Ik ben blij met Obama. Niet dat ik veel van de veranderingen verwacht, maar wat ik vurig hoop is dat hij zo mooi blijft praten. De speeches van Obama roepen soms herinneringen aan de toespraken van de groten in het verre verleden.
Hij gebruikte in de campagne iets teveel ‘change’, maar toespraken blijven bij zoals de verwijzing naar de droom van Martin Luther King bij de acceptatiespeech op 28 augustus. Of het moment dat hij bij de Brandenburger Tor alleen al door er te staan naar een voorganger van hem verwees.
Ik hoop dat hij de woorden en de daden bij elkaar blijft voegen. Een spreker is iets anders dan een doener, maar al blijft hij zo praten en maakt er een potje van, ik ben helemaal over met een gelikte toespraak.