De plastic bekertjes liggen vertrapt op het veld. Een leeg podium staart de morgen in. Een troosteloze blik biedt het terrein waar gisteren de muziek nog dreunde. Nu staat een vrachtwagen gereed om het vuil op te halen.
Als ik na een dag werken terugrijd, zie ik het resultaat van een dag werken. Vrijwel het hele terrein is leeg. Wat rest zijn de vertrapte plastic bekers. Een veegwagen start en sjeest even later over het plein. De Noenoe slurpt het laatste stukje herinnering weg