Bij het rennen vandaag heen door het Kromslootpark en terug langs de spoordijk. Ik holde over het houten bruggetje, dat over de sloot van Almere Poort gaat. Ik tuurde het troebele water over en zag tot mijn schrik een klein koppie steken uit een steen.
Nu moest ik echt even stoppen. Een schildpad lag heerlijk te zonnen. Zijn schild was al helemaal droog en de kop keek tevreden om zich heen. Het dier was fors, zo’n 25 centimeter lang schatte ik het schild. Waarschijnlijk een Roodwangschildpad, maar daarvoor heb ik te weinig verstand van die dieren. Gedumpt, maar genietend van zijn vrijheid.

Ik herinnerde mij Ouwehands dierenpark van twee weken terug, waar die koppies ook boven het water uitkwamen. Of de schilden lagen in de zon te drogen, met de pootjes amechtig langs het lijf gestrekt.