Categorie archief: boeken

Lezende vaders – #50books antwoorden vraag 25

image

Las mijn vader eigenlijk wel, vraagt leesblogger Fokke zich af in het antwoord op de boekenvraag met welk boek je je vader echt blij zou maken. Na enig nadenken, ontdekt hij het: zeker zijn vader las. Hij las alles wat er los en vast zat over Den Haag. Hij zou dus zeker blij zijn geweest met een nieuw boek over de Hofstad.

Lalagè informeert eerst even bij haar vader of ze wel over zijn boekenvoorkeur mag bloggen. En het mag. Aan Vaderdag doet ze niet mee, maar gelukkig zijn er genoeg andere gelegenheden waarbij ze haar vader een cadeau geeft. Vaak is dat een boek, schrijft ze. Ze heeft het boekenwurmgen van 2 kanten meegekregen, dus de liefde voor het boek deelt ze zeker ook met hem.

Waar ze hem nu echt blij mee maakt? Ook haar vader houdt van het verleden en leest het liefste non-fictie of een geromantiseerd waargebeurd verhaal. Maar voor een goeie detective is hij ook te porren. Hij verslond de 3-delige cyclus van Stieg Larsson, terwijl zijn dochter blij was dat ze de delen uit had.

Jannies vader leeft niet meer, hij overleed 11 jaar terug. Hij was een echte spoorman, met een modelspoorbaan op zolder, boeken over treinen en met het hele gezin naar het Spoorwegmuseum in Utrecht. Als oud NS’er lieten de treinen hem nooit los. Hij zou zo mijn vader kunnen zijn.

Daarom somt ze een paar boeken op waarin hij zijn gelijk zeker bevestigd zou zien, zoals Verkeerd spoor: de crisis bij de NS van Kees Wessels. Jannie heeft zijn boekenverzameling nu in dozen op zolder staan en kijkt er eigenlijk nooit in. De romankeuze van haar vader sluit niet zo sterk aan bij haar liefde voor literatuur. Maar wie weet, struint ze nog een keer door zijn boeken van De Arbeiderspers om te zien of er nog iets bij zit.

De vader van Martha was een grote Bommelfan. Ze is zo opgegroeid met zijn uitspraken dat ze pas later ontdekte dat haar vader ze van iemand anders had, als u begrijpt wat ik bedoel. Ze zou zeker voor hem het Bommellexicon hebben aangeschaft voor Vaderdag. Overigens schrijft ze dat haar vader ook van Geert Mak, Willem Frederik Hermans, Harry Mulisch en Kees van Kooten hield.

Niek is in het verleden gedoken op zoek naar de foto van Fred al lezend op zijn zelf ontworpen en zelf geweven bank. Ze vond de foto van haar vader die ze niet anders kent dan als Fred. Een schot in de roos was Nieks gift van 3 fantasy boeken uit de reeks Boeken van de Zieners van Robin Hobb. Hij was zo enthousiast dat hij andere boekenreeksen van deze auteur leende van de bibliotheek.

Wat zou ze Fred geven als hij nog leefde, vraagt ze zich af. Grote kans dat dit American Gods van Neil Gaiman zou zijn. Natuurlijk wel in vertaling want in zijn vrije tijd las haar vader lekker in het Nederlands. En gelijk had hij.

Net als de vader van Niek, las Ali’s vader alleen vertaalde boeken. Dat was overigens geen enkele belemmering voor hem. De leesgenen heeft Ali van haar vader geërfd, schrijft ze in haar blog over boeken voor vader. Ze heeft zijn bibliotheek mogen lezen en regelmatig kwam daar een nieuw boek bij omdat haar vader geabonneerd was op Boek & Plaat. Zo maakten ze samen kennis met de boeken van James Clavell, James Michener, Frederick Forsyth en Konsalik.

Ze hem daarom zeker een detective of thriller geven van Dick Francis of Linda Fairstein. Hij zou dat zeker waarderen, denkt ze. Deze schrijvers kunnen verhalen zo beeldend maken en meeslepende personages creëren. Dat zou haar vader zeker waarderen. Het zijn namelijk precies het soort boeken waarmee Ali is opgegroeid.

