Categorie archief: lidl

Zaaigoed

1 reactie
image

Het zaaigoed van de Lidl

Het zaaigoed ligt in de schappen bij de Lidl. Daarom rij ik na het wegbrengen van Doris naar de theaterschool, gelijk door naar de supermarkt. In eerste instantie vind ik de zaden helemaal niet. Maar als ik dan in de rij bij de kassa sta, zie ik ze opeens staan in een groot kartonnen schap schuin tegenover de kassa.

Dan schiet de lust in de ogen. Het ene plaatje op het zakje oogt nog lustiger dan het andere. Wat een heerlijkheden. De lekkerste groenten in het mooiste licht staan afgebeeld. Dikke kroppen sla, grote wortels, rode bietjes, volle tomaten en heuse komkommers. Ik geniet van de kleuren en de smakelijke uitstraling. Dat zijn de groenten die ik straks in mijn moestuin wil.

image

Zoals de moestuin er vandaag bijstaat.

Er ligt nog wel een dikke laag sneeuw op de perkjes, maar dat is straks weg. Volgens het zakje met de Stamslaboon Saxa, of Phaseolus vulgaris mag hij niet voor 10 mei worden ingezaaid. ‘Omdat er dan nog kans op nachtvorst bestaat en stamslabonen zeer gevoelig voor kou zijn.’ Ook de Spaanse, Franse en Engelse vertaling noemt deze datum. Het zakje bevat zaad voor ongeveer 60 planten. Voorlopig kunnen we dus even vooruit.

De 24 andere zakjes met zaad zorgen voor de afwisseling van groenten en kruiden. Zo vraag ik mij af wat er uit het zakje ‘Augurk’ zal komen. Ik was in de veronderstelling dat het komkommers waren, afgaand op de vertaling van Hybrids: Cucumber en Concombre.

image

Moestuin bedekt door de verse sneeuw.

Ik ben heel benieuwd wat het zaad oplevert. Maar voor je kunt oogsten moet je eerst zaaien. En dan breekt een tijd aan van hard werken: bewateren, schoffelen, praten tegen de planten. Genoeg om de komende tijd over te bloggen.

Voordringen

Een reactie plaatsen

image

De rijen in de supermarkt zijn deze zaterdagmorgen dubbel zo lang. De hoeveelheid boodschappen die de klanten op de loopband leggen, dubbel zoveel. De paden mogen dan geschikt zijn om met 2 wagentjes elkaar te passeren, het is onmogelijk de kassa van een zijpad te bereiken.

Zeker nu het pad ingenomen wordt door een vrouw in een invalidenwagen. Ze neemt alle ruimte in zodat ik niet meer in de rij kan aansluiten. Vergeefs wacht ik in de hoop dat de vrouw haar draai weet te maken en ik haar ook kan passeren.

Dan loopt een man mij voorbij. Achter hem trekt hij een blauw karretje met de boodschappen erin. Hij passeert de vrouw in de invalidenwagen en legt zijn boodschappen op de transportband. Met verbazing zie ik dit aan. Je kunt toch niet zomaar een invalide passeren en je spullen op de band leggen?

De vrouw taait af en rijdt met haar wagen de winkel weer in. Bij de chocoladerepen staat ze heel lang stil. Ze hangt half uit de kar om een reep uit de doos te trekken. Ik kan inmiddels mijn draai maken en sluit aan in de andere rij. De voordringer heeft al zijn spullen al op de band kunnen leggen.

Niemand zegt een woord, maar ik vind het schandalig. Al snap ik niet waarom de invalide vrouw niet iets van deze voordringerij heeft gezegd. Ik wacht rustig tot de band in mijn bereik kom en ik er mijn boodschappen op kan leggen. Als ik druk aan het uitpakken ben, passeert het invalidenwagentje mij weer. Dit keer van de andere kant. De vrouw rijdt tot de voordringer en geeft hem de chocoladereep.

Zo kun je dus ook voordringen, denk ik als ik mijn laatste pak melk op de band leg en het plankje voor de volgende klaarleg. En ik vraag mij af welke manier van voordringen het eerlijkste is. Een invalide laten wachten en het plekje innemen of een invalide passeren en het plekje innemen…

Charmes in spijkerbroek bij de Lidl

Een reactie plaatsen

Zaterdagochtend in de Lidl. De vestiging in Almere Stad is gesloten vanwege een langdurige verbouwing: 6 weken is hij dicht. Daarom naar de dichtstbijzijnde vestiging in Kruidenwijk. Gisterochtend probeerde ik vergeefs melk te halen.

