Op nieuwjaarsdag hoort het kijken naar het nieuwjaarsconcert, gevolgd door het skischansspringen in Garmisch-Partenkirchen. De traditie is ongetwijfeld ontstaan omdat er op nieuwjaarsdag verder weinig op televisie te zien was. Zodoende bleef die televisie keurig aan na het even traditionele nieuwjaarsconcert, waarvan zelfs de toegiften tot een vast prik zijn verworden. De verwachting mag niet teleurgesteld worden, zeker niet als het om een katerig nieuwjaarspubliek gaat.

Vandaag tijdens het skischansspringen gelijk de kerstboom afgetuigd.
De glitters – eigenlijk is het engelenhaar – vlogen door de lucht. Ze zwerven al sinds de dag na Sinterklaas door het huis. En ze zullen – leert de ervaring – nog wel even door het huis blijven zwerven. Soms kom ik die dingen hartje zomer nog ergens tegen in een verlaten hoekje. Vandaag probeerde ik het gros op te vangen in een boterhamzakje. Of het helpt? Ik hoop het beste, maar vrees het ergste.

Doris hielp met evenveel verve om de boom leeg te plukken als bij het optuigen van de kerstboom, de dag na Sinterklaas. Kerst is nu definitief voorbij. Tot slot komt dan nog de laatste traditie na nieuwjaarsdag: de verjaardag van Inge. En daarna kunnen we aan het werken slaan.