Het zien van de aankondiging van Adam’s Apples was genoeg om er vooraf al een blogje aan te wijden. Sommige mensen geven een heel goed advies wat een goeie film is. Annet Malherbe is zo iemand. Ik heb afgelopen weekend de film pas kunnen bekijken. De reactie van Wouter onder het bericht, had me alleen maar nieuwsgieriger gemaakt. En mijn verwachting werd waargemaakt, sterker nog: overtroffen. Want Adam’s Apples is werkelijk een wonderschone film.

Het verhaal is een loodzwaar verhaal dat buitengewoon luchtig wordt verteld. De neonazi Adam komt terecht bij de predikant Ivan. Adam heeft net een gevangenisstraf uitgezeten en hij is via de reclassering bij de predikant gekomen. Hij moet er 3 maanden blijven. Wat zijn doel is, moet hij zelf bepalen, stelt de dominee. Adam zegt dat hij een appeltaart wil bakken, van de appels uit de appelboom die bij de kerk staat.

Adam is terechtkomen in een absurd verhaal met absurde mensen. Ivan is namelijk iemand die over-positief is. Alle ellende weet hij positief om te zetten en daarbij stelt hij de wereld anders voor dan ze is. Zijn gehandicapte zoon kan helemaal niks en zit de hele dag doodstil in een rolstoel. Ivan vertelt iedereen dat hij voetbalt en rekensommen kan maken. Naast Ivan wonen Gunnar (alcoholist en verkrachter) en Khalid (een benzinepompovervaller) in de pastorie. Mensen van wie Ivan zegt dat ze hun leven hebben verbeterd, maar bij wie Adam ziet dat ze helemaal niet veranderd zijn.

Tot zover is het een mooi verhaal, maar wat mij echt grijpt is dat het bijbelverhaal Job in de film binnendruppelt. Aanvankelijk nog erg komisch doordat de bijbel steeds openvalt, maar het wordt echt benauwd als Adam het boek Job daadwerkelijk gaat lezen.

Adam vindt zichzelf een slecht mens en hij wil graag Ivan breken. Dat ongekend positieve beschouwd hij als een overlevingsmechanisme en dat wil hij kapotmaken. Dat Adam eigenlijk onderdeel wordt van zijn eigen verhaal, krijgt hij pas veel later in de gaten. Het maakt het boek Job wel buitengewoon interessant. Job is namelijk voor veel christenen een niet te rijmen bijbelboek. De beproeving en de ellende die deze man treft, staat in schril contrast met de liefde van God. Juist dit contrast maakt het boek zo geschikt voor een film. Een film waarin het geloof niet duimdik bovenop ligt, maar wel een rol speelt. Naar mijn overtuiging is het een duiding van het boek Job. Want het is een prachtig verhaal.

Dat is het niet alleen. Juist de luchtige vertelwijze en de grote hoeveelheid humor in deze film, maken Adam’s Apples tot een heus pareltje. Want zo op het eerste gezicht is het een mooi verhaal met prachtige beelden en heel fraai acteerwerk van zowel Ivan als Adam. Kortom, een film die meer dan de moeite van het bekijken waard is.