Het meisje dat druk in de weer was de goederen van het magazijn in de winkel te rijden, antwoordde chagrijnig dat de melk pas die middag geleverd werd. Daarna reed ze de pallet vanuit het magazijn de winkel in. Ik staarde teleurgesteld naar de lege schap.

Deze zaterdagochtend, iets meer dan 24 uur later, sta ik weer in de Duitse prijzenknaller. Ik vlieg met het karretje naar de hoek waar de melk staat. Er staan nog 2 doosjes met de melk in de donkerblauwe pakken. Razendsnel werk ik 6 pakken in mijn wagentje.

De deur naar het magazijn staat weer open. Een medewerker is druk in de weer met het sjouwen van de goederen uit de vrachtwagen. Ik zie geen melk op de pallet staan, die hij het smalle magazijn inrijdt. Het lijken eerder allemaal lege flessen frisdrank. Een magere oogst is de nieuwe voorraad voor vandaag.

Het meisje van gisteren staat wat verderop nieuwe toiletrollen te laden bij de andere. Ik pak snel de dingen die ik nodig heb en sluit aan in de rij bij de kassa. Bij het wachten kijk ik de winkel in. Ik zie een vrouw samen met haar man praten. Ze staan met het winkelwagentje midden in het gangpad. De vrouw steekt haar vinger in de lucht en loopt in de richting van de magazijndeuren.

Ze maakt haar heupen breed, wiegt ze charmant heen en weer. De strakke spijkerbroek doet de rest. Je ziet van achteren hoe ze van voren haar charmes aan de magazijnmedewerker toont. Ze drukt haar bovenarmen strak langs haar lichaam en maakt er echt iets moois van.

Ik zie de jongen met zijn hoofd schudden. De vrouw wiegt nog eens met haar heupen, maar het lukt niet. Ze draait zich om en drukt haar hippe bril weer terug op haar neus. Hoofdschuddend loopt ze in de richting van naar haar man. Teleurgesteld zet hij het wagentje al in beweging. Zij hobbelt achter hem aan. Zelfs de charmes hebben het niet voor elkaar gekregen.

Ik zie hoe mijn melkpakken langs de scanner gaan. Het bliepje uit de kassa vertelt dat ze nu echt van mij zijn.

Onrechtvaardige rechtvaardigheid in de supermarkt

1 reactie

De supermarkt op zaterdag. Het is nooit mijn hobby geweest en zal het ook niet worden. Er waren 2 rijen voor de kassa’s. Ik sloot aan bij de rij waar ik de snelste afhandeling in zag. Ik sluit altijd aan bij de verkeerde rij. Dus eigenlijk wist ik wel hoe laat het was.

De 2 dames voor mij liepen weg van het bundeltje boodschappen dat ze op de loopband hadden gelegd. Ze keken naar de bossen narcissen die aan de kopse kant van de schappen lagen.

Ze waren aan het dubben. Of de prijs wel goed was. Of ze vers genoeg waren. Ik weet het niet. Ze liepen zenuwachtig heen en weer. Eerst legden ze narcissen op de band. Daarna liep de andere dame er weer mee terug. Ik wachtte tot er genoeg ruimte op de loopband was om mijn boodschappen op te leggen. Lees verder →

Bie de Lidl

Een reactie plaatsen

Vanmiddag kreeg ik via @dingena72 een heerlijk nummer te horen over de Lidl. Het is van de Groningse band Voorheen De Bende mit Pazzipanten. Het lied ‘Bie de Lidl’ speelt leuk met het dialect en de naam van de Duitse supermarkt. Gelukkig bevat het liedje in deze youtube-versie plaatjes bij de tekst, zodat je ook weet waar ze over zingen.

Als het aan mij zou liggen zou zo’n liedje best tot leuk reclameliedje worden omgevormd. Zo krijg je heel wat beters te verduren dan de Gouden Loekie die elk jaar wordt uitgereikt. Al is de keuze voor Pietertje van de Calvé Pindakaas wel een betere dan de keuze van voorgaande jaren.

