‘Allemaal voor een eurootje per stuk hoor, meneer.’ Ik sta iets na achten midden op de boekenmarkt aan het Spui. De zonnestralen warmen de kraampjes op. Een paar morsige mannetje struinen in de rijen boeken die sommige handelaars al uitgestald hebben in hun boekenstalletjes.

Bij een kraam staat een groepje mannen terwijl de handelaar zijn boeken uit de dozen haalt. Aan de andere kant van de kraam staat een bezoeker die de boeken eveneens uit de doos haalt. Daarbij glijden zijn vingers aandachtig over de boekenruggen. Soms houdt hij een boek vast en bladert er snel even in voordat hij het boek laat aansluiten bij de andere boeken.

Bij mij heeft de handelaar zijn boeken ook op de laadklep van zijn transportbusje uitgestald. ‘Deze ook een euro meneer.’ Hij staat op de laadklep zoals sommige bloemen- en plantenverkopers op de markt hun waar aanprijzen. Dan houden ze zo’n varen omhoog en zeggen erbij ‘Voor vijf euro, maar daar krijgt u natuurlijk deze bij mevrouw.’ Vervolgens grijpen ze wat viooltjes of afrikaantjes erbij en iedereen trapt erin.

De boekenverkoper is druk in de weer met de reserveband van zijn busje. Hij probeert het grote ronde geval aan een zijkant van zijn busje aan iets op te hangen. Het ding wankelt. Net als de tafel waarop zijn boeken liggen. Hij schudt zachtjes heen en weer, alsof er een zachte aardbeving gaande is. Ik verwacht dat de tafel elk moment in elkaar stort, maar het blijft beperkt door de schuifbeweging.

De zachte prijsjes verleiden mij, net zoals de huisvrouw die met die varen naar huis gaat, terwijl ze thuis al 3 varens heeft staan. Die viooltjes heeft ze ook niet nodig, alleen die afrikaantjes zagen er zo schatig uit. Deze man krijgt mij echter niet verder in verleiding. Hij wijst. Die boeken ook hoor. Hij is compleet hoor, roept hij als ik per ongeluk een deeltje van een 3-delig werk oppak en bekijk.

Ondanks dat loop ik met een volle tas met aantrekkelijke boeken weg. Met in mijn hoofd het idee dat ik inderdaad een goede deal gesloten heb.