Wat geef ik zelf eigenlijk voor een boeken aan mijn vader. Een paar jaar terug gaf ik hem een paar boeken die mij wel wat voor hem leken. Ik was erg enthousiast over Paul Theroux’ De grote spoorwegcarrousel en ook over de verhalen van F.B. Hotz. Ik gaf ze hem, maar volgens mij moeten ze nog steeds gelezen worden.

Wat succesvoller was ik toen ik hem de Spoorwegatlas gaf. Hij is een oude spoorman en daarmee ook gek op boeken over treinen. In die atlas schijnt hij wel enige dagen gebladerd te hebben, net als in de oude Bosatlas die ik hem erbij gaf.

Een boek voor je vader? #50books vraag 25 #vaderdag

image

Op vaderdag worden veel vaders een beetje verwend. Mij kan het niet zoveel schelen en mijn dochter ook niet, merk ik vandaag. Maar over lezen en vaders kun je wel meerdere blogs schrijven.

Mijn vader houdt wel van boeken maar is niet zo’n lezer. Soms geef ik hem een boek, maar ik maak hem blijer met een mooie cd, zoals ik laatst gaf op zijn verjaardag.

De vraag van deze week is van boekenblogger Martha:
Met welk boek zou je je vader echt blijmaken?

Of heb je hem vandaag al blijgemaakt met een boek? Het mag ook een herinnering zijn of een gedachte welk boek je hem nog zou willen geven. Niet alle vaders zijn er namelijk nog. Trek de vraag daarom zo breed als je wilt.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Elke lezer een eigen route – #50books antwoorden vraag 24

image

Hoe beslis je eigenlijk wat je gaat lezen? Ik ben hier verschrikkelijk nieuwsgierig naar. Het klinkt heel makkelijk, maar waarom pak je juist dat ene boek en niet een ander? Daarom de vraag hoe je eigenlijk bepaalt wat je leest.

Stemming

Voor Renata bepaalt de stemming welk boek ze leest. Is het druk, dan een boek dat lekker wegleest. Is het rustig, dan een wat diepgravender boek. Net als het onderwerp. Soms wil ze drama, andere keren juist niet. Het moment hoe ze in haar vel zit, bepaalt wat ze leest.

Blijft wel staan hoe je dan weet of beslist wat licht verteerbaar is en wat lekker zwaar. Je zult daarin ongetwijfeld adviezen krijgen. In haar reactie, verwijst Jannie naar een oude blog in antwoord op een eerdere vraag over het boek van de maand bij DWDD.

Boekenprogramma’s

Zij laat zich niet zo misleiden door de opinie, maar houdt wel van boekenprogramma’s op televisie. Met het overlijden van Wim Brands is dat nog verder afgenomen. Gelukkig is er nog veel te vinden op Lezen TV, hierin is een royaal archief aan interviews met auteurs te vinden.

Blogster Lalagè pakt het wat planmatiger aan. Zij kiest aan het begin van het jaar een duidelijke richting. Over de stroom aan boeken die ons overspoelt, haalt ze een mooi citaat aan uit Prediker. Lezen mat af.

Afwisselen

Daarom kiest zij bewust wat ze wil lezen. Hierbij wisselt ze vooral af. Ze leest dikke boeken, Engels, verhalen, gedichten, historische romans, boeken van minstens 10 jaar oud, herleest boeken en pakt boeken van onbekende schrijvers of uit een onbekend land.

Daarmee heeft ze een gevarieerde stapel boeken naast haat leesstoel staan. Natuurlijk is de stapel in haar gedachten een flink eind hoger, maar er moet altijd iets te begeren zijn. Elk boek schreeuwt om aandacht.

Anderen boek laten kiezen

Om te voorkomen dat ze alleen de hardste schreeuwer bedient, heeft ze een excellijst waaruit lezers van haar blog een boek kunnen kiezen. Zo helpt deze peiling om ook boeken te lezen waaraan ze zelf niet zo snel zou denken. Binnenkort staat de nieuwe lijst online: stem allemaal mee!

