De poelier op de markt had weer een bijzonderheid voor mij: de resten van een heuse ree. Zo liep ik naar huis met 3,5 kilo aan ribben, schouder en stukjes mergpijp. De enorme zak met gebeente moest natuurlijk thuis verwerkt worden voor de vriezer. Als altijd is de vriezer te klein voor dit soort aangelegenheden.

De honden kregen een stuk rib en hebben het heerlijk opgekloven. Dan valt op hoe verschillend de twee het opeten. Saartje haalt er eerst al het vlees vanaf en nekt dan de ribben een voor een. Teuntje hanteert de ruwe methode. Zij eet het van boven naar beneden. Het boeit niet of dat eerst vlees of eerst bot is.

Nadat ze de rib hadden verorberd, bleven de dames teckel in de keuken hangen tot ik de kippenbotten en overblijfselen van de ree had verwerkt. Het ruikt behoorlijk sterk dat wild. Daardoor duurde het even voordat ik het goed kon verwerken. Nu zit de vriezer weer bomvol met vlees. De lade voor de honden is te klein voor zo’n stuk ree.