Verdwaald – #fietsvakantie

De rustieke rit door het Wierdense veld wordt afgewisseld met een vreselijk overlevenstocht door Hellendoorn. Deze plaatsnaam komt niet uit het niets. We ervaren het echt als een hel. De prachtige fietspaden zijn verruild voor een lelijke route door de nieuwbouwwijk van Hellendoorn.

Het fietspad wordt verschillende keren doorkruist met dwarse hekjes waar we met de bagage nauwelijks doorheen komen. Hier hoeft de VVV blijkbaar niets te doen om de toerist te behagen. Mij werken de hekjes tegen. Wat een hel om hier te fietsen met al die bagage.

Volgens de beschrijvingen fietsen we nu een stuk langs de Regge. De bordjes misleiden ons en we verdwalen. Ik zoek een weg. Dan maar de hoofdweg dwars door Nijverdal. Niks van de idylle waar ik zo op hoopte.

De vele vrachtwagens die hier langs ons heen denderen. Als we met hulp van Google Maps een zijpad ingaan, kiest grote vrachtwagen deze smalle weg om even te keren. Waarschijnlijk ook verkeerd gereden, maar levensgevaarlijk.

Ik hou mijn hart vast. De fietsknooppunten hebben ons helemaal in de steek gelaten. Ik hoop dat dit de goede weg is in de richting van Raalte. De tijd begint nu ook te dringen en we willen graag morgen in Almere zijn. Stress op vakantie.

Fietsvakantie

In augustus maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.

Hypotheekofferte – Tiny House Farm

Hij is binnen: de hypotheekofferte. Nooit zo bewust geweest dat het zoveel papier behelst. De vorige keer waren het een paar snippers papier die we ondertekenden.
Of al die uitgebreide informatie ook helpt om het dossier te doorgronden?

Ik betwijfel het. Het is teveel informatie om als leek doorheen te komen. Ook zijn de bedragen niet echt bedragen die je elke dag uitgeeft.

Verwachtingen en prognoses zorgen bij mij altijd voor iets van weerstand. Wie zegt dat ik zo oud wordt en wie zegt mij dat ik eerder sterf! We weten het niet en dat zou ik ook maar liever zo houden. Het gaat om berekeningen en het doornemen van scenario’s. De grootste kans is dat het allemaal toch anders loopt.

Maar we krijgen er een huisje voor. Dat is weer het mooie en daar probeer ik vooral van te genieten. Over het geheel genomen ziet alles er gunstiger uit dan 11 jaar geleden. Het was toen natuurlijk ook een heel andere tijd.

Weer een stapje verder op de reis naar het huis. Nu hopen op de nieuwe tekeningen. Vorige week kregen we de eerste in huis, zouden deze week een vervolg krijgen, maar die zijn helaas nog niet binnen…

Let op: zondag doen wij (weer) mee met de Rommelroute in de wijk. Schroom niet om langs te komen. We hebben leuke spullen te koop!

Visioenen: Divina Commedia: Louteringsberg: Canto 15b

Dante merkt opeens dat ze bij de 3e omgang zijn gekomen op de Louteringsberg. Het is de plek waar de toornigen zich louteren van hun aardse zonden. Dante wordt hier getroffen door een visioen, schrijft hij in dit gedeelte van de 15e Canto.

Hij ziet in de eerste 2 visioenen 2 vrouwen. De 1e vrouw is Maria, de moeder van Jezus, die opmerkt dat ze bezorgd was omdat Jezus alleen in de tempel verbleef. De 2e vrouw schaamt zich voor haar dochter Pisistratus.

Het 3e voorbeeld dat Dante te zien krijgt in zijn visioen, is de steniging van de eerste martelaar Stephanus. De citaten die de verteller geeft, komen uit de verhalen die hij hier opvoert.

Dante ontwaakt versuft uit het visioen. Hij voelt zich knap belabberd. Maar zoals alles in dit boek, heeft het zien van de 3 visioenen een doel. Vergilius legt het geduldig aan de Italiaanse dichter uit:

Dat visioen werd je getoond, opdat
Je oog kreeg voor het water van de vrede
Dat uit de springbron van de hemel spat.

Ik vroeg jou niet “Wat scheelt je?” om de reden
Waarom hij ’t vraagt die er geen oog voor heeft
Dat iemand het bewustzijn is ontgleden,

Maar slechts opdat het je weer krachten geeft;
Zo prikkelt men de tragen die nog dralen,
Terwijl hun geest, die sliep, al is herleefd.’ (vs 130 – 139, vert. Cialona en Verstegen)

Vergilius geeft uitleg waarom Dante deze 3 voorbeelden te zien kreeg. Het moet hem kracht geven om verder te gaan. Dat Vergilius aan Dante de vraag stelt wat hem mankeert, is juist om hem wakker maken uit de visioenen.

