Categorie archief: koninginnedag

Vrijmarkt

1 reactie

image

De vrijmarkt van koninginnedag is mijn jaarlijkse happening. Ik ga er nooit ver voor van huis, ik blijf heerlijk in Almere. Dan laat ik me weer verbazen over de rommel die verspreid op straat ligt. Soms is gewoon een doos van zolder gehaald en is de doos gewoon omgekeerd boven het kleedje. Een allegaartje aan rommel en aftandse zooi, waartussen soms iets moois verstopt zit.

De verzamelaar kan ontzettend veel van zijn gading vinden. Het vraagt een oplettend oog. Ik moet eerlijk zeggen dat ik er meer en meer een oog voor ontwikkeld heb. De bezoeken aan kringloopwinkels hebben mij oplettend gemaakt. Soms zie ik een oogopslag wat waardevol is en wat niet. Al zal een echt waardevol voorwerp dat veel geld waard is, mij waarschijnlijk minder snel opvallen. Gewoon omdat ik voor dergelijke voorwerpen niet zoveel interesse heb.

image

Een socioloog kan zijn hart ophalen op zo’n markt. De erotische boekjes, een complete propedeuse rechten of grote doos met Rocky-dvd’s erin. Ze vertellen allemaal iets over iemand en over het afscheid van iets. Iemand hoeft het niet meer. En vooral kinderspeelgoed, want die levensfasen gaan sneller voorbij.

Vandaag is het rustig op de vrijmarkt. De kroonwisseling houdt veel mensen binnen. Het zonnetje wil ook niet echt doorbreken. Zo blijft het beperkt tot de diehards die geen genoeg krijgen van rommel en die er zelfs wat voor willen betalen. Ik vergaap mij bij het kraampje van een man aan een keurige tafel met uitgestald boeken en andere curiosa.

De oudere man houdt een briefje van een kladblok in de hand. Op het velletje papier staat een rijtje bedragen waarmee hij de Kameleons moet afrekenen. ‘Die zijn niet van mij’, zegt hij erbij. ‘Mijn zoon heeft het opgeschreven wat hij ervoor wil hebben.’ Zo weggedoken in het papier had hij nauwelijks aandacht voor zijn klanten.

image

We zijn alweer bijna bij onze fiets. Ik kijk nog eens om en zie voor een kraampje iets van metaal staan. Het zou zo een hondenbench kunnen zijn. Zo eentje die we best wel willen hebben, maar alleen voor een leuke prijs en als er toevallig op stuiten. ‘Is dat een hondenbench?’ vraag ik Inge. ‘Ik weet het niet’, zegt ze nadat ik uitvoerig instructies heb gegeven welk ding ik nu bedoel. ‘We moeten het maar vragen.’

Bij de kraam vraag ik wat dat is en wijs naar de hondenbench die onder de behangtafel staat waarop de andere koopwaar uitgestald staat. ‘Wat is dat?’ vraag ik. ‘Een bench voor de hond’, zegt de vrouw achter de kraam. ‘Wat moet hij kosten?’ vraag ik. ’5 euro.’ Ik kijk Inge even aan. ’2,50 euro.’ De vrouw kijkt nog eens naar de bench en dan naar mij. ’4 euro.’ ‘Verkocht’, roepen wij.

De dag na Koninginnedag

1 reactie
image

Paardrijhelm achtergelaten van de vrijmarkt de dag na Koninginnedag in Almere

De vroege ochtend na Koninginnedag. De straten zijn uitgestorven, maar de zon komt toch op. Uitgerekend op de Dag van de aArbeid ligt Nederland laveloos in bed. Bij te komen van het feestgedruis van een dag eerder.

Ik fiets naar het station. Voor mij is het een gewone werkdag. De zon verstopt zich achter de hoogste gebouwen. Hij geeft ze een gouden randje. Ineens koekeloert hij tussen de 2 gebouwen door. Wat een ochtend. De lucht kleurt regen. De straten zijn nat.

