In de serie zonsondergangen boven Almere

Het duurt nog even, maar er gaat regen vallen. Zoveel verraden de wolken wel. Hoeveel en wanneer weet niemand. De wolken lijken het nog even op te willen houden. Ze sperren hun mond open in de hoop het nog even uit te kunnen stellen. Een straal zonlicht piept tussen het nauwe gaatje. Nog eventjes, spreekt het geruststellend tot de toeschouwer.

Maar dan barst de bom en stort alles met een enorm geraas naar beneden. Fietsers en sufhoofden doen er niet toe. Dan maar een nat pak, maar ik ben het kwijt, verzucht de wolk met een glimlach.