Het bereik van de Wifi in huis is niet overal ideaal. Zeker sinds de router beneden staat, lukt het op zolder nauwelijks om op internet te komen. Laat op zolder nou net mijn bureau staan. Zodoende verlangde ik al een tijdje naar een versterker van de draadloze golven.

Bij de Aldi had ik er een keer eentje gevonden. Alleen vond ik hem alleen in het krantje. De Wifi repeaters waren al uitverkocht. Gelukkig werden ze weer aangeboden. Zodoende stond ik vlak na openingstijd bij de ingang. Er kwam al een jongen uit de winkel met een enorme computer. Hij werd gevolgd een oudere man met een groot computerscherm.

Zodoende rende ik naar de kassa en sloot aan in de rij. Als ze er zijn, dan zijn ze bij de kassa, heb ik ondertussen geleerd. De laatste aankoop was wat minder geslaagd. Het ging om een harde schijf van 1,5 Terrabyte die ik pas een jaar na aankoop aan de praat kreeg. Ook toen stond ik met openingstijd in de winkel.

De man voor mij haalde er 2. Ik vreesde dat ik naast het net zou vissen. Maar de cassiere pakte behendig 2 nieuwe exemplaren. ‘Die wil ik ook’, zei ik nadat de man had afgerekend. Naast de 2 Wifi repeaters ging hij er vandoor met een pakje schnitzels en een spitskooltje. ‘En de man achter mij, wil er volgens mij ook eentje.’

Ik hoorde de oudere man eerder bij de filiaalmanager vragen om een exemplaar. ‘Die liggen altijd bij de kassa, anders ben ik ze zo kwijt.’ Je bent ze sowieso snel kwijt, dacht ik toen. Nu knikte de man achter mij in de rij. ‘Ja, van hetzelfde’, zei hij.

De cassiere liet mijn exemplaar over de scanner gaan en legde het volgende op de loopband. De man greep het gretig vast. ‘Nee, meneer. Eerst afrekenen’, zei ze streng. ‘Dan mag u hem meenemen.’ ‘Ik wil hem heel graag’, antwoordde de man als excuus.

Ik ging naar huis met het ding. Helemaal blij. Het was me gelukt om een felbegeert artikel van de Aldi te pakken te krijgen. Ik wist niet dat het nu pas begon. Ik moest het ding nog zien in te stellen. Dat was een stuk lastiger dan ik verwachtte.

Allereerst beweerde de handleiding dat je via een kabeltje contact moest hebben met je router. Ik was een halfuur in de weer om op zolder een stopcontact te maken in de nabijheid van het computerdraad dat door ons huis van beneden naar boven loopt.

Daarna moest ik het ding zien in te stellen. Ik volgde netjes de handleiding omdat ik hem het signaal wilde laten versterken. Zodra ik het had ingesteld, beweerden computer en mobieltje dat er conflicterende IP-adressen actief waren. Dan de ‘bridge’-functie proberen. Ook dat hielp niet. Dan maar iets aanvinken, bedacht ik me.

Ik ontdekte dat de Wifi repeater ook zonder internetaansluiting via een draadje werkte. De conflicterende IP-adressen waren verholpen met het vinkje. Daarna zocht ik een ander plekje voor de repeater. Nu staat hij op de eerste verdieping in de buurt van een raam. Het draadloos netwerk beslaat nu het hele huis met dezelfde code.

Ik ben ontzettend blij. Nu hoef ik niet meer de router op de rugleuning van de bank te leggen als ik op zolder wil internetten.