Gisterenmorgen bij het hardlopen trof ik een groepje fans aan op een bruggetje over de A1. Ze hingen over de reling en zwierden met een grote vlag. Het paard dat onderdeel uitmaakt van het logo zwaaide over de auto’s die in de richting van het westen reden. Auto’s en bussen met mensen op weg naar de voetbalwedstrijd toeterden. Het gaf een soort van verbondenheid daar op die brug over de snelweg.

Symbool
De A1 als symbool van de weg naar het westen. Het voetbal als symbool van verbondenheid van alle Twentenaren. Hoewel dit laatste niet helemaal waar is. Zoals ik vorig jaar al schreef: de naam FC Twente dekt niet heel de regio, maar een deel van Twente. Ondanks dat zullen de Heracles fans heus een oogje dichtknijpen. Twente is Twente.

Ik ben blij voor de fans dat hun voetbalclub zo presteert. Aan de andere kant kan ik het niet begrijpen. Wat bezielt mensen dat ze op hun vrije zondagmorgen al over de reling van een brug over de snelweg hangen? Het is dan niet het voetbal maar de verbondenheid van een groep mensen.