Bij het station ligt voor de plantenbakken een kat. Een vreemde plek voor een kat. Als ik wat dichterbij kom zie ik dat het helemaal geen kat is. Het laat zich nog niet snel raden. Pas als ik bijna tegen de plantenbak rijd, zie ik het. Het is een paardrijhelm. Blijven liggen van de vrijmarkt.

Wat verderop ligt een touw op straat. Hier en daar een blikje maar verder ziet het er al keurig opgeruimd uit. Een veegwagen rijdt mij blazend voorbij. De bezems schuren over de natgeregende straten.

Ik stal mijn fiets en ik loop naar de stationshal. Voor mijn neus stopt een auto. Een meisje stapt uit de auto. Het gezicht nog zwaar opgemaakt van een dag eerder. Ze trekt haar korte rokje naar beneden. De haren door elkaar. De volle benen goed gebruind.

Een ander meisje zit nog in de auto. Ze perst zich los tussen de voorstoel en achterstoel. Ze zoent de bestuurder. Als ze zich uit de kleine auto heeft geperst, trekt ook zij haar korte rokje recht. De haarlak van een dag eerder heeft het haar alleen maar meer verward.

Terug van een leuk feestje en bijbehorende nacht vallen duidelijk uit de toon met de chagrijnig kijkende forensen. Zij nemen ook de roltrap naar het andere perron waar de treinen richting Lelystad vertrekken.

Op een leeg perron wachten ze en zien hoe de trein naar Amsterdam het overliggende perron binnenrijdt. De opkomende zon in de rug vertrekken de forensen. De meisjes zwaaien opgelaten van een feest en een nacht. Geen forens ziet het. Ze turen in de gratis krantjes en lezen dat het een rustige Koninginnedag was. Zelfs de treinen reden.

Vrijmarkt

3 reacties
image

Vrijmarkt in het Stadshart van Almere

De volger van deze blog weet het al: ik ben gek op de vrijmarkt. Net als op kringloopwinkels. De rest van het gezin houdt er ook van. De vrijmarkt is de ultieme kringloop, zei Inge vlak voordat we vanmorgen gingen. Ze heeft gelijk. Zelfs letterlijk, want een bezoek aan de vrijmarkt betekent een heus rondje lopen door het centrum.

Ik ontwikkel meer en meer een speurneus. Vandaag hadden we gelijk al beet: ik vond een klein elektrisch harmonium voor 8 euro. Een instrument waar ik al langere tijd naar op zoek ben. Voor Doris een mooie verzameling mineralen. Zodoende fietste ik gelijk al met de nieuwe aanwinsten naar huis.

Daarna niet meer zulke mooie aankopen, maar wel veel interessante dingen. Ik had de indruk dat er minder kraampjes stonden dan andere jaren. Een verkoopster bevestigde dat. Het is onduidelijk waar dat aan ligt. Misschien is het aangewezen gebied te groot.

Ik heb in elk geval genoten. Voor mij is de vrijmarkt koninginnedag. De rest hoeft van mij niet zonodig. Ik geniet van de troep en mooie dingen die ik tegenkom. En al die mensen die zoveel waarde in hun spullen zien. Soms hebben ze gelijk. Ik heb vandaag veel moois gezien en gekocht.

Zondagsrust

1 reactie

Breiwerk in Veenendaal werd gisteren opgehangen

De zondagsrust is heilig in Veenendaal. Koningin of niet. Op zondag mag niks gedaan worden. Het journaal meldde het gisteravond al. De laatste voorbereidingen voor koninginnedag waren daarom gisteren. De gebreide poort, de laatste stoeptegel en de  dranghekken, alles staat er al een hele dag.

De documentaire van zojuist laat het nog even zien. Vandaag repeteerde Rhenen nog, maar in Veenendaal staat alles klaar. Dat het allemaal morgen moet gebeuren, hoeft de principes niet in de weg te staan. Dat een uitzondering de regel bevestigt, geldt niet voor de zondagrust.

