Geen uitdroging, maar te veel drinken, is de oorzaak van de vele uitvallers bij de Vierdaagse in 2006. De uitkomst verbaast mij niet. Veel wandelaars hebben een verkeerde visie op het toedienen van vocht.
Angstige ideeën heersen er, bijvoorbeeld: wanneer je een dorstgevoel krijgt, is het al te laat. Pure nonsense natuurlijk. Gewoon drinken wanneer je dorst krijgt en niet eerder of later. En dan ook geen krankzinnige hoeveelheden, gewoon zoveel tot je geen dorst meer hebt. Meestal is dat een glas, hooguit twee glazen.
Wanneer je naar je eigen lichaam luistert en jezelf niet van de wijs laat brengen door ideeën van anderen, dan heb je de meeste overlevingskans. Anders wordt de preventie juist je dood.