De twee meiden droegen identieke brillen met een donker en zwaar montuur. Ze staarden wat onwennig om zich heen en spraken wat tegen elkaar. De brillen zorgden ervoor dat ze bij elkaar hoorden, net als de herdershond die achter het stel aanliep, geleid door een touwtje.

Het lichtblonde meisje stopte even, tikte het donkerblonde meisje aan. Zij stopte ook even en de hond hield ook keurig halt. Het lichtblonde meisje wees in de richting van het Malieveld. De andere wist het ook even niet en schudde met haar hoofd.

De brillen beheersten de gezichten zo dat de meiden jaren jonger leken dan ze waren. De zwarte en de lichte legging contrasteerden met elkaar, net als het ruitjesbloesje en het donkere dasje.

Victor en Rolf, schoot door mij heen. Het zijn gewoon Victor en Rolf, maar dan in vrouwelijke gedaante. De hond draaide zijn kop om, terwijl de rest van zijn lijf in de richting stond waarheen de meiden keken. Zijn droeve ogen staarden mij aan. Net alsof hij de enige normale van het stel was.