De vuilcontainer buiten zetten is iedere week een avontuur. Eerst besef ik dat het dinsdagavond is. Dan vraag ik me toch even af of de vuilnis toch niet op woensdagavond aan de straat moet. Daarna loop ik alle prullenbakken in huis af, speur naar vuil dat ook meekan, gooi de vuilcontainer vol en rol hem naar de parkeerplaats waar zijn vriendjes staan.
Gisteravond was het weer zover. Ik verzamelde het afval en gooide het in de container. Voor de container stond de kapotte rolkruk en ik meende dat het metalen geval wel mee moest kunnen. Zoveel vuil was er niet en met dat ene ding naar het grofvuil te rijden?
De kruk wilde niet uit elkaar en hij viel ook niet zo makkelijk uit elkaar. Na veel trekken en wurgen, kreeg ik het afdankertje in een geschikter formaat. Het metalen onderstel bleef tegenwerken. Pas toen de wieltjes eraf waren, lukte het met duwen om het metalen onderstel in de groene container te krijgen.
Hij zat een beetje vast, maar de vuilophalers zouden de omgekeerde container wel een paar keer heen en weer schudden en dan zou alles in de vuilniswagen vallen.

Toen ik van mijn werk terugkwam, zag ik de lege containers staan en liep naar een container waar een metalen voorwerp onder de klep vandaan stak. Het was het onderstel dat demonstratief bovenop al het andere vuil lag. De heren vuilnismannen waren blijkbaar niet gecharmeerd van mijn economische vorm van afvalverwerking.