Dit Canto eindigt met een cliffhanger: Dante en Vergilius zien een inktzwarte rookwolk in hun richting drijven…

Gedichten rond Canto 15

Lees meer op wolkenhemel.blogspot.nl

Literatuur
De hier gebruikte vertaling is van Ike Cialona en Peter Verstegen uit 2000. Er zijn vele vertalingen van Dantes meesterwerk in het Nederlands verschenen.

Icoon – Op zoek naar Maria (5)

Maria is een icoon. Dat is wel de boodschap bij de expositie in Museum Catharijneconvent. Ze wordt weergegeven op heel veel manieren: liefdevol, zorgzaam, vruchtbaar, als maagd (meisje nog) en ook als rouwende moeder. Het zijn allemaal rollen waarin ze in de kunst wordt gepresenteerd.

Het leven van Maria dat in een andere ruimte wordt gepresenteerd is minstens zo inspiratierijk als het idee van de icoon die Maria is. Het leven komt in de bijbel niet zo sterk naar voren, daarom zijn er later veel verhalen bijgekomen zoals over Anna, de moeder van Maria en de oma van Jezus.

Anna komt in de lijn van het maagschap over de rest heen als een grote moederkip die al haar kuikens onder haar vleugels verbergt. Het schilderij uit de 16e eeuw waarbij de hele lijnen van afkomst in een heuse familieportret staan.

Ik kan de lach niet onderdrukken. Anna zou 3 keer getrouwd zijn geweest en uit elk huwelijk is een andere Maria voortgekomen. Jozef is een oude man. En wat doet de heilige Servatius daar? Een bizar middeleeuws idee.

Het is het schilderij De maagschap van de heilige Anna, van de Meester van Liesborn. Een imponerend schilderij waarbij de kinderen nog sterk op kleine volwassenen lijken. Maar misschien zijn ze dat ook. Jezus krijgt hier iets van zijn oma. Ook staan er Elisabeth met Johannes de Doper en andere heiligen op. Een bijzonder familieschilderij.

Of wat van de prachtige piëta’s die er staan. Ik geniet van het middeleeuwse beeld uit hout. Maria die hier met een doekje het bloed van de overleden Jezus stelpt. Ze oogt verdrietig en je kunt heel dicht bij dit beeld komen. Het brengt je even heel dicht bij de kunstenaar.

Net als het beeld van Zadkine. Jezus en Maria hebben het gezicht zoals Picasso dat aan mensen in zijn schilderijen geeft. Ik ben ervan onder de indruk. Ook omdat het niet zo’n groot beeld is en bijna iconisch betekenis krijgt.

De overleden Jezus heeft veel weg van een vissengraad die de vrouw vasthoudt. Afgebeelde personen verschuiven naar de verbeeldingswereld in je hoofd. Een heel mooi, imponerend effect.

Op zoek naar Maria

Dit is de 5e blog uit een serie van 8 blogs over het bezoek aan de Mariatentoonstelling in het Museum Catharijneconvent te Utrecht. Lees zaterdag: (6) Virgin of Mercy

In alle soorten en maten – Op zoek naar Maria (4)

De grote Maria-expositie is dé expositie in het Museum Catharijneconvent. Wij zijn er speciaal voor gekomen, net als veel anderen. De eerste zaal is overweldigend. Het ademt een heel devote en vooral mystieke sfeer.

Er hangt een enorme Marianum van de Meester van Elsloo. De beelden staan met de ruggen tegen elkaar, omhelst door een gigantisch rozenkrans. Het beeld van hout hangt midden in de ruimte. Met de prachtige belichting zorgt dit voor een mystieke ervaring.

De vele kleine beeldjes, allemaal uit verschillende oude culturen van de Grieken en Romeinen verwijzen naar godinnen. Vaak verwijzen ze naar vruchtbaarheid en seksualiteit, zoals een klein Romeins beeldje. De vrouw laat haar geslachtsdelen zien.

Daartussen staan allerlei beeldjes van Maria in verschillende varianten, zoals waar het kind Jezus aan de borst drinkt, een Virgo lactans. De afbeeldingen uit de Middeleeuwen laten soms een volwassen mens zien, in babyformaat. Later verandert het kind meer en meer in een kind.

De eerste zaal raakt je, misschien wel door de verscheidenheid en plaatsing van Maria binnen andere culturen en als een combinatie van verschillende klassieke goden zoals Aphorodite. De oermoeder waarnaar moeder Maria verwijst. Ze combineert het maagdelijke, de vruchtbaarheid en het goddelijke. Een unieke combinatie.

