Spoorwegmuseum in Utrecht. Als oud NS’er lieten de treinen hem nooit los. Hij zou zo mijn vader kunnen zijn.

Daarom somt ze een paar boeken op waarin hij zijn gelijk zeker bevestigd zou zien, zoals Verkeerd spoor: de crisis bij de NS van Kees Wessels. Jannie heeft zijn boekenverzameling nu in dozen op zolder staan en kijkt er eigenlijk nooit in. De romankeuze van haar vader sluit niet zo sterk aan bij haar liefde voor literatuur. Maar wie weet, struint ze nog een keer door zijn boeken van De Arbeiderspers om te zien of er nog iets bij zit.

Grote Bommelfan

De vader van Martha was een grote Bommelfan. Ze is zo opgegroeid met zijn uitspraken dat ze pas later ontdekte dat haar vader ze van iemand anders had, als u begrijpt wat ik bedoel. Ze zou zeker voor hem het Bommellexicon hebben aangeschaft voor Vaderdag. Overigens schrijft ze dat haar vader ook van Geert Mak, Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch en Kees van Kooten hield.

Niek is in het verleden gedoken op zoek naar de foto van Fred al lezend op zijn zelf ontworpen en zelf geweven bank. Ze vond de foto van haar vader die ze niet anders kent dan als Fred. Een schot in de roos was Nieks gift van 3 fantasy boeken uit de reeks Boeken van de Zieners van Robin Hobb. Hij was zo enthousiast dat hij andere boekenreeksen van deze auteur leende van de bibliotheek.

Neil Gaiman

Wat zou ze Fred geven als hij nog leefde, vraagt ze zich af. Grote kans dat dit American Gods van Neil Gaiman zou zijn. Natuurlijk wel in vertaling want in zijn vrije tijd las haar vader lekker in het Nederlands. En gelijk had hij.

Net als de vader van Niek, las Ali’s vader alleen vertaalde boeken. Dat was overigens geen enkele belemmering voor hem. De leesgenen heeft Ali van haar vader geërfd, schrijft ze in haar blog over boeken voor vader. Ze heeft zijn bibliotheek mogen lezen en regelmatig kwam daar een nieuw boek bij omdat haar vader geabonneerd was op Boek & Plaat. Zo maakten ze samen kennis met de boeken van James Clavell, James Michener, Frederick Forsyth en Konsalik.

Detective

Ze hem daarom zeker een detective of thriller geven van Dick Francis of Linda Fairstein. Hij zou dat zeker waarderen, denkt ze. Deze schrijvers kunnen verhalen zo beeldend maken en meeslepende personages creëren. Dat zou haar vader zeker waarderen. Het zijn namelijk precies het soort boeken waarmee Ali is opgegroeid.

Wat geef ik zelf eigenlijk voor een boeken aan mijn vader. Een paar jaar terug gaf ik hem een paar boeken die mij wel wat voor hem leken. Ik was erg enthousiast over Paul Theroux’ De grote spoorwegcarrousel en ook over de verhalen van F.B. Hotz. Ik gaf ze hem, maar volgens mij moeten ze nog steeds gelezen worden.

Spoorwegatlas

Wat succesvoller was ik toen ik hem de Spoorwegatlas gaf. Hij is een oude spoorman en daarmee ook gek op boeken over treinen. In die atlas schijnt hij wel enige dagen gebladerd te hebben, net als in de oude Bosatlas die ik hem erbij gaf.

lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.