Categorie archief: huis

Kachel – Tiny House Farm

Voor de aanvraag van de bouwvergunning is het nodig om een indicatie te geven van het energieverbruik en welke energiebesparende maatregelen we willen nemen. Deze EPC-berekening is voor ons best lastig. Wij verbruiken namelijk erg weinig energie en dan zijn de kosten om de besparende maatregelen te nemen er niet zo snel uit.

Te denken valt aan een speciale douche waarbij je weinig water verbruikt. We zouden een zonneboiler kunnen nemen of een warmteterugwinsysteem dat meteen je verwarming is. Maar waarschijnlijk zullen het een paar extra zonnepanelen worden om de EPC-waarde op niveau te krijgen.

Wij denken aan een pelletkachel. Het huis wordt heel goed geïsoleerd waarmee je met een korte warmtestoot je huis meteen voor de hele dag warm houdt. Een gek idee dat je met deze warmte bezig bent met het uitzoeken van een geschikte kachel. Dit weekend maar eens gaan kijken, dan kan dit mee met de EPC-berekening.

Met deze temperatuur denk ik ook na hoe zo’n geïsoleerd huis in de zomer de warmte buiten houdt. Is het niet zo dat juist zo’n goed geïsoleerd huis voor problemen zorgt als het langere tijd warm is? Dat als de warmte eenmaal in huis zit, hij er bijna niet meer uitkomt?

Hypotheekofferte – Tiny House Farm

Hij is binnen: de hypotheekofferte. Nooit zo bewust geweest dat het zoveel papier behelst. De vorige keer waren het een paar snippers papier die we ondertekenden.
Of al die uitgebreide informatie ook helpt om het dossier te doorgronden?

Ik betwijfel het. Het is teveel informatie om als leek doorheen te komen. Ook zijn de bedragen niet echt bedragen die je elke dag uitgeeft.

Verwachtingen en prognoses zorgen bij mij altijd voor iets van weerstand. Wie zegt dat ik zo oud wordt en wie zegt mij dat ik eerder sterf! We weten het niet en dat zou ik ook maar liever zo houden. Het gaat om berekeningen en het doornemen van scenario’s. De grootste kans is dat het allemaal toch anders loopt.

Maar we krijgen er een huisje voor. Dat is weer het mooie en daar probeer ik vooral van te genieten. Over het geheel genomen ziet alles er gunstiger uit dan 11 jaar geleden. Het was toen natuurlijk ook een heel andere tijd.

Weer een stapje verder op de reis naar het huis. Nu hopen op de nieuwe tekeningen. Vorige week kregen we de eerste in huis, zouden deze week een vervolg krijgen, maar die zijn helaas nog niet binnen…

Let op: zondag doen wij (weer) mee met de Rommelroute in de wijk. Schroom niet om langs te komen. We hebben leuke spullen te koop!

Pinksterpicknick en tekeningen – Tiny House Farm

Wat doe je op een mooie Pinksterdag? Dan ontmoet je de toekomstige bewoners bij een heerlijke picknick achter het Buitencentrum Almeerderhout. De zon schijnt heerlijk. We duiken meteen het speelbos in. Onze toekomstige buren lopen achter ons.

Als we daar zo staan, zien we dat de groep aan de ander kant van het water zit. We kunnen oversteken, maar dan moeten we het pontje over het water nemen. Met hulp van de jongen die voor veerman speelt, bereiken we de groep. Met natte voeten, dat wel.

Dan is er een geweldig samenzijn. De schaduw van de populier waar we onder zitten reikt steeds verder en de wind waait steeds harder. Als de wolken de zon ook nog eens tegenhouden, wordt het zelfs een beetje koud. We laten ons er niet door afleiden en gaan gewoon in de zon staan als een wolk verdwijnt.

We wisselen ervaringen uit, maken kennis met nieuwe mensen die hebben ingetekend op het project of met toekomstige bewoners die we nog niet eerder hebben ontmoet. Een heerlijk samenzijn zo op deze Pinksterdag.

