Sinds een kort weekje is het helemaal hot om aan de waterkant van de Alkmaargracht te zitten vissen. Een buurman en een buurmeisje begonnen ermee en elke dag scharen er zich meer klapstoelen langs het plekje. Elke dag verdubbelt het aantal witte tuinstoelen zich tegen het houten stootrandje.

Het werkt aanstekelijk. Van het weekend betrapte ik mij erop dat ik aan Inge vroeg of ik mijn visspullen een paar jaar terug had weggegooid. ‘Ik denk het wel’, kreeg ik als antwoord. Ik zag mijn rode hengel van drie meter met het fibertopje weer voor me. De laatste keer dat ik met het ding gevist heb, moet ergens tussen de vijftien en twintig jaar terug liggen.

Zo gaat dat met een hype. Iemand doet iets, iemand anders denkt ‘goh, leuk’ en voor je het weet doet iedereen het. Begin maar eens in een gezelschap uitvoerig in je haren te krabben en binnen de kortste keren heeft iedereen hoofdluis.

Internet hobbelt van hype naar hype. Een jaar terug leek het sociale netwerk hyves helemaal hot te zijn. Nu knaagt de belangstelling langzaam weg en lokt het volgende sociale netwerk: LinkedIn. En wat je bij hyves deed, doe je nu bij LinkedIn. Je nodigt allerlei interessante mensen uit om vriend te worden en in no time tel je mee in het netwerk.

Ondertussen liggen er allemaal ongebruikte accounts langzaam af te sterven, verdwijnen vrienden en speurt iedereen alweer naar het nieuwste netwerk. Hoeveel beter kun je aan de waterkant zitten vissen. Zelfs na het vallen van de schemering zitten ze er nog.