Tagarchief: boeken

Geen leeslijst – #50books

Ik lees momenteel niet echt gericht met een leeslijst. Wel lees ik boeken die ik al langere tijd wil lezen. Zo staat Marcel Proust nog op mijn verlanglijstje het te lezen. Alleen als ik er zelf klaar voor ben, want een vorige leessessie van dit boek is mislukt.

Nog meer laat ik mij leiden door de boeken die ik lees en nieuw te lezen in mij oproepen. Zo maakt Ralf Mohrens nieuwe roman De hemel is zwart vandaag mij nieuwsgierig naar de boeken van Tip Marugg en Frank Martinus Arion. Van de laatste heb ik tijdens mijn studietijd alleen een dichtbundel gelezen.

Enthousiast geworden door een boek over de Balearen, ligt bijvoorbeeld Ik Jan Cremer 2 op de stapel. Net als De ridder is gestorven van Cees Nooteboom.

Allebei boeken waarin het eiland Ibiza een grote rol speelt. Verder stort ik mij op de vertrouwde reisboeken en liggen er boeken genoeg om te lezen. Een bezoek aan Texel wakkert mijn liefde voor Jan Wolkers weer aan. Dan ben ik geneigd om een roman van hem weer te gaan lezen.

Ik heb niet meer zoveel boeken te bespreken, dus ik heb alle vrijheid. Dan neem ik boeken mee uit de bibliotheek of ik struin door mijn eigen boekenkasten op zoek naar een boek waar ik op dat moment wel zin in heb.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. In 2016 nam ik de honneurs waar. Dit jaar neemt Martha het weer over. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Waar let ik op bij het lezen? – #50books

Lezen is een heerlijke bezigheid. Ik kan vooral genieten van romans waarin bepaalde aspecten later weer terugkomen. Niets is voor niets. Dat ervaar ik bijvoorbeeld bij de romans van Van der Heijden. Alles komt terug, is met elkaar verbonden en dient het grote verhaal.

Dat spel met het verhaal ervaar ik als het spel met de lezer. Als de hoofdpersoon in het eerste hoofdstuk iets in zijn zak stopt, dan moet dat voorwerp in zijn zak verderop terugkomen. Het mag niet zo zijn dat dit in zijn zak blijft zitten of zelfs zonder notitie opeens verdwenen is. Dat hij bijvoorbeeld met lege zakken zit, terwijl hij toch duidelijk dat muntje in zijn zak heeft gedaan.

Van der Heijden stelt daarin niet teleur. In zijn laatste roman, die immens dikke Kwaadschiks stopt de hoofdpersoon een wodkafles in de spoelbak van de wc. Je weet als lezer dat deze gaat terugkomen. In dit geval is het een beetje een teleurstelling. Ik had er iets meer van verwacht, maar hij komt terug.

Dat geldt ook voor allerlei andere kleine en grote dingen. De verteller spreekt veel over apneu en het CPAP-masker. Dat dit apparaat eigenlijk een omgekeerde stofzuiger is en Dorlas senior toevallig altijd stofzuigerverkoper is geweest. Het is geen toeval. De geconstrueerde wereld van de roman mag geen toeval kennen. Het is een eigen wereld waarin de verteller de touwtjes in handen heeft.

De lezer mag die wereld zien en er telkens nieuwe dingen in ontdekken. Zoals in een mooi schilderij waar je steeds weer iets nieuws kunt ontdekken. Het draait om de compositie, maar net zo goed om de details en de schoonheid hiervan. Aspecten die voor mij het lezen tot een vreugde maken.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Dit jaar neemt Martha het weer over. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Een halfuurtje voor het slapen – #50books antwoord vraag 11

De boekenvraag van deze week: wat is je favoriete leeshouding? Eigenlijk maakt het niet zoveel uit waar ik lees. Als ik meegenomen word door een boek, dan kan ik overal lezen. Het gebeurt niet altijd en dan ben ik snel afgeleid. Ik kan dan heel weinig hebben.

Een televisie die te aanstaat of muziek op de achtergrond. Onderbroken worden tijdens het lezen of alle andere vormen van afleiding die mij van het boek weghouden. Ik moet ervoor waken dat het gebeurt.