Peter, de lezer die aan de basis staat van deze wekelijkse boekenvraag, voelt zich eveneens uitgedaagd door deze vraag. Ja, hoe bepaal je dat? Peter laat veel over aan de grillen van de dag en de boeken die toevallig op zijn pad komen.

Uit de kast getrokken

Het boek van Michel Houellebecq dat hij nu leest, heeft hij zelfs op goed geluk uit de kast getrokken in de veronderstelling dat het een ander boek was. Het leidt tot een bijzondere boekenkeuze en is zeker aan te raden als je eens iets anders wilt lezen dan iets vanzelfsprekends.

Voor Fokke is het heel eenvoudig. Hij heeft weliswaar een leeslijst opgesteld begin dit jaar. Tot nog toe heeft hij daarvan 1 boek gelezen. Hij laat zich meer leiden door de uitgeverij. Als er bijvoorbeeld een nieuw boek van zijn lievelingsauteurs verschijnt, is hij de eerste die het koopt en moeten alle boeken op dat moment voor dat boek wijken.

Nieuwe boeken en schrijvers

Daarnaast geeft Fokke ook de ruimte voor nieuwe boeken en schrijvers. Als echt gegrepen wordt door een schrijver, dan leest hij meteen het hele oeuvre. Zo schrijft hij over zijn ontdekking van Jan Wolkers’ Serpentina’s petticoat op 4 januari 1983. In de rest van dat jaar las hij de resterende 19 boeken.

Dat hij nog steeds geraakt wordt door nieuwe ontdekkingen, bewijst zijn meest recente leeservaring. Hij las Primo Levi’s boek Is dit een mens en nu wil hij meer lezen van deze Joods-Italiaanse auteur. Het volgende boek ligt al klaar om gelezen te worden.

Lekkere leesstapel

Voor Ali is wat ze leest afhankelijk van haar stemming. Er staat een lekkere leesstapel met boeken op haar te wachten. Het is heel divers wat er in de stapel ligt. Het varieert van Olaf Koens tot Het boek van Jet van Jet van Nieuwkerk. Zo kan Ali in 3 of meer boeken tegelijk lezen.

Niek heeft als ze net een nieuw boek koopt, gelijk behoefte dat boek te gaan lezen. Maar het boek waar ze nog mee bezig is, wil ze dan toch uitlezen. Dan moet het versgekochte boek toch nog even wachten. Zo kan het gebeuren dat dit boek uiteindelijk 3 jaar ongelezen in de kast staat.

Drang

Verder snapt ze ook niet zoveel van de drang ineens een bepaald boek te moeten lezen. Zo kan ze opeens trek hebben in Nederlandse literatuur. Dat moet al het andere ervoor wijken. Hoe het komt? Ze heeft geen idee, maar ze geeft zich met plezier over aan deze behoefte.

Geen leesroute

Blogger Martha heeft geen leesroute zoals ik die eens beschreven heb. Zij laat zich inspireren door haar bui en wat er op haar pad komt. Voor haar bepalen titel en achterflap het meeste of ze aan een boek begint. Hoe dat boek dan in haar handen komt, laat ze achterwege, maar daar ben ik dan gewoon weer nieuwsgierig naar. Er moet iets dat je nog wilt weten overblijven.

Zo kiest elke lezer zijn eigen weg en soms kruisen de wegen elkaar en trek je samen op.

lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Boeken wegdoen – Tiny House Farm #50books

image

Boekenverzamelaar, al leek het bij hem meer op hoarding, Boudewijn Büch schreef weleens dat boeken maar op 2 manieren bij de veiling terechtkwamen: door geldnood (meestal door een scheiding) of door de dood. Dat laatste zorgde ook voor een mooie veiling van zijn boekenverzameling na zijn dood. Ik heb er mijn serie Bilderdijk-boeken aan te danken.

