Tagarchief: huis

Wachten – Tiny House Farm

Het zijn van die verloren momenten. Wachten op een hypotheekofferte, wachten op de tekeningen van de architect, wachten op vergunningen. Voor mijn gevoel sta je stil als je wacht.

We moeten nog een modus zien te vinden waarbij je én wacht én tegelijkertijd met iets anders bezig bent. Zo gaat de wachttijd niet helemaal verloren. Daarbij is het wel heel belangrijk om de mensen en instanties waar je op wacht, scherp in de gaten te houden. Je moet wel op iets wachten.

Ik probeer op dit moment het wachten vooral te vullen met opruimen. Boeken op catawiki plaatsen, op marktplaats spulletjes te verkopen en te speuren naar mooie verkooplocaties om een paar keer te gaan staan. Zo zorg ik er ook voor dat het huis op tijd leeg is om het te kunnen verkopen.

De grootste zorgen van dit moment zijn de architect en de vergunningsaanvraag. De tekeningen laten op zich wachten en daar zit weinig schot in. Dan word ik ongeduldig en zou iedereen een schop onder zijn kont willen geven.

Denk dat ik dat ook maar eens ga doen…

Taxatie – Tiny House Farm

Voor de aanvraag van onze nieuwe hypotheek wil de bank ook weten wat ons huidige huis waard is. Wat levert het op als we het straks verkopen? De WOZ-waarde is hiervoor niet toereikend genoeg. Ze willen ook dat een makelaar met onafhankelijke blik door het huis loopt.

Daarom nodigen wij een makelaar uit om een taxatie laten doen van ons huidige huis. Het moet allemaal halsoverkop omdat we vrij laat horen dat deze taxatie nodig is. Maar we hebben al ideeën over de verkoop, zodat we al snel een geschikte makelaar hebben gevonden.

Zo’n bezoek geeft je aantal leuke inzichten. De makelaar kijkt toch met een andere blik naar je huis dan jijzelf. Zo zie je zelf dat scheve schakelaartje niet meer. Of dat haakje dat al jaren loszit. Ik vergeet het steeds vast te schroeven.

Je ziet ook de mooie dingen niet altijd meer bewust. Zoals de mooie ligging, de hoge zolder. De enorme ruimte en het knusse achtertuintje. Allemaal voordelen die ons hier uiteindelijk naartoe hebben gebracht en die mogelijk ook een toekomstige bewoner verliefd maakt.

Dat is best leuk om te horen. Het vleit niet alleen je huis – de muren hebben hier oren – maar ook jezelf. Het is toch je huis waar je al 11 jaar woont.

Vuursteenweg? – Tiny House Farm

Wat wordt de naam van onze straat van de Tiny House Farm? We mogen dat zelf beslissen. De vondst van het vuursteentje zorgt ervoor dat we de straatnaamcommissie mogelijk de naam Vuursteenweg zullen voorstellen. Door de nieuwe ontwikkeling is de enquête onder de toekomstige bewoners iets aangepast.

Ik kan mij niet voorstellen dat ze bezwaar zullen maken, zeker ook omdat de weg naast ons de naam Zeebodemkolonistenweg krijgt. Dat is goedgekeurd en ik hoop er het beste van voor onze straat. De naam verbergt iets van de lange geschiedenis van bewoning in dit gebied.

Volgens een onderzoeker van de Vrije Universiteit in Amsterdam zijn er sporen van 200.000 jaar geleden. Mogelijk is ons vuursteentje van een Neanderthaler afkomstig, want die hebben in deze vallei van de Eem waarschijnlijk geleefd.

Best bijzonder om daarboven te komen wonen. Het geeft het plekje een extra dimensie. Vooralsnog is de schade beperkt. In de nieuwe plannen is het gemeenschapsgebouw iets naar beneden geschoven. Zo krijgt de vindplaats een heel eigen plekje.

De resultaten van de enquête wijzen op de naam Vuursteenweg, mooi verlengstuk voor het gemeenschappelijk gebouw was de suggestie van een medebewoner om er Vuursteenhoeve van te maken. Ook omdat het gebouw moet opschuiven door de vondst van het vuursteentje.

Het uiterste hoekje – Tiny House Farm

Het heerlijke weer lokt me naar buiten en als ik bij De Kemphaan ben, fiets ik meteen verder naar ons toekomstige landje. Het terrein is afgezet met paaltjes.

