image

Gelezen en ongelezen van NRC’s vijftig boeken van de afgelopen vijf jaar

Wanneer moet je een boek lezen? Boeken zijn sterk persoonlijk. Ik kan een boek geweldig vinden, terwijl een ander van dat boek en die schrijver walgt. Of ik een boek mooi of minder mooi vind hangt in de eerste plaats van mijzelf af. Wel is er veel overtuigingskracht nodig een boek dat iedereen verschrikkelijk vindt, mooi te vinden. Mensen gaan snel mee op de flow van anderen.

Het is de canonvorming waarover bij elke canon discussie is. Welk boek dekt het gezamenlijke denken en welk boek niet. Welk boek hoort in die rij thuis en welke niet. De lijst van het NRC bevat veel boeken waarvan veel mensen mij hebben gezegd: ‘Dat moet je lezen’. OOk bevat het veel vrij recent verschenen werken.

Heb ik gelezen

De boeken die ik gelezen heb zijn: Zomertijd van J.M. Coetzee en Tonio van A.F.Th. van der Heijden. Zeker er liggen nog wel wat voornemens: Franca Treurs Dorsvloer vol confetti of Christiaan Weijts’ Euforie. Omdat ik met ze gestudeerd heb. Of Hanna Bervoets’ Lieve Céline omdat de verfilming zoveel verwachting oproept. Vrijheid van Jonathan Franzen is een boek waarvan kaft en titel al heel erg nieuwsgierig maken.

Dan liggen er de boeken die ik eigenlijk wel zou moeten lezen. Omdat iedereen ze zo mooi vindt. Eigenlijk is dat ook het voornemen om Franca Treur te lezen, maar waar ik me maar niet toe kan zetten. De auteur staat te dicht bij mij, denk ik.

Lezen om mee te praten

Peter Buwalda’s Bonita Avenue, Het diner van Herman Koch of Oek de Jongs Pier en oceaan. Boeken waarbij ik heus wel weet dat ik zou moeten lezen om mee te kunnen praten. Ze zijn de belevenissen van de Nederlandse literatuur. Tegelijk besef ik dat ik dan heel veel anders niet kan lezen, zoals Charles Dickens, Paul Theroux of Redmond O’Hanlon.

Dat maakt mijn keuze mij niet teveel aan te trekken van de sociale druk boeken te moeten lezen. Dus misschien heb ik over tien jaar deze boeken nog altijd niet gelezen. Het kan soms heel bevrijdend zijn een boek te lezen dat van lang vervlogen tijden is. Dan lees je over dingen die niet meer zijn en daarmee de verbeelding meer aanspreken dan de meest recente literatuur.

Dit is het antwoord op vraag 47 van het blogproject #50books van Petepel. Bekijk mijn andere bijdrages voor dit bijzondere boekenblogproject.