We wilden twee vliegen in één klap slaan. Daarom vierden we gisteren met de familie Sinterklaas op Westerholt in Delden. Heel gezellig en heel veel cadeaus. Zo kon onze familie gelijk even de nieuwe aanschaf lijfelijk zien en meemaken.
Hoe leuk een caravan kan zijn, alles (de negen bezoekers, helaas was oom Twan ziek) en alle bijbehorende pakjes. De kachel snorde op de laagste stand en de ramen besloegen. Hoe leuk kan een verblijf in de winter hier zijn.
Iedereen had iedereen getrokken en de gelovige onder ons kreeg een VIP-behandeling. Tussen alle grappen en grollen die op rijm waren gezet, viel af en toe een pakje naar beneden voor Doris.
Toen Inge vanmorgen nog even de video afspeelde voor Doris, kwamen opa, de oma’s, tantes en ooms voorbij. ‘Oma hier kijken’, gebaarde Doris pedant naar het schermpje. ‘Nee, hier’, vervolgde ze.

Hoe leuk Sinterklaasavond wel niet is in een caravan. Zelfs de koude nacht was niet koud, geen stijve ruggen of bevroren vingers. En de ideeën vloeiden met de vochtdruppels naar beneden van het glas.