Een parodie op Spinvis stelde het voor. Gisteravond zag ik Koefnoen waarin Owen Schumacher de Nieuwegeinse zolderkamerartiest imiteerde. Een clip met schimmige beelden en een bekrulde artiest. Met grappige taalspelletjes over mij in mei en het geloof in jezelf.
Toch kwam het gebeuren uitermate flauw op mij over. De wereld van Spinvis is zo specifiek, dat zelfs een parodie misplaatst klinkt. Spinvis is zo eigen, hij valt niet te imiteren en iedere poging vormt een aanval op zijn geheimzinnige wereld.
Eén voordeel: gisteravond voor het slapen gaan neuriede ik al ‘wespen op de appeltaart‘. Een geweldig liedje. Een parodie hierop zou alleen de parodie bespottelijk maken. Een onovertroffen liedje.
Kijk voor teksten en filmpje op Spindievis.nl.