Het is weer zover: vandaag hebben de dames de kerstboom opgetuigd. Hij staat te pronken in de hoek van de kamer. Op de plek waar normaal de stoel staat, lichten nu de lampjes, de beertjes en kerstballen.

Glitter en glimmer op een tafeltje. Het is een kunstboom en dat kun je nauwelijks zien. Al ruikt het huis naar stoffig plastic. En zijn de naalden overduidelijk geknipt uit iets van kunststof. De stukjes ijzerdraad als takken en de plastic pootjes doen de rest.

Gisteren was bij Kassa de kunststofbomen-test. Vooral de goedkope plaatsen kregen er aardig van langs. Ze waren veel te nep en droegen zo niet bij aan de kerstsfeer. Alsof een 70 euro kostende Nordmann die 6 weken in huis staat een kerstsfeer oproept. En dan zijn mensen nog verbaasd dat hij na nieuwjaarsdag uitvalt.

De beste remedie om een kunststofboom aan het zicht te onttrekken is hem volhangen. En dat is met de beertjes, ballen en slingers aardig gelukt. De Elandknuffel bovenop fungeert al jaren als volwaardige piek en hij doet zijn werk goed. Onze kunstkerstboom hangt nu zo vol dat er geen kunststoftak leeg is gebleven. Zo ziet niemand dat het een nepperd is.