Als je ziek thuis zit, kan de baas weleens met je meelezen. In het verleden kon je nog wegkomen met ‘ik kruip lekker onder de wol met een goed boek’. Als je een nu een tweet de wereld in stuurt of een berichtje op facebook plaatst vanaf je ziekbed, ben je verdacht.

De wereld schreeuwt om protocollen voor social media, als je de berichten van marketingfacts en de pers vanmorgen moet geloven. Tuurlijk is het handig om als werknemer wat afspraken klaar te hebben liggen, maar moet je alles wat je werknemer online doet vastleggen? Volstaan de bestaande afspraken niet?

Onzin natuurlijk je mag best met een buikgriep vanaf de wc twitteren over de brand in Moerdijk met de trending topic ‘GROTE VUURBAL JONGUH‘. Of je bekommeren om de naastenliefde in het natte Australië, terwijl bij jou iets anders wegdrijft. Erover schrijven schijnt net zo verkeerd te zijn als over de kwaaltjes die je onder de leden hebt.

Een jaar geleden riepen ambtenaren om een protocol dat online gedrag moest definiëren. Deze is een halfjaar geleden verschenen op rijksoverheid.nl. Ik heb er weinig meer over gehoord. Ook zie ik niet dat meer ambtenaren daarom zijn gaan twitteren. Persoonlijk denk ik dat je je net zo moet gedragen online als wanneer je met iemand in de trein zit en over je werk praat. Veel dingen moet je dan niet zeggen. Twitter zulke dingen ook niet. Verder geldt dat je gewoon moet beginnen met het inzetten van social media voor werk èn privé.

Het geval van politiechefs die zich iets zeggen in een televisieprogramma of die boodschap twitteren, staan gelijk aan elkaar. Maar volgens mij is dat een ander probleem: alleen politici mogen tegenwoordig een mening hebben over beleid.