De bodem ziet eruit als een gebarsten vloer. Kurkdroog met grote scheuren erin. De rupsbanden van de bodemonderzoekers hebben het tot een hobbelig terrein gemaakt. Hier wordt aan het eind van het jaar iets moois gebouwd.

Ik ben onder de indruk van de grootte van het land. De boer heeft het naastliggende land geploegd waardoor de contouren van onze toekomstige straat zich duidelijk aftekenen.

Nu ploeg ik door de akker en loop naar het uiterste paaltje aan de rand van het gebied waar de Tiny House Farm komt. Wat een groot terrein is het. Ik speur tussen de sporen van rupsbanden.

Hier komt waarschijnlijk ons huisje. Ook zie ik gaten van het archeologisch onderzoek. De klei die ernaast ligt, komt waarschijnlijk al wat dieper uit de bodem.

Terwijl ik hier zo sta en besef dat we hier – precies op deze plek – komen te wonen. Dat ik op mijn toekomstige landje sta. Of misschien in de sloot die naast ons huis komt. Ik ben onder de indruk. Het besef, dat het nu wel heel dichtbij komt. De grond is zelfs tastbaar. Ik neem een stukje klei mee. Als aandenken en bewijs. Dit is de grond waar wij straks op zullen wonen.

Los Hoes – #fietsvakantie

De heerlijke hartige taart op van de overdadige lunch, rijden we samen met Inge naar Ootmarsum. Een dag geleden fietsten we hier nog langs. In de auto gaat het allemaal veel sneller.

Vreemde gewaarwording dat wij hier helemaal op eigen kracht gekomen zijn op het fietsje. Want het is toch een flink eind van huis. En zo rijdend over de weg waarover wij gisteren nog fietsten, komt ook een beetje raar over.

We bezoeken het museum Los Hoes, een openluchtmuseum waarin de geschiedenis van het boerenbedrijf in Twente wordt verteld. Aan de hand van verschillende boerderijmodellen, krijg je een toelichting hoe vee en mens aanvankelijk samen in dezelfde ruimte verbleef.

Geleidelijk aan zijn vee en mens meer en meer van elkaar gescheiden. Het model huis is nog altijd een geliefd model in Twente. Veel moderne, grote huizen op het platteland hebben dezelfde vorm. Het vee is er allang niet meer, maar het kruis op het dak verwijst naar oude gebruiken.

In Twente en vooral hier in dit museum willen ze doen geloven dat de gebruiken al uit de Germaanse tijd stammen. Zo zou het blazen op de Midwinterhoorn al een gebruik van vele eeuwen zijn. Er worden zelfs verwijzingen gemaakt naar de Alpenhoorn.

In Voskuils romanreeks Het bureau krijgt hoofdpersoon Maarten Koning het aan de stok met deze enthousiaste mensen die de volksaard van Twente onderzoeken. Maarten beweert namelijk dat het Midwinterhoornblazen niet veel ouder is dan enkele decennia. In de jaren ’30 van de 20e eeuw zou het ‘eeuwenoude’ gebruik zijn geïntroduceerd.

Het museum valt mij dit keer een beetje tegen. De informatie over het Los Hoes ervaar ik als summier. Mijn ervaring een paar jaar eerder in het Dierenpark Nordhorn is dat er veel meer over te vertellen is.

Juist dit model boerderij is wel terug te voeren op heel oude culturen. De boerderijen van de eerste boeren, meer dan 7.000 jaar geleden, bestaan in wezen uit precies dezelfde vorm. Dat is misschien een veel interessantere inbedding in de geschiedenis dan de Midwinterhoorn.

Fietsvakantie

In augustus maakten Doris en ik een mooie fietstocht door Nederland met als bestemming: Twente. Elke week op vrijdag schrijf ik een stukje over deze bijzondere fietsrit.

Sporen in de klei – Tiny House Farm

Het is alweer een tijdje geleden dat ik voor het laatst bij de Tiny House Farm heb gekeken aan de Tureluurweg. Maar nu ben ik in de buurt en rij meteen even langs.

Wat een verschil met de laatste keer dat ik hier was. De bedrijvigheid is gigantisch toegenomen: er worden momenteel 6 huizen gebouwd aan de Auguste Comteweg. Het zijn allemaal loodswoningen en naar het lijkt ook van hetzelfde formaat.

