Domkerk van Utrecht

Vaak als ik in Utrecht ben, probeer ik eventjes de enige Domkerk van Nederland te bezoeken. Heel soms loop ik snel naar binnen, laat mijn ogen even langs de gewelven glijden, probeer de rust die binnen heerst te pakken en dan vertrek ik weer naar buiten.

Niet altijd lukt dat natuurlijk, maar vandaag kon ik het moment even pakken. Ik liep de kerk in en passeerde iets achter het dwarsschip een groep die achter een gids aanliep. ‘De mensen met hoogtevrees moet ik wel waarschuwen’, hoorde ik hem zeggen. ‘We gaan namelijk straks een paar spannende manoeuvres uitvoeren.’

Ik was op weg naar een bijeenkomst van mijn werkgever Romae en het overkoepelende Liquimondo. De dingen die daar behandeld worden draaien om mobieltjes, internet en e-books. Dingen die een heel eind lijken af te staan van zoiets eenvoudigs als een gids die een groep in een kerk rondleidt. In werkelijkheid ligt dat helemaal niet zo ver uit elkaar. Veel rondleidingen in musea verlopen al via een koptelefoon en allerlei mooie applicaties voor mobieltjes kunnen de bezoeker informatie geven die hij voorheen alleen in de diepste archieven kon vinden.

Alles kun je omzetten in augmented reality, een fenomeen waarbij de werkelijkheid (offline) samenvloeit met de online wereld. Zo kun je snel en eenvoudig zien op je mobieltje welke trein bij het meest dichtstbijzijnde station vertrekt naar de eindbestemming die jij wilt via de iPhone applicatie Trein. Of je ziet razendsnel welke andere ontwerpen er van de Euromast zijn gemaakt als je ervoor staat via Urban Augmented Reality. Informatie die je een jaar of 10 vrijwel niet kon vinden, is nu in een paar seconden voor handen. Ideeën genoeg, vooral historische locaties zoals Utrecht en Leiden.

Het roept bij mij wel de mijmering wat de plaats is van de gids die een groep mensen door een stad rondleidt. Het is ontzettend leuk. Ik heb het eens in Leiden gedaan voor een groepje vriendinnen van mijn moeder. De verhalen die je vertelt bij een gebouw of op een specifieke plek, bevatten naast droge feitjes ook heel veel leuke kronkels, grappen en anekdotes. Een kunst die de echte gids goed verstaat. Hoe kun je die verhalen met dezelfde geestdrift overbrengen via een ‘afstandelijk’ medium als mobiel internet.

Tenslotte moeten we ook oppassen niet alles van augmented reality te voorzien. Soms is het ook heerlijk in een kasteel te fantaseren over de ridders en de jonkvrouwen die er ooit rondliepen. Dan hoef ik dat niet te zien in een op echt lijkende animatie. Aan de andere kant, verhalen lenen zich uitstekend voor augmented reality. Dat staat voor mij als een paal boven water.