Met zijn opmerking suggereert hij dat hij nooit zomaar een boek zou wegdoen. Ik heb wel boeken weggedaan. Meerdere keren in mijn leven. Toen ik mijn kamer in Leiden uit dreigde te groeien heb ik rigoureus boeken weggedaan. Ik zette ze in 3 hele grote dozen op de gang. De dozen gingen uiteindelijk mee naar Almelo, waar we ze op de boekenmarkt verkochten voor een euro per stuk. Het leverde een leuke duit op.

In de tijd van mijn verhuizing naar Almere boeken weggedaan en gaf een boekhandelaar uit Hengelo 3 dozen waarvoor ik 75 euro zou krijgen. Het bedrag heb ik nooit gehad. Jammer, want dat waren de boeken voor mij wel waard. Later hoorde ik dat de handelaar in tweedehands boeken zijn leveranciers vaker niet dan wel betaalde.

Het moeilijkste van boeken wegdoen is dat je ze later misschien toch nodig blijkt te hebben. Ik heb dat een paar keer gehad. Smaak verandert in de loop van de jaren en de boeken waarvan ik dacht ze nooit meer te zullen lezen, wilde ik ineens toch heel graag lezen.

Juist dat is de angst bij het wegdoen van spullen, de gedachte dat je ze toch nog nodig hebt. Of dat een ware gedachte is, weet ik niet. Het achtervolgt mij, maar ik denk dat het begint met de acceptatie dat het nu eenmaal zo is. Want de meeste boeken die je wegdoet, heb je later helemaal niet meer nodig. Ook liggen er genoeg mogelijkheden om je foutern later te herstellen.

Daarom ga ik binnenkort beginnen mij te ontdoen van een groot deel van mijn boeken ik zal hier beginnen met het uitstallen van de spullen. Net als de andere dingen die ik in de verkoop doe. Mocht er iets bijzitten dat je graag wilt hebben, mail mij gerust, dan kunnen we een prijs afspreken. Voor mij staat voorop dat ze een goede bestemming krijgen.

Dit is mijn eigen antwoord op de #50books vraag 23:
Doe jij weleens boeken weg?

Lees de andere antwoorden op deze vraag

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Hoe bepaal jij welk boek je leest? – #50books vraag 24

image

En ineens zit ik daar met Advocaat van de hanen van Van der Heijden op schoot. Hoe ik op het idee kwam: ik wil het boek al jaren lezen, maar het komt er steeds niet van. Ik wil ook goed op de hoogte blijven van wat er allemaal aan nieuwe boeken verschijnt, waarmee de boeken die ik eigenlijk zou willen lezen vaak blijven liggen.

Ik kwam op het idee om dit boek eens ter hand te nemen nadat ik De helleveeg las en Inge enthousiast aan het oeuvre van Van der Heijden begon. Het stimuleerde mij om de reeks op te pakken. Ik las de eerste delen na het college 20e-eeuwse literatuur in de propedeuse van mijn studie. De slag om de Blauwbrug maakte mij zo nieuwsgierig naar het vervolg dat ik de eerste 2 delen in 1 ruk uitlas. Daarna leed mijn studie teveel onder al dat gelees, zodat ik de rest niet meer durfde te lezen.

Mijn leesagenda wordt sterk bepaald door allerlei verplichtingen die ik heb om te schrijven voor mijn blog. Zo las ik <i>Brieven uit Genua van Ilja Leonard Pfeijffer omdat ik er deze maand mee in het tijdschrift Flow sta. Het nieuwe reisverhaal van Paul Theroux Het diepe Zuiden vroeg ook om een bespreking. Net als de boeken die ik lees voor de blogleesclub Een perfecte dag voor literatuur.

Dat brengt mij bij de boekenvraag voor vandaag.
Hoe bepaal jij wat je leest?

Heb je een leesroute die van boek naar boek hobbelt? Kom je een boek tegen in de boekwinkel, op de leesplank van de bibliotheek of raadt iemand jou een boek aan? Wat doe jij om te bepalen wat je leest of pak je gewoon ergens een willekeurig boek vandaan?

