De vorige keer dat we naar Ikea gingen was Doris nog te klein voor het speelparadijs Smaland. Toen we vanmiddag gingen, mocht ze er voor het eerst naar binnen. Er gaat een proces aan vooraf, bij de politie hoef je minder formulieren in te vullen om de bajes in te komen. De schoenen uit en met de jas in een plastic bakje. Een stempel met een nummer op het handje van het kind en de polsen van de ouders.

Het ophalen ging even moeizaam, een klein raampje was het enige om doorheen te kijken. De rest was alles afgesloten en kostte het mij veel moeite de aandacht van een leidster te krijgen.

Het deed met denken aan het broodje aap verhaal dat kinderen uit de ballenbak bij Ikea zouden worden ontvoerd. Een hardnekkig verhaal dat geregeld weer opduikt, twee jaar terug nog bij het Viva-forum. Het lijkt erop dat hoe meer Ikea de geruchten probeert te onderdrukken, hoe hardnekkiger ze worden.