De Neudeflat (rechts) steekt schril af tegen de Domtoren (links) in Utrecht

Een mooi initiatief natuurlijk, een verkiezing van het lelijkste gebouw van Nederland. Ik heb iets met lelijke gebouwen. Ze ergeren me mateloos. Dan kan ik me echt niet voorstellen dat iemand het in zijn hoofd heeft gehaald iets anders te slopen voor die lelijkheid. Een man die ook een gezin heeft, van zijn vrouw houdt en ‘s avonds met z’n Labrador een rondje door de wijk loopt.

Man? Ja man, want het zijn bijna altijd mannen die een waanzinnig groot uitgevallen penis moeten ontwerpen. Of een ontzettend lelijk grijs geval ergens neer moeten zetten. Mannen die hun merktekens in het landschap willen achterlaten. Net als hondjes die ook hun domein moeten markeren met behulp van een plasje tegen een paal. Alleen is bij deze architecten de plas wat groot uitgevallen.

Heel belangrijk bij lelijke gebouwen, is wel dat de omgeving ook bepaalt hoe mooi of lelijk een gebouw is. Zo vind ik de Bijenkorf in Leiden aan de kant van de Oude Rijn oerlelijk. In menig stad zou het gebouw prachtig staan, maar op die plek past het gewoon niet.

Het gebouw waar ik echt tegen fulmineerde: de Neudetoren in Utrecht. Oerlelijk, hoe kun je zo’n gebouw daar neerzetten? Dan moet je over flinke mate barbaarsheid beschikken. Maar moet je zo’n gebouw nu onmiddellijk weghalen? Ik weet het niet, want je kent deze lelijkheid en je weet niet wat voor een lelijkheid hiervoor in de plaats komt. Bovendien zette de reactieblog van Uitdragerij.nl over de schoonheid van Utrecht mij sterk aan het denken.

Lelijke gebouwen markeren ook een tijd, een gedachte. Als dat een respectloze gedachte voor de omgeving was, dan is het ongepast om er even respectloos mee om te gaan en het gebouw te slopen. Er zijn namelijk heel mooie gebouwen tegen de vlakte gegaan omdat anderen het lelijk vonden. En wie bepaalt lelijkheid? De omgeving maar nog veel meer de heersende klasse. En wie ben ik om mijn mening over schoonheid op te dringen aan een ander? Dat hebben al genoeg gedaan.