Een vreemde gewaarwording. De trein van half zes vanuit Utrecht naar Almere lijkt iedere dag drukker te worden. Zit ik nog in alle rust in het boemeltje van Houten naar Utrecht, in de trein naar Almere moet ik vechten om een plekje.

Gisteren stopte de overvolle trein een paar honderd meter van Utrecht. ‘Er is aan de noodrem getrokken’, concludeerde de conducteur door de intercom. ‘We zoeken het lek’, vertelde de machinist wat later. ‘Misbruik wordt gestraft’, dacht ik.

Het was niet de noodrem, maar een storing merkten we toen we wegreden en een paar honderd meter verderop weer stilstonden. Het stoppen, rijden, stoppen en langzaam rijden leverde een vertraging op van een halfuur.

Vervelend allemaal. En toch was de trein weer bommetjevol vanavond.