Vreemd idee dat de meeste masteropleidingen aan de universiteiten in het Engels gegeven worden, zoals de NRC dit weekend meldt. Dat betekent dat er een Nederlandse docent Engels spreekt tegen een groep studenten die hoofdzakelijk uit Nederlanders bestaat.

Internationalisering is zo meer een hype dan een noodzaak. Als bij een studie het leeuwendeel van studenten en docenten uit Nederlanders bestaat, win je meer aan intellect door gewoon het Nederlands te bezigen. Op het moment dat docenten en studenten werkelijk internationaal zijn, dan heeft het zin. Tot die tijd doet iedereen er verstandig aan lekker in de eigen taal met elkaar te praten.

Het blijft de vraag wat een internationale student is. Zo pocht Maastricht dat het een internationale universiteit is. Niet zo moeilijk met België en Duitsland op een steenworp afstand. Vrijwel geen enkele opleiding wordt in het Nederlands gegeven daar in Maastricht.

Ik stel voor om duidelijke afspraken te maken wanneer een opleiding in het Engels gegeven zou moeten worden. De internationale inbreng aan studenten- én docentenzijde moet minimaal een kwart beslaan. Als het gezelschap dan ook echt internationaal is, heeft het zin. Tot die tijd gewoon lekker in het Nederlands kletsen met elkaar. Dat is beter dan het gebrekkige steenkool Engels waarmee docenten en studenten elkaar nu bestoken.