Politici blinken uit in het opwekken van een idee bij het publiek. Als je een frase maar lang genoeg herhaalt, dan gelooft het publiek dat vanzelf. Vooral populisten weten de woede van het volk aan te wakkeren als je maar lang genoeg een onwaarheid opnieuw vertelt, wordt het vanzelf een waarheid.

Vanmorgen trof ik op het station een foldertje aan van de PVV waar ik veel onwaarheden vond. Het gebruik van subsidieslurpen en linkse waanzin. Het milieu dat maar als een linkse hobby wordt weergegeven en de arme autorijder die maar eindeloos betaalt voor al die waanzin. Hardwerkende ondernemers moeten zwaar lijden onder al die wetten en onnodige belastingen. Kortom, het land is zwaar in crisis.

Beeldvorming

De keerzijde van dit brute verhaal is dat het vooral beeldvorming is waar de teksten over gaan. Als je het maar vaak genoeg zegt en herhaalt, dan wordt het vanzelf waar. De waarheid is dat bepaalde rechtse hobby’s als auto en ondernemers de belastingbetaler ook bakken met geld kosten. Het grootste deel van de staatsschuld is niet veroorzaakt door een buurtschool waar onderwijzers keihard werken om kinderen kennis bij te brengen.

Het grootste deel is veroorzaakt door banken in nood, een garantie van een kleine 100 miljard is richting die banken ook nog eens afgegeven. Ook blijft het sterk de vraag of het bedrag dat destijds is betaald om Fortis te redden ook weer terugkomt. Geld waar geen linkse hobby ook maar iets mee te maken heeft gehad. Het merkwaardige is dat deze discussie helemaal niet gevoerd wordt.

Wangedrag

Wel moet iedereen voor het wangedrag van een kleine (rechtse) elite boeten. Scholen die veel werk verzetten in wijken waar minderbedeelden wonen, moeten flink geld inleveren. Hierdoor nemen kansen voor jongeren enorm af en ontstaan een onveiligheid die vele malen groter is dan de schijnveiligheid die de PVV in haar folder propageert: ‘cameratoezicht en preventief fouilleren’.

Als ik dan lees dat het merendeel van werkend Nederland zijn handen afhoudt van de zorg, niet voor de klas wil staan of de handen wil laten wapperen in de Rotterdamse haven, dan vraag ik mij af hoe oprecht het geschreeuw is. Bovendien weet ik niet wie straks onze troep moet opruimen, want ook daarvoor zijn weinig mensen te porren.