Wolkenhemel boven Almere aan einde van de dag

Hij tikte op het scherm. ‘Wor je ut nou nooi zat? Gaon die zonsondergange jou nou nooi vervele?’ Ik keek iets omhoog, naar het randje van het scherm. ‘Nou, nee’, zei ik. Het kwam er een beetje kribbelig uit. ‘Nou mij gaon ze ondertusse stierluk vervele.’

Iedere dag is weer anders. Toch?

Hij kijkt mij indringend aan en ik zie z’n ogen zweven tussen guitigheid en ernst. ‘Jij vin da leuk, maar moe je nou de heule wereld daarmee vermoeie?’ ‘Je hoeft het niet te lezen’, zeg ik. ‘Je kunt het gewoon overslaan hoor.’

Mening
Graag lees ik hieronder bij de reacties je mening over mijn zonsondergangen. Gewoon blijven doen, een speciale blog ervoor maken, of helemaal stoppen. Zeg het maar…