De ramp met het olielek in de Golf van Mexico duurt al 85 dagen en de oplossing is nog steeds niet gevonden. Er stroomt veel olie de zee in. Een probleem vormt de diepte. Het lijkt of er geen middelen bestaan voor de bestrijding van een ramp op grote diepte. Ondertussen vervuild een enorm gebied. Of iemand dagelijks een paar liter olie over zijn moestuintje giet.

Ik schreef al in mei dat ik hier heel verdrietig van ben. Zeker ook omdat je er zo weinig aan kunt doen. Verantwoordelijken lijken machteloos toe te kijken en BP bekommert zich enkel over de rekeningen die het moet betalen. Over de hoeveelheid olie die in zee is gestroomd kan het bedrijf alleen maar zeer ruwe schattingen maken: tussen de 300 en 600 miljoen liter ruwe olie. Hoeveel het bedrijf intussen kwijt is aan de bestrijding weet het wel erg goed: 3.12 miljard dollar. Ook is de beurswaarde van het Britse oliebedrijf flink gekelderd.

De echte rekening is nog niet gepresenteerd. De enorme – blijvende – schade aan natuur en leefmilieu van heel veel dieren. De prachtige moerasgebieden rond New Orleans kennen we straks alleen maar van flickr-plaatjes. Ondertussen uiten Nederlandse wetenschappers hun zorgen over alle booractiviteiten die BP in het gebied rond het lek pleegt. Ze waarschuwen dat al het gewroet, geboor en gehak in de bodem wel eens een veel groter lek en daarmee grotere ramp kunnen veroorzaken. Het gesteente is daar aardig poreus en de krachten van het gas en de olie zijn ongekend.

BP rotzooit ondertussen met de nieuwe kap. De test is uitgesteld. Dus wanneer het allemaal goed opgevangen en afgevoerd wordt, is de grote vraag. De klok tikt, elke minuut is weer wat geld op de onbetaalbare rekening. De ruwe olie verwoest de natuur blijvend. En het orkaanseizoen begint. Net als alle anderen, kan ik machteloos toezien en eindelijk hopen dat er snel iets gebeurt. Zeker is dat zo’n ramp helemaal nooit meer mag gebeuren.