Ik voelde me wel een beetje schuldig. Vlak voordat de echte zonsondergang boven Almere zich zou laten zien, zette ik het op een lopen. Ik had echt even zin om heerlijk een rondje te hollen. En als ik iets niet wil doen bij het lopen, dan is dat rennen en foto’s maken tegelijk.


Natuurlijk maakte ik een paar foto’s voordat ik ging hollen, maar het is geen echte zonsondergang.

De hemel kleurde aan de kant van het IJmeer werkelijk prachtig. Daar kon je echt de zon in de Zuiderzee zien zakken. Voor mij bleef hij achter de dijk. De hemel kleurde daar in de tinten geel naar rood. Wat donkere plukjes wolken verzamelden zich een eindje van het echte tafereel af.

Aan de andere kant kleurde de hemel in prachtige tinten en veranderde geleidelijk van rood via roze naar paars en uiteindelijk via blauw naar wit. Het zag er heel fraai uit. Ik holde onderwijl en merkte dat helemaal niemand al dit schoon zag.

Had ik het niet voor mezelf moeten houden en al klikkend met een camera rondlopen? Ik heb er van genoten en het sluit de dag waardig af.