Het mobieltje is ook zo’n verleiding dat je zoveel mogelijk moet vermijden en ver moet wegleggen. Zoek vooral niks op tijdens het lezen, want voor je het weet ben aan het googlen in plaats van lezen.

Daarom geniet ik ontzettend van het halfuurtje voor het slapen gaan in bed. Lekker met een boek bij me. De dikke pillen liggen wat minder comfortabel, maar dan nog lees ik heerlijk met deze veel te dikke boeken.

En zo verslind ik boek na boek. Op het nachtkastje ligt altijd een boek klaar, want het kan ook heerlijk zijn als je de slaap niet kan vatten, nog een eindje verder te lezen. Al weet ik dan ook dat het de slaap vaak niet oproept. Dan is het boek veel te mooi om weg te leggen…

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Dit jaar neemt Martha het weer over. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Scherp blijven – Tiny House Farm

Als je zo’n tijd bezig bent met een huis, merk je dat je niet altijd scherp bent. Lukt het bijvoorbeeld met ontspullen en opruimen? En hoe staat het met het verkoopklaar maken van het huis? Niet elke vraag kan ik even goed beantwoorden.

Het opruimen zou wel weer een opzwieper kunnen gebruiken. Daarom gaan we dit voorjaar weer op een paar markten staan en ik verkoop doorlopend mijn boeken via het boekwinkeltje. Dat loopt niet echt storm met 1 à 2 boeken per week.

Daarom heb ik nog steeds het idee om via veilingsite catawiki een deel van mijn boeken te veilen, maar ik kom er niet zo goed toe. Al de boeken die ik te koop wil aanbieden, moet ik namelijk ook heel goed documenteren. Precies van die acties waar je je echt toe moet zetten.

Dat geldt ook met het opruimen. Het aanbieden van producten via marktplaats is niet altijd de oplossing en dan blijft het liggen. Zijn echt van die dingetjes waar je scherp op moet zijn. Verder zoek ik ook naar een goed plekje voor de dingen die we weg doen.

Dan zijn er vooral de voorbereidingen voor de bouw van het huis waar we nu volop in zitten. Dat vraagt ook veel aandacht. Soms moeten we onszelf herpakken. Daarnaast proberen we ook oog te houden op de planning van alles. En verder vooral zuinigheid. De extra tijd gebruiken om extra te sparen.

Twente: land tussen Overijsselse Heuvelrug en Teutoburger Wald

Met liefde schrijft Jan Cremer over Twente. Is het in zijn debuutroman Ik, Jan Cremer juist de Twentse benepenheid die het moet ontgelden, in Odyssee, Fernweh is het de basis van waaruit vader Jan Cremer werkt. Hij keert na al zijn reizen altijd weer terug in Enschede om weer zijn diensten als elektricien aan te bieden. Al gooit hij gerust de winkel weer dicht om een paar maanden op reis te gaan naar Spanje of Syrië.

Jan Cremer schrijft dat zijn vader niet de voorkeur voor de zee heeft. Hij heeft liever vaste grond onder de voeten. Mogelijk ook veroorzaakt door zijn achtergrond. De Twentse bodem brengt hem naar het verlangen naar stevige grond en niet naar de onstuimige zee:

Opgegroeid immers in het lage land, tussen de Overijsselse Heuvelruge en het Teutoburger Wald was hij thuis in de dichte wouden voorbij Münster. Hij maakte daar dagenlange wandeltochten en logeerde dan in Hotel Drei Kronen in Tecklenburg. (132/3)

Tegelijkertijd zorgde het bij de oude Cremer wel voor een voorliefde voor de bergen. Hij hield niet van het vlakke land. Dat had zijn vader gemeen met Jan Cremers moeder: zij heeft nooit kunnen aarden in het kale en vlakke land en verlangde hartstochtelijk naar de heuvels en bergen van haar jeugd.

Jan Cremer: Odyssee, Fernweh. 1e deel uit de Odyssee-cyclus. Amsterdam, Antwerpen: De Bezige Bij, 2016. ISBN: 978 90 234 9982 4. 288 pagina’s. Prijs: € 19,99. Bestel

Orgels en de liefde

Als Konstantin Paustovski een verslag doet over zijn derde reis naar Polen, schrijft hij over het orgel in een kerk in Oliwa. Hij bezoekt een concert en spreekt met veel liefde voor het orgel. Ook legt hij een verband tussen het orgel en de liefde.