Dus die directeur van de Lidl zou als de wiedel-lidl-ga iets met dit leuke liedje moeten doen. Maak er een aansprekende reclamespotje bij en je hebt een originele televisiereclame. Die reclame sleept wat mij betreft zo een reclameprijs in de wacht. Vergeet daarmee de prachtige kwinkslag aan het einde niet. Die kan hij er zo in laten.

Voor de liefhebber: het liedje nog een keer in een televisieuitzending van TV Drenthe:

En voor degene die mee wil zingen: de songtekst van Bie de Lidl:

Wie kopen kouk bie de Lidl
Schuddeldouken bie de Lidl
Der stait n file bie de Lidl veur de deur
Mooi bouk bie de Lidl
Eethouk bie de Lidle
Joa wie goan noar de Lidl doarveur
Kroketten bie de Lidl
Veur t gourmetten bie de Lidl
Luchtbedden bie de Lidl mit pomp
Chips bie de Lidl
Halve kips bie de Lidl
En ham bie de Lidl per Homp

Klompen bie de Lidl
Fietspompen bie de Lidl
Haile fietsen bie de Lidl mit stuur

Wasmiddel bie de Lidl
Large en middle bie de Lidl
En het is bie de Lidl nait duur

Barbecue bie de Lidl
En ragout bie de Lidl
En de tip van de Lidl van de week

Drij van de Lidl
Veur twij van de Lidl
En meel van de Lidl veur de cake

*Dingdong*
Deze week bij de Lidl in de aanbieding
Vier tompoucen voor maar 0,99 eurocent
Rozenmest en rododendronmest
En natuurlijk ook dit:

Bifocale varifocus brillengloazen bie de Lidl
Bloumvoazen bie de Lidl
Rooie wien bie de Lidl per deus

Aigen maark bie de Lidl
Das t waark bie de Lidl
Want ze bin bie de Lidl serieus

Kipsaté bie de Lidl
Keessoufflé bie de Lidl
En ze hebben bie de Lidl ook pap

Limonoade bie de Lidl
Chocoloade bie de Lidl
Joa dat ligt bie de Lidl in t schap

Sigaretten bie de Lidl
En tabletten van de Lidl
Veur de Lidl vermoageringskuur

Moar dij pillen van de Lidl
Most nait willen bie de Lidl
Krigst een ring rond de billen van vuur

Kippenborst bie de Lidl
Dikke worst bie de Lidl
En gain vlokken bie de Lidl van Venz

En veur deur van de Lidl
Directeur van de Lidl
In Mercedes van de Lidl van Benz

© Voorheen de Bende

Lidl op maandagmorgen

Een reactie plaatsen

Ze legt de drie bruine halve liter blikken neer om te voorkomen dat ze omvallen als de transportband gaat lopen. Ze laat er een pakje kauwgom achter vallen. Dat is de hele boodschap voor vandaag.

Als de band zover is dat de caissière de blikjes kan pakken, zet de vrouw de blikjes overeind. Ze telt haar geld. Of het gepast is, weet ik niet, want ik loop al weg met mijn afgerekende boodschappen.

Een man passeert mij. Hij loopt net de Lidl binnen. Een dranklucht vergezeld hem. Hij waggelt in de richting van de doos met de bruine halve liters bier.

Glijbaantje

Een reactie plaatsen

Ik schoof een bomvolle kar voor mij uit met een klein meisje als hoogtepunt van de aankoop. De hele winkel had ik met een zwabberend wiel gelopen. Ik kreeg de wagen amper vooruit. ‘O’, had de kassier gezegd, waarna hij met een scanapparaatje bij het wiel ging zwabberen. ‘Je hebt er wel niks aan, maar dat is voor de volgende klant.’ Op mijn vraag waarvoor ik dan afgestraft was, reageerde hij niet.

We liepen de winkel uit, rolden de kleine helling af naar de fiets. Ik parkeerde het winkelwagentje wat verderop. Het liep al weg als ik het meisje eruit liet. Ik moest even achter het van mij weg rijdende karretje hollen en greep de stang.

De wagen was leeg en het meisje vroeg mij of ze van het glijbaantje mocht. ‘Glijbaantje?’ vroeg ik. Ze wees wat verderop aan de andere kant van de winkel, achter de winkelwagentjes. ‘Ja, daar.’ We liepen erheen. Het was een stenen helling bestemd voor mobielen van minder mobiele mensen. De rode straatstenen, waren enigszins glad. Ze ging op haar billen zitten, wipte zich op tot de helling begon en liet zich naar beneden glijden. Ze liep over het rechte stukje en zette haar tocht voort op het onderste gedeelte van de helling.

