‘Waar is iedereen?’ Een collega keek mij aan en daarna naar de lege stoelen om mij heen. De blik waarmee ze mij aankeek, werd wat indringender. ‘Er is niemand’, constateerde ze snel. ‘Ho, ho’, maande ik terug. ‘Ben ik dan niet iemand?’ ‘Jawel’, stuntelde ze, ‘maar jou moet ik niet hebben.’
Vandaag was er meer werk dan personeel op mijn werk. Bij mijn vorige baan behoorde de dag na Hemelvaartsdag tot een verplichte snipperdag, bepaald door de Ondernemingsraad. Bij mijn huidige werkgever is het vrijwillig en daarom was ik er vandaag. Dat bleek ook wel nodig, want een grote hoeveelheid vragen van cliënten lag in mijn inbox.
Ach, af en toe zo’n dag kan helemaal geen kwaad. Ik heb aandachtig kunnen werken aan dingen die anders blijven liggen. Als grote verrassing kwamen Inge en Doris nog even een kopje chocolademelk drinken. Ze waren toch in de buurt.