In de kerk zit een meisje dat hem doet denken aan een meisje waar hij bij een eerder bezoek aan Polen verliefd op was. Heel mooi betrekt hij de ervaringen van het concert bij het meisje dat hij ziet zitten.

Zo typeert hij treffend het orgel:

Van alle blaasinstrumenten is het orgel veruit het beste. De tragische kracht van zijn stem die de hemel doet trillen, de snelle overgang van een donderend geluid naar een stamelend lied, het is allemaal even wonderbaarlijk en bijna raadselachtig. (492)

De verteller heeft een even grote zwak voor organisten. Deze mannen zijn vaak een beetje doof, merkt hij op. Ze maken eerbied en afgunst in je los. Immers, zij dragen zorg voor de uit volle borst meezingende vrouwen.

Het orgel in Oliwa is een mooi wonder van de barok. De klank vervult de ruimte:

Zijn klanken tsjilpten en fladderden als het war van tak tot tak. (493)

Als het concert voorbij is en de kerk leegloopt, probeert de verteller nog een glimp op te vangen van het meisje. Zonder resultaat. Hoe herkenbaar als liefhebber van orgels en orgelconcerten in de avond…

Konstantin Paustovski: Goudzand, Verhalen, dagboeken en brieven. Samengesteld en vertaald door Wim Hartog. Amsterdam: Uitgeverij van Oorschot, 2016. ISBN: 978 9028 261 228. Prijs: € 34,99. 670 pagina’s.Bestel

Mijn eigen goeroes – #50books vraag 4

De hoeveelheid zelfhulpboeken en verbeterboeken is een onuitroeibare stroom van verderf en bederf. Zelden zit er iets tussen waar je nog iets aan hebt als de hype voorbij is. Ik volg geen goeroes. Of eigenlijk; ik volg mijn eigen goeroes.

Verborgen impact

Er is echter 1 boek dat voor mij een grote uitzondering is. Het is dan ook geen boek van een goeroe, maar wel een boek dat je aan het denken zet. Het is het boek De verborgen impact van Babette Porcelijn.

Bij het lezen van dit boek was ik echt onder de indruk. De kleine tips waarmee je kunt besparen, zijn echt de moeite van het navolgen waard. Zo rij ik niet meer 130 kilometer per uur op de snelweg en bespaar bijna 1/5 tank.

Dit boek helpt mij ontzettend bij de vele beslissingen die ik momenteel neem over ons kleine huisje. Zo kiezen we voor hout als basismateriaal vanwege de hoge milieubelasting van beton. Ook denken we goed na over de verborgen impact van dingen die we kopen. Daarom kocht ik afgelopen zomer een tweedehands laptop.

Hypotheekvrij!

Eigenlijk staat nog een ander boek ten grondslag aan deze ingeslagen weg. Het is Hypotheekvrij! van Gerhard Hormann. Een collega wees me op dit boek. De periode dat ik zonder werk zat, maakte mij duidelijk dat het best een stap is om met minder te leven. Maar het kan en je komt er eigenlijk beter vanaf. Deze zienswijze probeer ik met het nieuwe project ook vast te houden, al vallen de kosten erg mee.

Maar of dit nu allemaal boeken van goeroes zijn zoals Martha in haar vraag aangeeft, ik betwijfel het. Het zijn juist boeken waar veel mensen niet in geïnteresseerd zijn. Terwijl ze een aardverschuiving in je teweeg brengen. Waarschijnlijk is het economisch belang te groot om dit soort boeken niet tot een hype te maken.

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Dit jaar neemt Martha het weer over. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Wereldgeschiedenis in brieven

Het treffende taalgebruik van Konstantin Paustovski doet je bijna vergeten dat er om hem heen ook een de wereldgeschiedenis speelt. Bij alle grote gebeurtenissen van de 20e eeuw lijkt Konstantin Paustovski aanwezig te zijn. De Eerste Wereldoorlog, de Russische revolutie of de burgeroorlog die tussen 1917 en 1922 in Rusland woedt.

