De luxe agenda die ik zaterdag gekocht had, vanmiddag geruild tegen de biografie van Karel Appel in de ramsj. Geen slechte koop, zo op het eerste gezicht. Wel een bijzonder verhaal van Cathérine van Houts. Ze kon de mamoetklus niet afmaken, want ze overleed voortijdig aan een ernstige ziekte.
Dat de dood haar op de hielen zat, lees je sterk aan het einde af, waarbij ze snel en vluchtig door het leven van de kunstenaar schiet.
Ik ga het maar eens goed lezen, want ik ben de laatste tijd verzot op biografieën en brievenboeken. Zo liggen de complete brieven van Du Perron, Walschap en Hanlo op mijn boekenplank. Niet echt om helemaal gelezen te worden, maar om door te bladeren, je aandacht te laten verglijden op een bladzijde, verder te bladeren en dan weer terug te gaan. Zo zweef je door het leven van de schrijver.
De biografie van Karel Appel heeft iets soortgelijks. Een heel leven is teveel om in één keer te lezen, maar zo bladerend zie je leuke dingen. Wat ik wel een bijzonder idee vind is dat ditmaal de gebiografeerde de biograaf overleeft. Dat komt minder vaak voor dan andersom.