Als je door de tentoonstelling loopt, zie je de enorme verscheidenheid waarmee mensen haar beleven en aanbidden. Schrijvers, dichters, denkers, componisten, schilders en beeldhouwers; ze raken allemaal geïnspireerd door deze moeder van God.

Op zoek naar Maria

Dit is de 4e blog uit een serie van 8 blogs over het bezoek aan de Mariatentoonstelling in het Museum Catharijneconvent te Utrecht. Lees morgen: (5) Icoon Maria

Geen leeslijst – #50books

Ik lees momenteel niet echt gericht met een leeslijst. Wel lees ik boeken die ik al langere tijd wil lezen. Zo staat Marcel Proust nog op mijn verlanglijstje het te lezen. Alleen als ik er zelf klaar voor ben, want een vorige leessessie van dit boek is mislukt.

Nog meer laat ik mij leiden door de boeken die ik lees en nieuw te lezen in mij oproepen. Zo maakt Ralf Mohrens nieuwe roman De hemel is zwart vandaag mij nieuwsgierig naar de boeken van Tip Marugg en Frank Martinus Arion. Van de laatste heb ik tijdens mijn studietijd alleen een dichtbundel gelezen.

Enthousiast geworden door een boek over de Balearen, ligt bijvoorbeeld Ik Jan Cremer 2 op de stapel. Net als De ridder is gestorven van Cees Nooteboom.

Allebei boeken waarin het eiland Ibiza een grote rol speelt. Verder stort ik mij op de vertrouwde reisboeken en liggen er boeken genoeg om te lezen. Een bezoek aan Texel wakkert mijn liefde voor Jan Wolkers weer aan. Dan ben ik geneigd om een roman van hem weer te gaan lezen.

Ik heb niet meer zoveel boeken te bespreken, dus ik heb alle vrijheid. Dan neem ik boeken mee uit de bibliotheek of ik struin door mijn eigen boekenkasten op zoek naar een boek waar ik op dat moment wel zin in heb.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. In 2016 nam ik de honneurs waar. Dit jaar neemt Martha het weer over. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Middeleeuws religieuze kunst – Op zoek naar Maria (3)

Aan het einde van de gang begint het museum. De middeleeuwse religieuze kunst is misschien wel het mooiste. Het spreekt mij erg aan. Al verwonder ik mij ook over de kunst gemaakt aan het begin van de renaissance. De altaarstukken. Of de schatkamer – pas op voor uw hoofd – waarin ik soms verwonderd ben over alles dat hier verguld is.

In een monstrans staan aan de randen heiligen Willibrordus met de Domtoren, Plechelmus met de toren van zijn kerk in Oldenzaal op de hand en Ludgerus met een gans met een gans. Of de prachtige gewaden aan het einde van de zaal. Sommige komen uit de Middeleeuwen.

Hetzelfde zie je terug bij de relieken die heel soms opduiken. Zoals in de schrijn verstopt zit, enkele doeken of botjes. Niet altijd meer te reproduceren van wie.

Het kostte vaak moeite om iets te bemachtigen voor een stad, maar het leverde zoveel meer op. Als de relieken er dan waren, moest er ook een mooi kerkgebouw, vaak weer betaald met de opbrengst die de relieken met zich meebrachten. Een kip-ei-verhaal waarbij geld het regelmatig won van geloof.

Op zoek naar Maria

Dit is de 3e blog uit een serie van 8 blogs over het bezoek aan de Mariatentoonstelling in het Museum Catharijneconvent te Utrecht. Lees maandag: (4) In alle soorten en maten

Schapenkooi – #fietsvakantie

De drukte van Vriezenveen laten we achter ons als we over het spoor zijn. We zoeken een rustig plekje voor de lunch. We hebben honger, maar we weten ook dat je daar een goede plaats voor moet vinden. Zo komen we aan in Hoge Hexel. Een plaats met en geheimzinnige naam.

Tegenover het kerkje vinden we een prachtig plekje: de schaapskooi. Het is een zogeheten rustplaats. We mogen er zitten. Zo vinden we heerlijk beschut buiten een plekje om onze lunch op te eten. Dit is genieten. De wind blaast zachtjes langs ons heen.

Zo zitten we daar op het bankje en genieten. Gelijk even naar het toilet en uitrusten. Het is nu best warm, merken we als we verder rijden. Het is hier moerasland. Zo fietsen we even later dwars door het natuurgebied in de richting van Hellendoorn: het Wierdense Veld.