Als de eerste geruchten over de revolutie hem bereiken, weet Konstantin Paustovski dit prachtig uit te drukken. De mooie taal, maakt het gelijk tot een belevenis waarvan je als lezer even deelgenoot bent:

Ik herinner mij dat ik de hele nacht als met koorts lag te rillen, niet bij machte dit te stoppen en orde te scheppen in de gedachten die door mijn hoofd krioelden. De revolutie denderde zwaar en dof langs het front, overal werden geestdriftige ietwat stuntelige bijeenkomsten gehouden waar soldaten hun regiments- en compagniecomités verkozen, op de boerenhuisjes stonden rode, alweer een beetje verbleekte vlaggen te wapperen, in sommige van deze woningen zaten kapitein-luitenants, bij wie de eerste tekenen van syfilis al zichtbaar waren, verontwaardigd te oreren, en bij de generaals beefde ’s nachts van angst de snorband waarmee ze de unten van hun knevel dapper omhoog gedraaid wilden houden. Net zoals sneeuw in het voorjaar wegsmelt, raakte het hele land opeens uit zijn verstarring en liep men bij nacht en ontij onstuimig en luidruchtig te hoop in de ravijnen. (93)

Een treffende verwoording, waarbij je de siddering die door het volk gaat, meevoelt en beleeft. Hier voel je de spanning van de nieuwe tijd die aanbreekt. De belofte, vermengt met de vlucht uit de ellende en verschrikkingen van deze oorlog.

Je beseft bij het lezen ook dat de Russische revolutie onlosmakelijk verbonden is met de Eerste Wereldoorlog. De vrije doorgang die Duitsland gaf aan de banneling Lenin, om op die manier de vijand te verwarren. Met effect lees je hier.

In deze beschrijving weet Konstantin Paustovski wel de geschiedenisboeken tot leven te wekken. Hier kom je als lezer niet meer onderuit. Het verhaal van de ooggetuige die je meesleurt in de geschiedenis. Dichterbij kan de geschiedenis niet komen!

Konstantin Paustovski: Goudzand, Verhalen, dagboeken en brieven. Samengesteld en vertaald door Wim Hartog. Amsterdam: Uitgeverij van Oorschot, 2016. ISBN: 978 9028 261 228. Prijs: € 34,99. 670 pagina’s.Bestel

Belemmeringen bij het lezen – #50books vraag 2

Wat weerhoudt mij om te lezen? Het zijn teveel dingen die tegenwerken, maar de grootste bedreigingen zijn wel mijn mobiele telefoon en internet. Ben ik aan het typen, dan biedt elke gedachte wel een website en voor je er erg in hebt, verdwaal je in de informatie. Allemaal zinloos en heel tijdrovend.

Het is dan ook heerlijk om echt te lezen. Ongestoord en helemaal verdiept in het boek. Dat is het lekkerste effect van het lezen. Dat lijkt ergens nog het meest op dromen: helemaal weggezonken in het verhaal waarbij je vergeet waar je bent en zelfs wie je bent.

Dat effect heb ik soms ook bij het schrijven. Als internet niet teveel afleiding geeft en de concentratie in opperste vorm is. Niet afgeleid door mijn omgeving en mijn innerlijk, maar helemaal in het onderwerp zittend. Dat zijn ook de leukste blogs, artikelen, verhalen of gedichten om te schrijven. Het lukt alleen te weinig, misschien dat ik voor mijzelf ook te streng ben hierbij.

Verder drukken allerlei verplichtingen zich op. Als ik thuis ben, de was, honden uitlaten of gezellig met het gezin televisie kijken. Allemaal dingen die ook waardevol zijn en waardoor ik niet kan lezen. Als het boek spannend genoeg is, dan probeer ik de dingen die moeten, uit te stellen zodat ik zoveel mogelijk kan lezen.

Niet altijd leuk omdat de dingen die moeten weer veel stress opleveren. Zeker nu met de bouw van ons kleine huis. Dan moet er meer gebeuren, terwijl de vrije tijd met een voltijdse baan al zo gering is…

#50books

De leesvraag #50books is een initiatief van Peter in 2013. Martha nam het in 2014 over en in 2015 ging Peter zelf weer verder. Dit jaar neemt Martha het weer over. Vanaf de eerste vraag doe ik regelmatig mee. Naar overzicht van alle vragen.