De kleuren zijn heel gevarieerd. Ik heb een beige en een rode gezien. Maar ik begrijp dat het een mooi bont geheel wordt, waaronder ook een geel huis.

Op de plek waar de Tiny House Farm komt staat het bomvol met allemaal paaltjes. Een apparaat heeft flink wat sporen gelegd in de droge klei. Waarschijnlijk voor de sonderingen die momenteel worden gedaan of het archeologisch onderzoek waarvoor deze week ook aanvullende boringen voor worden gedaan.

Zo verandert dit gedeelte van Oosterwold meer en meer in een heuse woonwijk. De huizen staan gelukkig een mooi eindje uit elkaar. Veel ruimte is er en straks zal er ook veel stadslandbouw te zien zijn. Zo hoop ik dat het gebied groener wordt dan ooit. Al is het nu vooral bedrijvigheid van bouwers en grondonderzoekers.

Anterieure Overeenkomst – Tiny House Farm

Het tekenen van de Anterieure Overeenkomst is een grote stap tussen alle stapjes op weg naar ons nieuwe huis in Oosterwold. Gisteren tekenden we de overeenkomst met de gebiedsregisseur Ivonne de Nood.

Elke stap is een stapje dichterbij naar de ontwikkeling van ons landje op de Tiny House Farm in Oosterwold. Het is nog een lange weg en ik verwacht niet dat we dit jaar al kunnen bouwen. Maar het kan opeens heel snel gaan, leert de ervaring. Dus wie weet, valt het mee.

Klein stukje vuursteen

Verder kregen we nieuwe informatie rond de stand van zaken bij ons project. De ontwikkelingen met de vondst van een klein stukje vuursteen zijn wel zorgelijk. Het leek er eerst op dat dit steentje buiten de Tiny House Farm was gevonden, maar nu blijkt het op de plek van ons gemeenschapsgebouw te liggen.


Er is vervolgonderzoek noodzakelijk. Heel spannend, vooral voor de nabijgelegen percelen. We hopen dat de schade meevalt en het bij deze splinter vuursteen zal blijven. Mocht er meer omhoog komen, dan zullen de plannen moeten wijzigen.

Gemeenschapsgebouw

Ook is er zojuist al een heuse vereniging opgericht. De statuten zijn richtlijnen, als alles opgeleverd wordt, geven we zelf richting aan de koers die we als vereniging zullen gaan. Wat doen we met de gemeenschappelijke gronden en hoe pakken we het beheer van het gemeenschapsgebouw aan.


We kregen een mooie presentatie over het Helofytenfilter dat ontwikkeld wordt. Daarover meer in een volgend blog. De notaris heeft verteld over de gang van zaken hoe het gaat verlopen om de grond van de gemeente te krijgen. Een ingewikkeld verhaal. Net als dat de planning. Het gaat nog wel even duren.

Ik verwacht dat het begin volgend jaar zover is…

Nieuwe buren – Tiny House Farm

Zo druk in de weer met het nieuwe huis en de plannen rond de Tiny House Farm, bouwen we snel een band op met de mensen die onze buren worden. We hebben een prachtige bijeenkomst gehad in februari waarin we onze zorgen over sommige dingen uitten.

Het vroeg om een andere benadering dan eerst. Lieten we eerst alles over aan de initiatiefnemers, nu nemen we ook het heft in eigen hand. We zijn verschillende deelgroepjes gevormd die bepaalde aspecten van het project kritisch volgen. Soms gaan we zelfs een stapje verder en bemoeien ons met het proces of onderzoeken bepaalde aspecten.

Het is dan ook een schok als we horen wanneer mensen uit het project stappen. Met sommige nieuwe bewoners hebben we een band opgebouwd. Het is dan schrikken als ze besluiten om af te zien van een huisje op de Tiny House Farm.

Ieder die stopt, heeft zijn eigen motiverende reden. Niet altijd is het ons duidelijk. Soms wil iemand het niet zeggen waarom hij niet meer meedoet. Andere keren snap ik de aangevoerde reden niet helemaal. Is het een bepaald optimisme waarmee sommige mensen dit project instappen? Ook speelt mee dat het project lang duurt en het moment waarop we kunnen gaan bouwen niet te overzien is.