En toch bekruipt mij het gevoel dat niet ergens een zondagse steek wordt gelegd in een breiwerk. Het pak nog even wordt bijgesteld of de schoenen gepoetst. De gedachten zijn in elk geval ruimschoots bij morgen. Iets waar je jaren naar uitziet, vergeet je niet zomaar omdat het zondag is.

Het einde van de vrijmarkt

Een reactie plaatsen
Achtergelaten beelden en rommel van de vrijmarkt in Almere

Achtergelaten beelden en rommel van de vrijmarkt in Almere

De rommel die verkopers van de vrijmarkt achterlaten is verbazingwekkend. Het kan de moeite waard zijn nog even over de vrijmarkt te lopen aan het einde van de dag. Tegen een uur of half 6 is de grootste groep verkopers al vertrokken. Sommigen hebben keurig hun waar opgeruimd. Anderen laten de onverkoopbare spullen achter. Het biedt een troosteloze blik.

Het levert beschamende taferelen op. In combinatie met de avondzon krijg ik alle gelegenheid voor het maken van een flinke hoeveelheid foto’s. Vooral de gipsbeelden van een bakker, de dame en de 2 voeten van een onbekende maken het plaatje pijnlijk. In de steek gelaten door de verkopers, verder toegetakeld door jolige voorbijgangers. De waardevolle rommel van het begin van de dag is omgeslagen in waardeloze rommel.

Dozen met onbruikbare troep blijven liggen na de vrijmarkt in Almere

Dozen met onbruikbare troep blijven liggen na de vrijmarkt

Poppendoos
Voor de oude bibliotheek ziet een jongetje veel in een doos met poppen. Hij roept zijn vader erbij. ‘Kijk papa, poppen.’ Zijn vader kijkt minachtend in de doos. ‘Ach, het is allemaal rotzooi’, zegt hij. Als ze iets verderop een doos vinden met de tekst ‘grabbelen voor 10 cent’, ziet hij ook uitdaging in de rommel. ‘Weet je wat je hiermee moet doen’, zegt hij tegen zijn zoontje. ’Dit.’

Lees verder →

Uitgestalde zolderwaar op de vrijmarkt

2 reacties
vrijmarkt 2011 in almere stad

Wie wil deze dame niet voor 2 euro op de vrijmarkt in Almere?

De vrijmarkt, elk jaar opnieuw kan ik de verleiding niet weerstaan even langs de uitgestalde zolderwaar te struinen. Het biedt een kijkje in onze rommel. De spullen die wij niet van waarde achten en tegelijkertijd laat het zien dat we enorm goed kunnen afdingen. Ik wist de drang van binnen uit te stellen tot vandaag. Ergens viel het tegen wat ik aantrof.

Wat is iets waard en wat is iets waard op de vrijmarkt. Het zijn 2 verschillende grootheden. De waarde van de vrijmarkt ligt in het afdingen. Een triviant-spelletje voor 10 euro is echt te duur mevrouw. Net als een aftandse laptop waarin batterij en geheugenkaart ontbreken. Daar heb je niks aan.

image

Op het Stationsplein was ook veel aanbod van zolderwaar

Lees verder →

Koninginnedag en nepjarig

1 reactie

‘Vandaag is de koningin jarig.’ Op het moment dat ik het zei, wist ik dat ik het niet had moeten zeggen. Ik maakte het mijzelf moeilijk met deze uitspraak tegen een vijfjarige kleuter. ‘Waarom is het vandaag dan geen Koninginnedag?’ Als ik het niet gezegd had, was mij deze vraag bespaard gebleven. Het is een van de dingen die niet kloppen in Nederland.