Alle gelezen boeken in 2016

In 2016 ben ik dapper doorgegaan met het lezen van een boek per week. Een mooi initiatief van de openbare bibliotheek, waar ik onbewust al aan meedoe. Of ik het dit jaar ga halen, weet ik niet. Ik ben namelijk erg druk met ontspullen en mijn nieuwe, kleine huisje. Zo merk ik dat al in de eerste dagen van het nieuwe jaar. Ik ben vrij, maar ik ben erg druk met opruimen en plannen maken voor ons houten huisje.

De boeken die ik in 2016 las, heb ik niet altijd verwerkt in een blog. Het is best arbeidsintensief merk ik om elk boek uitvoerig te beschrijven in een blogje. Sommige blogs komen nog binnenkort. Zoals de laatste paar boeken die ik las.

Ruim een boek per week 2016

  • Jan Wolkers: Dagboek 1969: Genieten van de dagboeken van Jan Wolkers. De tijd dat hij Turks fruit schrijft.
  • Owen Sheers: Ik zag een man: Spannend verhaal dat we lazen bij Een perfecte dag voor literatuur.
  • R.W.B. Lewis: Dante Alighieri: De biografie van een bijzondere schrijver.
  • Christophe Vekeman: Hotel Rozenstok
  • Gerrit Komrij: Brieven uit Alvites: Genieten van de brieven en artikelen die Gerrit Komrij vanuit Alvites schreef. Duidelijk niet een gelukkige periode in zijn leven.
  • Nanda Roep: Dik, druk en dronken
  • Gerrit Komrij: Over de bergen: De roman waarin Gerrit Komrij op een innemende wijze schrijft over zijn eerste periode in Portugal.
  • Anne-Gine Goemans: Honolulu King: Bijzonder verhaal over een onderbelicht stukje van de geschiedenis.
  • Jeroen Blokhuis: Place Lamartine: Bijzondere historische roman over Vincent van Goghs verblijf in Frankrijk
  • A.F.Th. van der Heijden: De ochtendgave: Van der Heijden laat zien dat hij een prachtige historische roman kan schrijven.
  • Hendrik Groen: Zolang er leven is: Het 2e jaar van Hendrik Groen in het bejaardentehuis.
  • Tessa Leuwsha: Fansi’s stilte, Een Surinaamse grootmoeder en de slavernij: Hoe Tessa Leuwsha de geschiedenis van haar familie achterhaalt. De slavernij is helemaal niet zo ver weg.
  • Jelle Brandt Corstius: As in tas: Jelle fietst met de as van zijn overleden vader naar de Middellandse Zee.
  • Esther Gerritsen: Broer. Boekenweekgeschenk.
  • David van Reybrouck: Zink. Boekenweekessay.
  • Ilja Leonard Pfeijffer: Brieven uit Genua: Een schrijver die wel erg vervuld is van zichzelf, schrijft aan zichzelf en de mensheid.
  • A.F.Th. van der Heijden: De helleveeg: prachtig portret van tante Fientje Poets, deel 5 in de reeks De tandeloze tijd.
  • Gerard van Emmerik: De nieuwe Kratz: Gelezen voor de leesclub voor bloggers, Een perfect dag voor literatuur.
  • Mensje van Keulen: Schoppenvrouw: Het verhaal hoe een moeder een monster heeft voortgebracht. Gelezen voor de blogleesclub.
  • Corine Nijenhuis: Een vrouw van staal: Bijzondere biografie van een binnenvaartschip. Een verhaal waarin je Nederland van de andere kant ziet.
  • Maarten Biesheuvel: De weg naar het licht: Heerlijke verhalen van een rasechte verhalenschrijver.
  • Joachim Meyerhoff: Ach, deze leegte, deze verschrikkelijke leegte: Het vervolg op Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het geweest is. En wat voor een vervolg…
  • Paul Theroux: Het diepe Zuiden: De treinreiziger Paul Theroux pakt de auto op weg naar het Zuiden.
  • Basje Bender: Brussel: Debuut dat we lazen bij de leesclub Een perfecte dag voor literatuur.
