Best schrikken natuurlijk als Frits Bolkenstein in de Pers vanmorgen alle joden adviseert het land te verlaten. Even later volgde het bericht over de homo’s. Zo snel mogelijk het land uit, naar plekken waar je wel geaccepteerd wordt.

Ik heb het er een jaar of 12 geleden met een verkering over gehad. Wat doe je als er een verschrikkelijk regime aantreedt dat bepaalde bevolkingsgroepen uitsluit en zelfs haat verkondigt? Vertrek je dan of blijf je dan. Vertrekken biedt de mogelijkheid om vanuit het buitenland te werken aan de achterblijvers. Blijven biedt de mogelijkheid om het gevecht aan te gaan ter plekke tegen de terreur.

Volgens haar kon je beter vertrekken, volgens mij kon je beter blijven. En hoe basaal het ook klinkt: het is niet zozeer afhankelijk of je blijft of niet. Het heeft te maken met de strijdlust en het geloof in rechtvaardigheid. Vorige maand toonde nobelprijswinnares Aung San Suu Kyi in Myanmar dat ze ondanks haar huisarrest dapper doorvocht en na haar vrijlating daar verder mee gaat.

Je kunt dus uit een Utrechtse wijk vertrekken en het gevecht elders verder doorgaan zoals het Utrechtse homopaar nu doet. Je kunt er ook blijven wonen en het gevecht van daaruit voeren. Ik denk zelf dat het laatste veel meer energie en een heel dikke olifantenhuid vergt. Zou het helpen als wij deze mensen ondersteunen en het gevecht tegen racisme en haat voeren in plaats van mensen te adviseren dit land te verlaten?