De onduidelijke planning zorgt voor veel stress. Ik merk het zelf ook en het helpt niet mee om rustig te blijven. Nee, de Tiny House Farm is een project van lange adem en het is zeker niet gemakkelijk. Er zijn veel onzekere factoren en ook ik ben nog niet overtuigd dat ik de eindstreep haal.

Als dan enthousiaste nieuwe buren afhaken, is dat best een schok. Zeker ook omdat ze zich zo hebben ingezet. Ze volgden het proces kritisch en wisten een aantal keer hierop in te spelen. En met succes.

Het houdt mij al bezig sinds ik de mail ontving waarin de initiatiefnemer het meedeelde. Navraag leverde geen duidelijk verhaal op over het waarom. Het laat mij weer duidelijk zien dat we er nog lang niet zijn.

Lange adem – Tiny House Farm

Het project Tiny House Farm. Hoe is het met de bouw van het huis? De vraag krijg ik regelmatig. Wanneer we kunnen bouwen en wanneer we verwachten erin te zitten.

Het werkt iets anders dan bij een regulier bouwproject. De grond moeten we zelf ontwikkelen voordat we deze kunnen kopen. Dit pakken we samen op, maar we moeten ook een huis bouwen. De bouw van het huis pakt iedere toekomstige bewoner van Tiny House Farm zelf op.

Het is allereerst vooral een zaak van lange adem. Ik verwacht dat we in het najaar waarschijnlijk de eerste paal in de grond kunnen slaan. Met heel veel geluk wonen we er volgend jaar rond deze tijd. Met een beetje pech wordt dat snel wat later.

Kortom, het is nog een lange weg om te gaan. Wel hebben we al een prachtige bijeenkomst gehad met een deel van de nieuwe buren. Het is een mooi project, waarbij we echt met elkaar iets aan het opbouwen zijn. We zijn al verschillende groepjes gestart:

  • groepje groen voor het groenbeheer op de Tiny House Farm,
  • groepje rood voor de inrichting van het gezamenlijk gebouw en
  • groepje grijs die zich bemoeit met alle regelzaken rond de bouw en de oprichting van de Vereniging van Eigenaren.

De ontmoeting met de nieuwe buren laat zien dat het allemaal leuke mensen zijn. We delen elkaars interesses en kunnen elkaar vinden. Een mooi voorbeeld hoe we ook in de toekomst gezamenlijk zullen optrekken. Ieder krijgt de ruimte die hij nodig heeft en versterkend waarin we elkaar kunnen aanvullen.

Heel bijzonder is dit project. Al moet er nog heel veel werk gebeuren. En heel goed nieuws: op 22 maart zetten we de volgende stap in het project: het ondertekenen van de Anterieure overeenkomst!

Archeologisch onderzoek – Tiny House Farm

Het wagentje van het grondonderzoek is vorige week op ons toekomstig stukje land geweest. Het was voor de 2e meting van het archeologisch onderzoek. Op een aantal plaatsen is een grondmonster genomen en bekeken of en hoe het leven in het verleden op deze plaats is geweest.

De uitkomst wordt beoordeeld door de stadsarcheoloog en zijn bevindingen kunnen betekenen dat er nog meer onderzoek nodig is. Er wordt weleens wat gevonden in dit deel van Oosterwold. Ons toekomstig plekje ligt niet zover van de Eem.

Er is veel bewoning geweest in het vroegere stroomgebied van deze rivier. Iets verderop is bijvoorbeeld een vuurplaats gevonden. Erg indrukwekkend maar ik hoop dat zoiets niet onder ons plekje zit. De vondst van prehistorisch leven kan namelijk betekenen dat je niet mag bouwen.

Het 1e deel van de metingen is in november geweest en het 2e deel was dus vorige week. Wanneer de uitslag bekend is, weet ik niet. Het zal nog even wachten zijn. De stadsarcheoloog heeft het heel druk met de vele aanvragen.

Het kan dus nog even duren. Tot die tijd zitten we in spanning. Er kan in een diepere laag leven gevonden worden. Niet dat er in de grond iets veranderd is. Het is alleen nieuwe informatie voor ons, met verstrekkende gevolgen voor het project Tiny House Farm. Nu vooral hopen dat het positief voor ons uitpakt.

Bij het heien voor de huizen van de naastgelegen percelen heeft de drone van Juup Dales ook het wagentje van het archeologisch onderzoek gefilmd.