Bij de wandeling in de middagpauze loop ik even door de kronkelpaadjes van de Hortus van de VU. De verse houtsnippers kleven aan mijn schoenzolen. Het bochtje om waan ik mij zelfs even ver van de bewoonde wereld. Achter de kassen langs, terug voorbij het riet dat in het hoekje groeit.

Daar broedt een koppeltje meerkoeten vlak achter de houten plank langs de waterkant. Precies als ik eraan kom lopen, nadert een ouder het nest vanuit het water. Als op commanda staat de meerkoet op van het nest. De eieren liggen in vol ornaat in het zicht. De andere ouder kruipt omhoog de takkenbos op.

De eieren zijn gespikkeld en voor de grote van de meerkoet best groot. Ietsje kleiner dan een kippenei, maar met mooie vlekken. De 8 eieren liggen in het nest, de takjes van het nest zijn er mooi omheen gevlochten. Hier ligt een stukje vakvogelschap.

Opgelucht zwemt het meerkoetje van het nest. De andere ouder schikt zichzelf en laat zich op de eieren vallen. Zo verdwijnen ze weer uit zicht. Het opgeluchte meerkoetje neemt net een duik in het water. Vrijwel meteen komt het diertje omhoog met iets in zijn snavel. Beet. De ouder geeft een krijs vanaf het nest. Zo die is binnen.