Prinsjesdag is een feestje. Ook als de boodschap geen feestje is, blaast de klaroen door Den Haag. Iedereen op zijn netst. De minister van Financiën trots met zijn koffertje. Daar liggen dan de documenten waar iedereen reikhalzend naar uitziet. Ook al is de boodschap die in die stapel papieren staat, geen feest.

Als iemand dan eerder de boodschap verklapt, valt een rouwkrans om het feest. Geen waxinelichthouder meer te gooien door een waxinelichthoudergooier. Geen vrolijk getrappel mee en tramsporen bezaaid met paardenvijgen. Nee, in plaats daarvan liggen de papieren op straat.

Met een druk op de knop heeft het ict-bedrijf de documenten zichtbaar gemaakt. Ze waren keurig verstopt, maar iedereen kon er toch bij. In de documenten staat dat er een nieuwe website voor het koninklijk huis komt. Daar is 300.000 euro voor. Ik zal niet verklappen wat deze site gekost heeft.

Wat ik wel wil verklappen is dat iemand die dit artikel gisteren had willen lezen, het niet kon vinden. Terwijl het gisteravond om 21 uur al klaar was.