Ik ben heel nieuwsgierig naar jullie antwoorden.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Als je dan boeken weg moet doen, een paar tips – #50books antwoorden vraag 23

image

Doe je weleens boeken weg en zo ja, hoe? Dat is de boekenvraag waarmee ik de boekenbloggers deze week aanmoedigde te schrijven over boeken. Inderdaad, een vraag die voor mijzelf heel actueel is geworden nu het project Tiny House Farm meer en meer vorm krijgt.

Ik zal van een deel van mijn boekenverzameling afscheid moeten nemen. Een bewuste keuze, maar dat neemt niet weg dat ik het mijzelf daarmee moeilijk maak. Het is een spagaat tussen de boeken die je nog zou willen lezen, de boeken die je gelezen hebt en de boeken die gewoon wilt hebben.

Gewend spullen weg te doen

De antwoorden die op deze boekenvraag worden gegeven, laten die dubbele houding ook zien. Lalagè woont altijd al klein en is het daarom gewend om spullen weg te doen. Omdat er tegenwoordig veel binnenkomt, moet er ook veel weer weg. Ze vraagt zich bij elk boek af of ze het zal herlezen en beslist dan als het antwoord ‘nee’ is wat ze er verder mee doet.

Ga naar de bibliotheek

Ze geeft boeken weg aan haar moeder of de weggeefwinkel om de hoek. Tegelijk verklapt Lalagè hoe je kunt voorkomen in de boeken te verdrinken: ga naar de bibliotheek. Daar leen je een boek, lees je het en brengt het na afloop weer terug zodat een ander het kan lezen.

Kringloop van een boek

Veel mensen geven boeken weg, blijkt uit de opmerkingen onder Lalagè’s blog. Ze kopen boeken bij de kringloop en brengen ze daar als het boek uit is ook weer terug. Zo fungeert de kringloopwinkel als een heuse boekenkringloop waar het boek telkens terugkeert om naar een volgende lezer te gaan.

In de papierbak

Ook Niek ontdoet zich regelmatig van haar overtollige boeken. De afbeelding van het boek dat in de prullenbak gaat, spreekt boekdelen. Dat is niet altijd zo geweest, schrijft ze in haar blog. Vroeger koesterde ze elk boek als een schat en het boek – ook al was het niks – kreeg een plekje in de boekenkast.

Dat heeft ze losgelaten. Niet in de laatste plaats door haar huisgenoot. Hij is niet zo gehecht aan spullen. Zonder veel schroom gooit hij ze in de papierbak. Niek neemt dat nu ook over.

Boeken waarvan ze weet dat ze die nooit meer wil gaan lezen, belanden nu ook in de papierbak. De kringloopwinkels puilen uit van de boeken die nooit gelezen gaan worden. Alleen een boek waarvan ze weet dat ze er iemand blij mee kan maken, geeft ze weg of brengt ze naar de kringloop.

Tweede kans

Boekenblogger Carel is geen verzamelaar. Hij heeft het weleens geprobeerd, maar hij slaagt er niet in. Daarom geeft hij de boeken die hij niet nodig heeft, een tweede kans bij de boekenmarkt of rommelmarkt waarvan hij weet dat de opbrengst naar een goed doel gaat.

Meeleven

Iemand die helemaal meeleeft is Martha. Boeken doe je niet zomaar weg, vindt zij. Ze schrijft met pijn in het hart over de boekenmoordenaar Frits Bolkestein die, als hij een katern uit heeft, dit uit het boek scheurt en weggooit. Eeuwig zonde.

Ze vindt dat – als ik het dan toch moet doen – ik een keuze moet maken tussen de boeken die ik nooit meer zal (her)lezen en de boeken die mij dierbaar zijn. Het is een lastige keuze en Martha is blij dat zij die niet hoeft te maken. Toen zij kleiner ging wonen, kon alles mee.

Kaalslag

Blogger Wim vreest een kaalslag in boekenland. Veel mensen zijn gecharmeerd van de e-reader en willen hun verzameling papieren boeken wegdoen. Hij gooit geen boeken weg. Wel heeft hij 2 soorten plekken van bewaring: de boekenkast en de doos op zolder. De eerste plek is een actuele verzameling boeken. Als er een nieuw boek komt, moet een oud boek uit de boekenkast. Die gaat in de doos naar zolder.

