De weifelaar weifelt
tussen mij en jou

Hij zucht, steunt en
weifelt de weifeltocht
die alle weifeltochten
overbodig maakt

Dan kiest hij steevast
jou boven mij en barst
in tranen uit, alsof het
voor mij niet erg is

Oprechtheid bestaat niet
alleen de tuf is echt
die met de woorden
stroomt uit zijn mond

Ik weet het niet zeker
maar ik denk dat hij
best gelijk heeft, borrelt
de limonade in het glas

Dan geef ik je een zoentje
en mompel ‘gefeliciteerd’