Ouders van kinderen in Amsterdam-West zijn helemaal verbolgen over het nieuwe beleid in het stadsdeel: je bent nu verplicht om je kind naar een school in het stadsdeel zelf te sturen. Op die manier hoopt de stadsdeelraad dat de school een betere afspiegeling geeft van de wijk waarin deze staat. Ouders zijn nu woest: ze worden belemmerd in het recht op vrije schoolkeuze. Ook de minister van Onderwijs Marja van Bijsterveld vindt het als sociaal-democraat belangrijk dat ouders zelf kunnen kiezen.

Het recht op vrije schoolkeuze is iets moois. De reactie van mensen in Amsterdam is terecht. Het recht op vrije schoolkeuze ligt voor openbare scholen helemaal bij de ouders. Een school mag een leerling nooit weigeren. Tenzij het bijzonder onderwijs is. En dat is oneerlijk.

Overheidsgelden

Deze bijzondere scholen ontvangen namelijk dezelfde overheidsgelden als openbare scholen, maar mogen leerlingen weigeren op basis van hun zogeheten grondslag. Hiermee dreigen openbare scholen in bepaalde stadsdelen het afvoerputje van de buurt te worden. Zeker als het gaat dan niet om zwarte leerlingen, maar om zwakke leerlingen. Wat betreft die zwakke leerlingen zou het beleid zo moeten zijn dat scholen de zorgleerlingen verdelen onder elkaar.

In die zin zou het recht op vrije schoolkeuze van twee kanten kunnen worden gehanteerd. Een school kan in dat geval ook een leerling weigeren omdat het bijvoorbeeld een maximum aantal zorgleerlingen in huis heeft. Dat staat dan los van grondslag. Een klas vol leerlingen die aandacht vragen, kost aandacht voor kinderen die minder aandacht vragen. Ook vind ik dat iedere door de overheid gesubsidieerde school bereikbaar moet zijn voor een leerling.

Wassen neus

Een maatregel als het stadsdeel in Amsterdam toepast, is een wassen neus. Je haalt daarmee alleen maar de woede van de ouders op de hals. Er zou veel winst worden behaald als de zorgleerlingen wat beter verdeeld zouden worden over een stad. Daarmee zou je ook in de richting van die leerlingen een betere vorm van onderwijs kunnen geven.