Verlost van leesdruk

In de reacties onder Wims blog schrijft Koen dat hij juist verlost wordt van een stuk leesdruk als hij een boek wegdoet. Zoals de 3 dikke delen met Verhalen van 1001 nacht. Hij ervoer het alleen maar als druk dat deze dikke delen in zijn boekenkast stonden. Nu ze weg zijn, heeft hij weer ruimte in zijn hoofd. Een mooi voorbeeld hoe het ontdoen van bezit je bevrijdt.

Librarything

Ali is er bij elke verhuizing in haar leven op vooruit gegaan in ruimte en doet eigenlijk nooit boeken weg. Op 1 keer na toen ze via Librarything een aantal boeken die ze overbodig achtte, een goed nieuw tehuis gaf. Ze komt dan ook niet met andere nuttige tips, ze wil liever niet nadenken over het wegdoen van boeken.

Meisjesboeken

Nee, ze vindt het bijvoorbeeld nog altijd jammer dat haar vader in een opruimwoede een aantal van haar meisjesboeken heeft weggedaan. Ze speurt er nog altijd even naar als ze over de boekenmarkt van Deventer loopt.

Stappenplan

Blogger Jannie kan het dilemma om boeken weg te doen goed begrijpen. Ze worstelde met hetzelfde probleem bij haar laatste verhuizing met hetzelfde probleem. Daarom heeft ze aanpak in een paar handzame stappen verpakt. Het begint ermee dat er minder boeken moeten binnenkomen, dan hoef je ze ook niet meer op te ruimen. Selectie aan de poort dus.

Boeken verkopen

Met stap 2 wil je wel iets voor je boeken terugkrijgen. Het is moeilijk om ze weg te doen, maar je wilt er ook iets voor vangen. Daarom werkt het goed om via boekwinkeltjes.nl je boeken te verkopen. Al zijn er nu wel erg veel aanbieders, waardoor het lastiger is om nog iets voor je boeken te krijgen.

Loslaten en wegdoen

De derde stap is de stap van het loslaten. Er zijn wat boeken van Jannie al jaren op boekwinkeltjes.nl. Is het dan niet de tijd om ze gewoon weg te doen? Het is natuurlijk een moeilijke stap, maar ze leert inmiddels ook dat het oudpapier soms de enige laatste bestemming is.

Dierbare boeken

De gedachte om over een paar jaar kleiner te gaan wonen, speelt ook bij boekenverzamelaar Fokke. Alleen denkt hij er nu nog niet heel diep over na. Daarvoor zijn zijn boeken te dierbaar. Weliswaar heeft nog niet zo heel lang geleden een deel van zijn studieboeken weggedaan. De boeken die hij koestert van schrijvers als Biesheuvel, Hermans, Van der Heijden en Nescio en Voskuil gaan er nooit uit.

En gelijk heeft hij.

Ideeën om je boeken weg te doen

Geef ze een goed doel

  • verkopen via boekwinkeltjes.nl
  • kringloopwinkel
  • weggeefwinkel
  • boekenstalletje langs de weg: boekentil
  • boekenkast op kantoor
  • boekenmarkt/rommelmarkt voor een goed doel
  • waardeloze boeken in de papierbak

Lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Doe jij weleens boeken weg? – #50books vraag 23

image

De grootste uitdaging als ik in een Tiny House ga wonen, is mijn enorme boekencollectie, naast mijn verzameling harmoniums. Om de nieuwe levenswijze toe te passen, zal ik een groot deel van mijn boekenverzameling moeten wegdoen.

Ik vertelde het laatst aan iemand. Dat ik het vooral mijzelf heel moeilijk maak, want ik ben een verzamelaar. In de loop van de jaren scharrelde ik een aardige bibliotheek bij elkaar. Het behelst momenteel 2 kamers in mijn huis. Daarbij staan de boeken op de grond en op tafels.

