‘Hoe is het met Bilderdijk?’ Hij keek me indringend aan. ‘Ja, toch?’ vroeg hij nogmaals. ‘Ja, inderdaad. Bilderdijk maakt het prima’, antwoordde ik. ‘O, jij was er ook bij?’ ‘In Utrecht, ja. Je hebt er ook nog een blogje over geschreven. Dat was een leuk blogje. We hebben het allemaal gelezen’, vervolgde hij. ‘Ik ben erg gelukkig met Bilderdijk,’ vertelde ik snel. ‘Vanmorgen heb ik nog even in een deeltje gelezen.’ Hij keek tevreden en verdween achter een opening verstopt achter een boekenkast. Ik voelde me even zweven, zeker omdat de twee zware tassen met boeken in het niet vielen met de aankoop van toen.