Ik dacht aan het verhaal van Jip en Janneke. Die gleden ook van een stenen helling af en eindigden met een gat in de broek. ‘Kom, we gaan’, zei ik. ‘Anders krijg je er nog een gat van in je broek.’

Blauwe fietstassen

Een reactie plaatsen

Al een tijdje verloor ik op mijn fietsritten dingen uit de fietstas. Ik hoorde dan een zachte plof als ik over een hobbeltje reed. Dan stopte ik, keek om en zag een bundeltje in elkaar gewikkelde plastic tassen liggen of mijn regenbroek. Een keer lag zelfs mijn zware hangslot vlak na de hobbel bij een bruggetje.

Dat kon niet zo langer, dat wist ik ook wel. Ik vervoerde de laatste tijd de boodschappen niet meer in mijn aftandse fietstassen uit vrees dat ik kapotte eieren op het fietspad zou zien liggen. Die zouden niet meer op te rapen zijn en dan verloor mijn zuinigheid het echt van de gierigheid.

Nadat ik van de Lidl huiswaarts keerde met een loodzware turkentas achterop en een heggenschaar geklemd tussen mijn benen, wist ik het. De doos met eieren hing vervaarlijk scheef in de tas en had er ieder moment uit kunnen donderen. Ook de schaar tussen de benen was niet ideaal om er ook bij te trappen. Dus, hij moest er maar komen: de nieuwe fietstas.

Inge had gehoord dat er op de markt wel een goedkoop mannetje stond en zo ging ik vanmiddag met Doris eventjes de markt over. We vonden hem snel, zoveel fietsen en fietstassen, dat kon niet missen. Ik verkeerde even in dubio om toch niet de goedkopere katoenen zou nemen, maar de felblauwe waren wel drie keer zo groot, of zoals de marktkoopman aanbeval: ’66 liter tassen’.
Hij had alleen blauwe en het waren de laatste. ‘Ik had er vijf meegenomen’, vertelde de marktkoopman erbij. Toen ik thuis kwam en de tassen liet zien aan Inge, werd ze stinkend jaloers. ‘Die wil ik ook’, riep ze uit toen ik de tassen op mijn achterrrekje monteerde. Eerst verkeerd om, maar dat hoort bij nieuwe tassen. De reflexiestrepen horen achter, ontdekten we.

Wel een beetje een vlag op een modderschuit, de nieuwe fietstassen, maar alles past er in. Niet alleen de bundeltjes plastic tassen, het kettingslot en de regenbroek. Zes broden passen er makkelijk bij, net als een flinke trits pakken melk, potten chocoladepasta en colaflessen. En ik ben er hartstikke trots op, want magneetjes in de flappen zorgen ervoor dat ze niet kunnen inregen en ze hebben een heel stevige bodem. Kortom, ik kan weer over een hobbeltje rijden met een doos eieren zonder dat er iets gebeurt. Ik hoef er zelfs niet meer bang voor te zijn.

Burgerjournalistiek

Een reactie plaatsen

De kwartaalnota van mijn krant is alweer afgeschreven. De krant heb ik om koppen te snellen, niet om koppen te laten rollen.
De burgerjournalistiek viert niet in de krant hoogtij, maar in blogland. Met een cameraatje in de collegebanken, een dronken politicus in het café citeren of gewoon achter een minister aanlopen die niks zegt.
Geenstijl.nl is gratis, levert dit nieuws, vult het eventueel wat aan en de koppen gaan rollen. Heerlijk, het nieuws ligt op straat.
Nu heeft het Duitse Bild samen met de Lidl cameraatjes in de aanbieding. Als daar een ranzig ongeluk of een bizarre moord gebeurt in de omgeving van iemand met dit cameraatje in zijn zak, dan moet hij het vastleggen. Het is zijn Bild-burgerplicht.
De krant verslaat, is erbij en geeft een kritisch oordeel. Blogs als Geenstijl.nl proberen mensen een hieltje te lichten of een hakje te zetten. Gratis en voor niks. Nu daag ik NRC-Next uit het betaalde tegenoffensief in te zetten.