Hij zit op de stoel en kijkt naar de voorbij lopende kinderen, alsof hij voor de televisie zit. Hij zwaait en de kinderen in het scherm zwaaien terug. Hij roept en de kinderen roepen terug. Soms staat hij op en geeft een voorbijganger een hand.

Dan weet ik het weer: hij zat er vorig jaar ook. Alleen was ik toen te laat voor de foto’s.