En we leren veel. Dat geduld een schone zaak is. Dat het bouwen van een huis op een reis lijkt. Het doel is mooi, maar de weg er naartoe is zeker minstens zo mooi. De fantasie die de werkelijkheid opzoekt en waarbij dromen zich verplaatsen hoe concreter het doel wordt.

Niet iedereen is even ver. Wij reizen ergens in het midden. Zitten zeker niet bij de voorhoede maar ook niet achteraan. Ook omdat de eerste tekening van de bouwkundig tekenaar net een dag eerder is binnengekomen.

De eerste tekening is veelbelovend. Zo typen we dezelfde avond nog een berichtje naar de bouwer. Niet alles is al helemaal duidelijk en de meterkast is niet op een ideale plek ingetekend. Maar in hoofdlijnen is alles best aardig getekend.

Benieuwd naar de rest. Al is nog niet helemaal duidelijk wanneer wij de omgevingsvergunning aanvragen. Hopelijk aan het eind van deze maand.

Wie weet…

Wachten – Tiny House Farm

Het zijn van die verloren momenten. Wachten op een hypotheekofferte, wachten op de tekeningen van de architect, wachten op vergunningen. Voor mijn gevoel sta je stil als je wacht.

We moeten nog een modus zien te vinden waarbij je én wacht én tegelijkertijd met iets anders bezig bent. Zo gaat de wachttijd niet helemaal verloren. Daarbij is het wel heel belangrijk om de mensen en instanties waar je op wacht, scherp in de gaten te houden. Je moet wel op iets wachten.

Ik probeer op dit moment het wachten vooral te vullen met opruimen. Boeken op catawiki plaatsen, op marktplaats spulletjes te verkopen en te speuren naar mooie verkooplocaties om een paar keer te gaan staan. Zo zorg ik er ook voor dat het huis op tijd leeg is om het te kunnen verkopen.

De grootste zorgen van dit moment zijn de architect en de vergunningsaanvraag. De tekeningen laten op zich wachten en daar zit weinig schot in. Dan word ik ongeduldig en zou iedereen een schop onder zijn kont willen geven.

Denk dat ik dat ook maar eens ga doen…

Klusspullen – Tiny House Farm

Al een paar keer nodig gehad: de klusspullen. Ze liggen door het hele huis verspreid, maar moeten uitgezocht worden. Samen met het materiaal: schroeven, pluggen en allerlei hangers voor de boekenkasten aan de muur. Het is een mooi allegaartje dat we moeten ordenen.

Eerst alles uitpakken en ontdekken hoeveel hamers we hebben: 10! Massa’s schroevendraaiers in alle soorten en maten. 3 nijptangen, 4 waterpomptangen (sorry, nog eentje gevonden: 5), 3 schaven en 8 rolhouders voor het sauzen. Meer dan genoeg voor ons. Ook hier dus ontspullen.

Wel een uitdaging als je straks de spullen ook nodig hebt voor de nieuwbouw. Daarom proberen we zo economisch mogelijk te werken. De massa schroefjes moet wel een beetje uitgezocht worden, zodat we straks niet steeds naar de bouwmarkt hoeven rijden.

Wie weet lukt het ons om al die spullen die we hebben eens kwijt te raken…

Taxatie – Tiny House Farm

Voor de aanvraag van onze nieuwe hypotheek wil de bank ook weten wat ons huidige huis waard is. Wat levert het op als we het straks verkopen? De WOZ-waarde is hiervoor niet toereikend genoeg. Ze willen ook dat een makelaar met onafhankelijke blik door het huis loopt.

Daarom nodigen wij een makelaar uit om een taxatie laten doen van ons huidige huis. Het moet allemaal halsoverkop omdat we vrij laat horen dat deze taxatie nodig is. Maar we hebben al ideeën over de verkoop, zodat we al snel een geschikte makelaar hebben gevonden.