  • Abdelkader Benali: Brief aan mijn dochter: Hoe Abdelkader Benali zijn dochter moed inspreekt.
  • Elena Ferrante: Wie vlucht wie blijft: Kun je midden in een reeks duiken?
  • Bert Natter: Goldberg: Hoe Bert Natter in de historie van Dresden duikt en de biografie van de man achter Bachs beroemde variaties.
  • A.F.Th. van der Heijden: Advocaat van de hanen: Deel 4 van De tandeloze tijd en wat voor een meesterwerk.
  • Bruce Chatwin: In Patagonië: Reisverhaal waarbij Bruce Chatwin op zoek gaat naar het verhaal van een oud oom.
  • Paul Theroux: Hotel Honolulu
  • Ellen Deckwitz: Olijven leren lezen: Hoe lees je poëzie. Inspirerende leeswijzer van een rasdichter!
  • Norman Lewin: Reizen in Indonesië
  • Max Dendermonde: De wereld gaat aan vlijt ten onder: Bestseller die mij wel erg tegenviel.
  • Herman Brusselman: Zeik en de moord op de poetsvrouw van Hugo Claus: Is Brusselman wel een schrijver van een goeie crimi?
  • Jan Wolkers: De doodshoofdvlinder: Mooi portret van een uiterst autoritaire vader.
  • Tineke Aarts: Familiebezit: Een prachtige roman die speelt in Frankrijk, herlezen.
  • Tineke Aarts: Marguerite: Het lang verwachte vervolg van een roman waar ik nog steeds over wil bloggen. Ook omdat ik zo trots ben dat ik op de achterflap sta!
  • Renate Dorrestein: Weerwater: Roman waarin mijn stad een hoofdrol speelt. Doet sterk denken aan de sfeer van Kurt Vonnegut.
  • Umberto Eco: De naam van de roos: Eindelijk! En wat voor een boek is het…
  • Gennaro Pepe: De Man & de Schreeuw: Erg pocherig geschreven autobiografie van de Damschreeuwer.
  • Jan Wolkers: Brieven aan Olga: Prachtige, intieme brieven die Wolkers schreef vanuit Parijs en die de oorsprong van zijn schrijverschap vormen.
  • Lidewijde Paris: Hoe lees ik? Ja, hoe lees ik eigenlijk?
  • Laura Broekhuyzen: Winter-IJsland: Mooi portret van IJsland, je zou er zo gaan wonen, maar dan wel alleen in de zomer…
  • Ron de Beuje en Anja Krabben: Napoleon in Nederland: Hoe de keizer meerdere keren Nederland bezocht.
  • Afred Birney: De tolk van Java: Roman hoe Indo’s hun geschiedenis een plek proberen te geven.
  • André Platteel: Net veertien: Wolkeriaanse roman over 2 broers.
  • Jip Louwe Kooijmans: De stadsvogelaar en andere verhalen: Elke liefhebber van vogels kan echt van deze verhalen genieten.
  • Lotte en Stine Jensen: Zussenboek: Voor iedereen met of zonder zus.
  • Dolph Cantrijn: Nederland rond in 80 dagen, wandeldagboek: Inspirerend verslag van hoe je je eigen pelgrimage kunt maken.
  • Nelleke Noordervliet: Aan het eind van de dag: Een politicus krijgt de vraag of ze wil meewerken aan haar biografie.
  • William Golding: De heer van de vliegen: Een bijzonder experiment dat Golding omzet in literatuur.
  • Konstantin Paustovski: Goudzand, verhalen, dagboeken en brieven: Wat een boek en wat een schrijver! Ik heb genoten. Hèt boek van 2016 wat mij betreft.
  • Karin Giphart: Gijzelaar: Een verhaal dat van mij korter mocht, maar mooi door mijn hoofd bleef spoken. Dat is best een compliment.
  • Edna Ferber: Het purperen land: Een innemende roman met zoon Dirk als contrast tegen de ijzersterke vrouw Selina Dejong. Blog volgt eind januari bij de leesclub Een perfecte dag voor literatuur.
  • Barbara Pavinati: Een stadse in de Achterhoek: Bundeling van blogs waarbij ik de belofte kreeg van een antwoord…