Voor het dichten de veer wat bijschaven kan geen kwaad (bron: schiedam.nl)

Een blog roept reacties op. Leuk reacties en soms ook wat minder leuke reacties. Het staat iedereen vrij om te reageren, dus ik laat de negatieve reacties altijd staan. Alleen als iemand zich respectloos uitlaat en ook nog eens anoniem optreedt, is het voor mij een reden om zijn reactie te verwijderen. Negatief reageren mag, maar je moet je wel fatsoenlijk gedragen.

Gisteravond kreeg ik een reactie op mijn wolkenblog over een gedichtje dat ik geschreven had naar aanleiding van een zonsondergang. Volgens de anonieme persoon die achter deze reactie zat, wordt een gevoel niet automatisch een gedicht als je woorden achter en onder elkaar zet. Ik kon het maar beter bij foto’s laten. De anonieme persoon ondertekende zijn reactie met ‘een vriend’.

Vrienden kunnen natuurlijk eerlijk dingen tegen je zeggen. Je moet niet zoveel drinken, stop nou toch eens met roken of zou je niet een beetje aan je lijn denken. Allemaal dingen die een bezorgde vriend tegen je kan zeggen. Waar deze vriend me voor wil behoeden, weet ik niet. Wat ik doe, is voor niemand schadelijk. Hooguit kost het een halve gram CO2 voor de 5 bites die een server extra moet draaien om mijn dichtsel te bewaren. Verder geeft het weinig schade. Hoogstens de ergernis van ‘een vriend’. Als hij dan geen argumenten geeft waarom ik de wereld mijn gedichten over de zonsondergang moet onthouden, dan houdt het voor mij op.

Wel jammer, een interessante discussie zou kunnen ontstaan over wat poëzie is. Is een rij woorden over een plaatje een gedicht of niet? Waarom zou het luide gekrijs van Nico Dijkshoorn wel een gedicht zijn en de woorden die ik ‘s avonds vanaf een zolderkamertje op een blog plaats niet? Wanneer het dichten alleen voorbehouden is aan een elite, dan wil ik het werk dat ik doe, gelijk als iets anders bestempelen. Ik versta onder een gedicht: taal, klanken, geluid, liefde, horen, muziek, ontroering, tranen, boos, vrolijk, lachen, seks, dralen en opwinding. Kortom: alles!

Daar komt nog bij dat ik het heerlijk vind om het te doen. Het dwingt mij om nog eens goed na te denken over wat ik zie. Het draagt bij aan een stuk bewustwording. Dat wil ik graag met anderen delen via mijn blog. Die vriend zou ik adviseren: lees maar niet wat er staat. De rest: lees lekker en reageer met je naam erbij. Misschien ontspint er dan echt een interessante discussie.