Zo’n bezoek geeft je aantal leuke inzichten. De makelaar kijkt toch met een andere blik naar je huis dan jijzelf. Zo zie je zelf dat scheve schakelaartje niet meer. Of dat haakje dat al jaren loszit. Ik vergeet het steeds vast te schroeven.

Je ziet ook de mooie dingen niet altijd meer bewust. Zoals de mooie ligging, de hoge zolder. De enorme ruimte en het knusse achtertuintje. Allemaal voordelen die ons hier uiteindelijk naartoe hebben gebracht en die mogelijk ook een toekomstige bewoner verliefd maakt.

Dat is best leuk om te horen. Het vleit niet alleen je huis – de muren hebben hier oren – maar ook jezelf. Het is toch je huis waar je al 11 jaar woont.

Hypotheek en betonnen vloer – Tiny House Farm

We zijn druk in de weer om de hypotheekofferte binnen te krijgen. De bank vraagt nogal wat en niet alles krijgen we even snel. Zo horen we vlak voor Koningsdag dat we ook een taxatie van onze woning moeten aanleveren. Dit moet een onafhankelijk makelaar doen. Halsoverkop lukt het toch om voor het weekend iemand te regelen die woensdag kan langskomen.

Taxatie en hypotheekofferte

De taxatie heb je dan nog niet binnen, hopelijk redden we het voor het weekend. We hebben best een beetje haast met de hypotheekofferte. Dan is er weer wat meer zekerheid zodat we eind dit jaar snel tot de bouw kunnen overgaan.

We hebben ook de overeenkomst met onze aannemer getekend. Dat is eveneens nodig voor de hypotheek. Een bank gaat niet (meer) over 1 nacht ijs. En dat is goed ook, alleen houdt het wel de snelheid eruit. Het moet altijd snel en iedereen heeft haast. Eigenlijk best vreemd als het om zo’n belangrijke beslissing gaat.

Zweedse huizen

We zijn ontzettend blij met onze aannemer. Hij bouwt prachtige Zweedse huizen. Hij heeft zelf ook plannen in Oosterwold. Mogelijk heeft hij daarom zijn naam veranderd van het ontdeugende huisjevanhout.nl in in het serieuze Kivst, Skandinavian Homes. Het principe blijft hetzelfde, alleen horen we nu dat we waarschijnlijk een betonnen vloer in ons huis moeten leggen.

In een traject voor een omgevingsvergunning dat nu loopt, vraagt de gemeente Almere om een toelichting bij de houten vloer. Ze willen het bewijs dat de houten vloer geen vochtproblemen geeft in huis. De ontwikkelingen van de houten vloer hebben niet stilgestaan, maar het lijkt vooralsnog dat de gemeente niet overtuigd is. In dat geval moeten we een betonnen vloer aanleggen.

Geen houten vloer?

Wel jammer, omdat wij in een houten vloer geloven. Het sluit goed aan bij het duurzame concept dat wij voor ogen hebben. Een houten vloer is veel milieuvriendelijker bij het bouwen. Daarbij denken we dat het bijdraagt aan een goede ventilatie onder het huis. We willen juist af van het vieze beton.

Afwachten dus al lijken de eerste signalen wel negatief te zijn. De reactietijd bij de gemeente is erg traag en iedereen wil snel door. Hierdoor kan het zijn dat sommige dingen niet worden gedaan. Er is genoeg te regelen en daarmee genoeg vertraging. Zo kies je sneller voor een conventionele keuze als een betonnen vloer.

Wordt dus nog vervolgd…

Vuursteenweg? – Tiny House Farm

Wat wordt de naam van onze straat van de Tiny House Farm? We mogen dat zelf beslissen. De vondst van het vuursteentje zorgt ervoor dat we de straatnaamcommissie mogelijk de naam Vuursteenweg zullen voorstellen. Door de nieuwe ontwikkeling is de enquête onder de toekomstige bewoners iets aangepast.

