De kerstboodschap zie ik vandaag overal rondlopen. Grote tassen boordevol met goederen. Een tas links, een tas rechts.  De linkertas houdt de rechtertas in evenwicht bij het lopen. Geen wankel evenwicht, maar tjokvolle boodschappentassen houdt de koper in de handen.

Op de transportband voor mij in de winkel was een echtpaar druk in de weer de enorm volgeladen boodschappenwagen over te laden. Flessen wijn rolden zachtjes met de transportband mee. Dozen met salades. Zalm. En een serie groentes schoven traag vooruit. Ze gingen door de handen van de cassière.

Buiten sjouwde de ene een nog zwaardere kerstboodschap dan de ander. Het ene gerecht nog veelbelovender dan het andere. Het verdwijnt straks in de magen. Een kerstboodschap die we snel vergeten zijn. Onze rug doet langer zeer van het sjouwen dan dat het maaltje verorberd is.