Het is hoogveen en kwetsbaar gebied. We fietsen over de enige weg langs het gebied over een smal dijkje. Prachtig gezicht over de wijdse verten al lijdt dit gebied aan verdroging en vergrassing. Echt genieten is dit en voor we het weten rijden we een nieuwbouwwijk van Hellendoorn in.

Fietsvakantie

In augustus maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.

Pinksterpicknick en tekeningen – Tiny House Farm

Wat doe je op een mooie Pinksterdag? Dan ontmoet je de toekomstige bewoners bij een heerlijke picknick achter het Buitencentrum Almeerderhout. De zon schijnt heerlijk. We duiken meteen het speelbos in. Onze toekomstige buren lopen achter ons.

Als we daar zo staan, zien we dat de groep aan de ander kant van het water zit. We kunnen oversteken, maar dan moeten we het pontje over het water nemen. Met hulp van de jongen die voor veerman speelt, bereiken we de groep. Met natte voeten, dat wel.

Dan is er een geweldig samenzijn. De schaduw van de populier waar we onder zitten reikt steeds verder en de wind waait steeds harder. Als de wolken de zon ook nog eens tegenhouden, wordt het zelfs een beetje koud. We laten ons er niet door afleiden en gaan gewoon in de zon staan als een wolk verdwijnt.

We wisselen ervaringen uit, maken kennis met nieuwe mensen die hebben ingetekend op het project of met toekomstige bewoners die we nog niet eerder hebben ontmoet. Een heerlijk samenzijn zo op deze Pinksterdag.

En we leren veel. Dat geduld een schone zaak is. Dat het bouwen van een huis op een reis lijkt. Het doel is mooi, maar de weg er naartoe is zeker minstens zo mooi. De fantasie die de werkelijkheid opzoekt en waarbij dromen zich verplaatsen hoe concreter het doel wordt.

Niet iedereen is even ver. Wij reizen ergens in het midden. Zitten zeker niet bij de voorhoede maar ook niet achteraan. Ook omdat de eerste tekening van de bouwkundig tekenaar net een dag eerder is binnengekomen.

De eerste tekening is veelbelovend. Zo typen we dezelfde avond nog een berichtje naar de bouwer. Niet alles is al helemaal duidelijk en de meterkast is niet op een ideale plek ingetekend. Maar in hoofdlijnen is alles best aardig getekend.

Benieuwd naar de rest. Al is nog niet helemaal duidelijk wanneer wij de omgevingsvergunning aanvragen. Hopelijk aan het eind van deze maand.

Wie weet…

Louteren: Divina Commedia: Louteringsberg: Canto 15a

Dante en Vergilius trekken van de ene omgang naar de andere. Onderweg wordt Dante ontdaan van de 2e P die op zijn voorhoofd gegraveerd is. In het gesprek met Vergilius probeert Dante al zijn indrukken te verwerken.
De reis over de Louteringsberg brengt Dante nog niet in de hemel, stelt de klassieke dichter. Of zoals Vergilius het zegt:

En hij zei tot mij: “Omdat gij zet
uw zin almaar op aardsche dingen,
haalt uit waarachtig licht gij duisterheid.
Dat oneingige, onuitsprekelijke goed,
dat daarboven is, schiet uit tot de liefde zóó,
lijk een lichtstraaal tot een lichtend lichaam komt.
Zooveel deelt het zich mee, als ’t vindt aan gloed,
zoodat even ver als de liefde zich strekt
de eeuwige kracht er op uitgroeit.” (vs 64 – 72, Van Delft)

De hardnekkige blik naar naar het aardse zorgt ervoor dat het licht der waarheid voor Dante alleen maar duisternis oplevert. De vergelijking die volgt legt Vergilius een verband met de liefde in de hemel. Alle zielen in de hemel versterken elkaar en het licht als een bundel spiegels. Als je je ervoor openstelt, ervaar je de liefde, maar zul je hem ook uitdragen en versterken.

De reis over de Louteringsberg is voor Dante ook een loutering. De reis door dit gedeelte van het hiernamaals helpt hem om zich te ontdoen van al het aardse. Beatrice zal hem daar straks ook bij helpen. Vergilius bereidt hem op die reis voor op wat er straks komen gaat in de hemel.

Misschien is dat ook het prachtige van de Louteringsberg. Het vormt secuur tussen de gruwelen van de hel en het heilige van de hemel. Voordat je de eeuwige gelukzaligheid betreedt. Alleen door berouw en boete kom je daar binnen, stelt Vergilius.

Gedichten rond Canto 15

Lees meer op wolkenhemel.blogspot.nl

Literatuur
De hier gebruikte vertaling is van A.J.H. van Delft uit 1920. Er zijn vele vertalingen van Dantes meesterwerk in het Nederlands verschenen.