Of ik meer lees door die enorme boekenverzameling, weet ik niet. Wat ik wel weet is dat een kleiner huis betekent dat zeker de helft van mijn boekenverzameling weg moet. Hoeveel boeken dat zijn, weet ik niet. Ik heb mijn boeken nog nooit geteld. Het is in elk geval een flink aantal meters boeken dat ik weg ga doen.

In het gesprek over mijn kleiner wonen project – de Tiny House Farm in Oosterwold – vertelde ik dat ik heel boeken ga wegdoen. Net als wat andere verzamelingen die ik in mijn bezit heb. ‘Boeken die doe je niet weg’, zei de dame met wie ik sprak. ‘Ik doe nooit boeken weg.’

Dat brengt mij bij de nieuwe boekenvraag:
Doe jij weleens boeken weg en zo ja hoe?

Ik ben superbenieuwd naar jullie antwoorden. Misschien helpen de antwoorden mij straks in mijn keuze wat ik bewaar en wat ik wegdoe.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Chicklit, kookboek of historische roman – #50books antwoorden vraag 22

image

Dichters die een roman schrijven, romanciers die ineens op de proppen komen met een dichtbundel. Het bestaat allemaal en veel lezers dromen van zo´n zet van hun favoriete schrijver. Het zijn de antwoorden op de 22e boekenvraag: Welke schrijver of schrijfster zie jij het liefst zijn of haar boekje te buiten gaan?

Kookboek of chicklit?

Het levert weer mooie antwoorden op, waarvan het voorstel voor chicklit door Maarten ’t Hart misschien wel de opvallendste is of een bundel light verse zoals Jannie voorstelt. Wat van een kookboek van Adriaan van Dis met heerlijke Zuid-Afrikaanse recepten? Het kan geen kwaad als een schrijver gewoon eens iets heel anders gaat doen.

Historische roman

Ik had mij laatst ook laten verrassen door de historische roman van A.F.Th. van der Heijden: Ochtendgave. Ik genoot van hoe ik onze tijd teruglas in het spel met de tijd, maar de verwevenheid van de historische feiten in een bijna hedendaags verhaal hebben mij heel erg getroffen.

Slauerhoff in hedendaagse stijl

De wens van Niek is net zo mooi. Hoe zou het zijn als je een verhaal van Slauerhoff zou lezen in de stijl van onze hedendaagse schrijvers. Het zou een bijzonder verhaal worden, denk ik. Net als de erotische bundels en verhalen, die ze noemt in haar blog van schrijvers die een andere, schaamtevolle kant van zichzelf lieten zien.

Onwennige critici

Martha stort zich op de schrijvers die al hun boekje te buiten zijn gegaan. Ze wijst op de critici die vaak onwennig zijn. Zoals bij de thriller van J.K. Rowling The Casual vacancy of Stephen Kings roman Misery waarmee hij de horrorkritiek op het verkeerde been zet. De weg die Marek van der Jagt zet, verschilt niet veel van het andere werk van zijn schepper Arnon Grunberg, maar hij zette daarmee wel de hele literaire wereld op het verkeerde been.

Een literaire Fernanda?

In de vraag van Tessa over chicklit van John Irving staan al nog een paar suggesties, net als in de reacties onder haar post. Karin Slaughter met een liefdesroman of Fantasyverhaal van Hanna Bervoets? Wat dat je van een literaire roman van José Fernanda of Mel Wallis de Vries met een thriller voor volwassenen?

Suggesties waarvan ik hoop dat een paar schrijvers ze lezen en op een idee brengt.

Lees morgen de nieuwe boekenvraag.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Bellenblazen

image

Op de voorkant van de debuutroman Brussel van Basje Bender staat een foto van een vrouw die bellenblaast. Je kijkt door de bel heen naar de vrouw die haar lippen tuit en lucht blaast door het kleine ringetje waaraan de bel vormt.

Een prachtig beeld dat verwijst naar een element in de roman. De ik-verteller en hoofdpersoon Elvira raakt getroffen door de Vlaamse kunstenares Camille. De naam roept meteen associaties op met Camille Claudel. Ik had eens een vriendin met zo´n grote bewondering voor deze kunstenares dat ze haar kat naar haar vernoemde.