Ik kan mij niet voorstellen dat ze bezwaar zullen maken, zeker ook omdat de weg naast ons de naam Zeebodemkolonistenweg krijgt. Dat is goedgekeurd en ik hoop er het beste van voor onze straat. De naam verbergt iets van de lange geschiedenis van bewoning in dit gebied.

Volgens een onderzoeker van de Vrije Universiteit in Amsterdam zijn er sporen van 200.000 jaar geleden. Mogelijk is ons vuursteentje van een Neanderthaler afkomstig, want die hebben in deze vallei van de Eem waarschijnlijk geleefd.

Best bijzonder om daarboven te komen wonen. Het geeft het plekje een extra dimensie. Vooralsnog is de schade beperkt. In de nieuwe plannen is het gemeenschapsgebouw iets naar beneden geschoven. Zo krijgt de vindplaats een heel eigen plekje.

De resultaten van de enquête wijzen op de naam Vuursteenweg, mooi verlengstuk voor het gemeenschappelijk gebouw was de suggestie van een medebewoner om er Vuursteenhoeve van te maken. Ook omdat het gebouw moet opschuiven door de vondst van het vuursteentje.

Op de helft? – Tiny House Farm

Een jaar geleden stonden we in de Auguste Comte weg, de straat waar Daan zijn huis heeft gebouwd. We kregen daar de informatie over de Tiny House Farm. Ons hart begon sneller te kloppen. Konden we het betalen en lag het binnen ons bereik? We hebben ons ingeschreven voor dit avontuur. En wat voor een avontuur.

Nu zitten we er midden in. Het mooie weer en de volstrekte eenzaamheid daar in die akker. Die maken je weemoedig en geven je tegelijkertijd vleugels. Vleugels die we hard nodig hebben bij dit project. Want het is een zaak van lange adem.

Zo stonden we er afgelopen weekend weer en keken hoe groot het land dat we gaan kopen nu echt wordt. We kozen alledrie voor een hoek en stonden versteld: wat wordt het groot. Opnieuw keken we onze ogen uit, want het is een flinke afstand.

De klei is droog en we waren dankbaar voor het kleine buitje dat de aarde iets vaster maakte. Hopelijk wordt het bewerken van het land niet heel erg zwaar. Bij thuiskomst lag wel heel het huis vol met stukken klei. We weten het dus voor straks: schoenen uit in huis!

Spannend of we inderdaad op de helft zitten. Over een jaar wonen we er hopelijk. Dan zitten we nu op het grensvlak tussen verleden en toekomst.

Het uiterste hoekje – Tiny House Farm

Het heerlijke weer lokt me naar buiten en als ik bij De Kemphaan ben, fiets ik meteen verder naar ons toekomstige landje. Het terrein is afgezet met paaltjes.

De bodem ziet eruit als een gebarsten vloer. Kurkdroog met grote scheuren erin. De rupsbanden van de bodemonderzoekers hebben het tot een hobbelig terrein gemaakt. Hier wordt aan het eind van het jaar iets moois gebouwd.

Ik ben onder de indruk van de grootte van het land. De boer heeft het naastliggende land geploegd waardoor de contouren van onze toekomstige straat zich duidelijk aftekenen.

Nu ploeg ik door de akker en loop naar het uiterste paaltje aan de rand van het gebied waar de Tiny House Farm komt. Wat een groot terrein is het. Ik speur tussen de sporen van rupsbanden.

Hier komt waarschijnlijk ons huisje. Ook zie ik gaten van het archeologisch onderzoek. De klei die ernaast ligt, komt waarschijnlijk al wat dieper uit de bodem.

Terwijl ik hier zo sta en besef dat we hier – precies op deze plek – komen te wonen. Dat ik op mijn toekomstige landje sta. Of misschien in de sloot die naast ons huis komt. Ik ben onder de indruk. Het besef, dat het nu wel heel dichtbij komt. De grond is zelfs tastbaar. Ik neem een stukje klei mee. Als aandenken en bewijs. Dit is de grond waar wij straks op zullen wonen.