‘Dat is heel, heel, heel, heel, heel, heeeeel, heeeeel heet’, zei ik gisteravond bij het eten tegen Doris. Ik had iets teveel opgestoken naar de show Yee-Haa! van Jochem Myjer.

Ik hield mijn hoofd half omhoog en herhaalde het nog een paar keer. Precies zoals Jochem Myjer in zijn show doet. ‘Mijn moeder is heel, heel, heel, heel, heel, heel, heeeel klein’, vertelt hij als het over zijn rare familie heeft. Doris vond het erg leuk.

Grappig om te zien hoe snel zo’n peuter dat overneemt. Vandaag achtervolgde mijn Jochem Myjer-imitatie mij aardig. Overal verscheen het ‘heel, heel, heel, heel’ voor.

Ik ben de show weer gaan kijken en zag het prachtige liedje, dat me bijna vrolijk maakte:

Wooohaaa
En ik bloos en ik stotter, zeg iedereen gedag
En ik zing en ik dans, strijk mijn broeken met een lach
En ik fluit en ik neurie, drink chocoladevla
En ik huppel over straat, en roep de hele dag Yeee-Haa!
Want vandaag, is het mijn dag
Is het mijn dag

Want vandaag kan ik alles, ben ik sterker dan B.A.
Vandaag ben ik de Guus Geluk, vandaag zit alles mee
Want nu heb ik de powerrrr, kan ik Asterix verslaan
Vandaag gaat alles lukken, kan er niets de mist in gaan
Want vandaag, is het mijn dag
Is het mijn dag