Koninginnedag terwijl de koningin niet jarig is. ‘Dat komt omdat de koningin haar moeder dan jarig is.’ Ik probeerde het verhaal te vertellen. ‘Toen papa net zo oud was als jij was de moeder van de koningin koningin. Op Koninginnedag, haar verjaardag, wilde ze niet meer koningin zijn.’
- ‘Ging ze dood?’
‘Nee, ze zei dat ze niet meer koningin wilde zijn en ze vroeg haar dochter, de prinses, of ze koningin wilde worden. De prinses vond het zo mooi dat ze koningin werd dat ze zei dat we altijd Koninginnedag zouden vieren als haar moeder jarig was. Daarom vieren we Koninginnedag als zij jarig is. Dat is op 30 april.’
- ‘April? Duurt dat nog lang?’
‘Dat duurt nog heel lang. Vlak voor jouw verjaardag is Koninginnedag.’
- ‘Dat is nog heel lang.’
‘Ja.’
- ‘En dan is de koningin nepjarig?’
‘Precies de koningin is vandaag echt jarig en op koninginnedag is ze nepjarig.’
Hoe een kleuter iets lastigs kan reduceren tot iets makkelijks.

Ik zag helemaal de cabaretshow voor mij over Koninginnedag waarbij de standup comedian John Fealey het vreemde fenomeen van Koninginnedag probeert uit te leggen. Compleet met de ‘queen mum’. Te mooi om niet even naar te kijken.

Vrijmarkt in Almere 2010

1 reactie

Ik kwam de trein uit en kon de verleiding niet weerstaan eventjes de vrijmarkt van Almere te betreden. Ik stuitte meteen op een fietsje. Het leek me een handig ding voor Doris voor op de camping. Ik vroeg het meisje wat hij kostte. Ze vroeg 20 euro. Ik vroeg het even later nog eens. Het mocht van haar moeder naar 10 euro. Mijn bod van 7,50 euro werd niet geaccepteerd. Ik ben er niet op ingegaan, want op marktplaats heb je veel mooiere fietsjes voor 10 euro.

Man overboord

Verder is zo’n vrijmarkt geweldig om even overheen te lopen. Ik kwam een stapeltje boeken tegen die een vrouw had gelezen met duidelijk een afkeer van mannen. Met titels als Man overboord en Hou je mond. Bovenop de stapel was de mannenhaat alweer voorbij met de boektitel Man gezocht. Haar dochter stond bij de kraam.

Nieuwe meuk

En dan zie je al die mensen die een kraampje hebben en dan even wisselen. Ik zag een stel, waarvan de man met een grote stapel boeken terugkwam bij zijn kraam. Even later struinde de vrouw van het echtpaar langs de kraampjes. Ze waren de nieuwe meuk aan het sparen voor volgend jaar. Zo verkoopt de ene helft van Nederland de rommel aan de andere helft van Nederland. En volgend jaar draaien de rollen om.

Lees de blog van 2 jaar terug over de Vrijmarkt in Almere »

Vrijmarkt

Een reactie plaatsen

Het staat helemaal stil in de Stationsstraat. Ik kijk over de rijen heen en kan niet duiden waarom de mensenmassa vast staat. De file van mensen lost zich niet op. Een vrouw vlak naast mij begint te schreeuwen. ‘In naam van de koningin, loop door. Ik ben een prinses hoor.’ Ze lachen hard om hun eigen grap. De oranje mutsen en geschminkte vlaggetjes op de wangen, het hoort.
Ik weet dat ik niks zal vinden. Twee stripalbums onder mijn armen, koopwaarde 1,50 euro, maar verder niets. Het is even droog op deze avond voor koninginnedag, maar ik heb spijt dat ik gegaan ben. De vrijmarkt hier in Almere levert weinig op.
De file komt langzaam in beweging, een paar nieuwkomers proberen iets voor mij een product af te dingen. Het is een sport om de prijs naar beneden te halen. Iedereen weet wat dat hij rotzooi verkoopt. De koper weet dat ook. Daarom probeert hij van een kwartje een dubbeltje te maken.
Als ik dan eindelijk verderop wat minder rotzooi zie en zelfs echt leuke dingetjes, slaat de teleurstelling toe. Een vreemde overschatting maakt zich van sommige verkopers meester. Alsof een broodblik van voor de oorlog ineens vijftien euro waard is. Of een setje borrelglaasjes duurder moeten zijn dan de borrel zelf.