Elvira loopt met bijna net zoveel bewondering voor haar Camille door Brussel. De kunstenares duikt steeds voor haar op als ze het niet verwacht. Maar als Elvira naar Camille op zoek is, dan vindt ze haar niet.

Als ze samen in haar appartement zijn, dan haalt Elvira een potje bellenblaas van de schouw. Ze blaast een stroom bellen:

Camille volgt de bellen tot ze knappen, en ik geef het buisje aan haar. Ze blaast met open ogen, een hele familie zeepbellen verlaat de plastic ring. […].
Perfect, denk ik, iemand met wie ik gewoon bellen kan blazen, uitstekend, zo vaak komt dat niet voor. Of eigenlijk nooit. (70)

De bellen komen terug als ze aan Camille denkt. De zeepbel en Camille vloeien samen. De ik-verteller noemt haar transparant en vloeibaar:

[E]en grote zeepbel die je voorzichtig wat hoger de lucht in kunt blazen. (162)

Maar zeepbellen die hoog komen, kunnen ook uit elkaar spatten. Dat lijkt de verteller niet te beseffen, maar als lezer kun je wel veel vermoeden. Zo drijft het verhaal langzaam maar zeker weg. Als een zeepbel waarvan je niet eens zeker weet of hij wel uit elkaar gespat is.

Basje Bender: Brussel. Roman. Amsterdam: Meulenhoff, 2015. ISBN: 978 90 290 9029 2. 208 pagina’s. Prijs: € 18,99. Bestel

Een perfecte dag voor literatuur

Dit is mijn bijdrage over Brussel van Basje Bender. We lezen dit boek bij Een perfecte dag voor literatuur van notjustanybook.nl. Lees de bijdragen van anderen in de reacties.

Buiten het boekje gaan – #50books vraag 22

image

De schrijver Willem Frederik Hermans heeft 4 thrillers geschreven onder het pseudoniem Fjodor Klondyke. Het geheim is verklapt door Jan Kuijper in zijn boek Populaire literatuur in 1974. Kort na deze bekendmaking is menig Hermansliefhebber deze boekjes gaan verzamelen. Weinig van dit soort boekjes zijn zoveel waard als deze.

Fjodor Klondyke

Hermans heeft deze kleine boekjes aan het einde van de oorlog geschreven, in geldnood verkerend en vol verveling. Hij verdient er 300 gulden per boekje aan. Nu wordt er per boek veel meer dan dit bedrag betaald. Zo vind ik De demon van Ivoor voor 400 euro op boekwinkeltjes.nl.

Doodverf

Van andere schrijvers is ook bekend dat ze hun genre weleens te buiten gaan. A.F.Th. van der Heijden verzamelde alle spannende scenes rond de ‘gipsmoord’ uit zijn reeks De tandeloze tijd in de thriller Doodverf. Het levert een voor Van der Heijden buitengewoon spannend boek op.

Mijn verlustiging

Een andere held is Willem Bilderdijk. Hij schrijft in zijn jonge jaren de erotisch getinte dichtbundel Mijn verlustiging. Een dichter die zich waagt aan deze bundel. Hij komt er tijdens zijn leven niet echt voor uit, een jeugdzonde van de held van de gereformeerde in Nederland.

Buiten het boekje

Schrijvers gaan dus weleens te buiten aan hun eigen genre. Deze week komt de boekenvraag van Tessa Heitmeijer. Ze stelt ze hem op haar eigen blog, maar we doen hier mee met deze vraag:

Welke schrijver of schrijfster zie jij het liefst zijn of haar boekje te buiten gaan?

Ik ben benieuwd naar jullie antwoorden.

Blog mee over #50boeken

Schrijf een blog over de vraag van vandaag en laat hieronder in de reactie een linkje naar je site staan. Heb je zelf een idee voor een vraag? Ze zijn van harte welkom. Mail gerust een vraag of stel hem in via het contactformulier.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.